Praca nad filmem.

Pomysł jaki mieliśmy na film było nakręcenie etiudy o zabawach dawniej i dziś.

Zrobiliśmy bardzo dużo zdjęć z ujęciami z filmu, nie mogliśmy się zdecydować na wybranie kilku najlepszych :D . Niżej pokazujemy kilka z nich:) Nagrywanie filmu i robienie zdjęć to bardzo fajna zabawa!

   

 

Scenariusz do filmu

Scenariusz filmu „ W krainie dzieciństwa”

Pierwsza minuta – przedstawia zabawy ruchowe dzieci z grupy przedszkolnej, które śpiewają i poruszają się w  rytmie zbaw.  

Mały chłopczyk przyjaźnie macha rączką do widzów , zapraszając do świata dziecięcych zabaw.  Otwiera czerwone drzwi i wychodzi z domku do zabaw. Dołącza do bawiącej się grupy dzieci. Maluchy trzymają się za ręce i pląsając, powtarzają z nauczycielką słowa :

- Wszyscy są, witam was, zaczynamy już czas. Jestem ja, jesteś ty raz, dwa, trzy.

Kolejną zabawę przedstawiają  nieco starsze dzieci w swojej sali zabaw. Ustawione gęsiego trzymają się za ramiona i śpiewają:

- Jedzie pociąg z daleka, na nikogo nie czeka, konduktorze łaskawy zabierz nas do Warszawy.

Pod koniec zabawy naśladują trąbiący pociąg wołając:

Łuuuuuuuuu .

Trzecią zabawą  jest  pląsanie w kółeczku , do środka którego wchodzi wybrane dziecko –   gestykulując naśladuje  czynności Julijnki. Wszystkie dzieci śpiewają, a jedno z nich wykonuje kolejne czynności do słów piosenki:

- Mała Julianko klęknij na kolanko, chwyć się za boczki, chwyć się za warkoczyki, buzie myj, włoski czesz i wybieraj kogo chcesz.

W dalszym ciągu dzieci bawią się w kółeczku, tym razem do piosenki „ Stary niedźwiedź”.  Trzymając się za ręce, powtarzają słowa:

- Stary niedźwiedź mocno śpi, stary niedźwiedź mocno śpi.

Przejście.

 Druga minuta – trwają zabawy dzieci, kontynuowana jest ta sama zabawa, ale w innej grupie maluchów.

Dzieci stoją w kółku i machają w rękoma w górę i w dół oraz mówią :

- Pierwsza godzina niedźwiedź śpi, druga godzina niedźwiedź chrapie.

Przejście.

Dla podkreślenia popularności zabawy ukazana jest inna grupa dzieci w drugiej sali zabaw. Dzieciaczki stoją w kółku mówiąc:

- Trzecia godzina niedźwiedź łapie.

Przejście. Następuje zmiana planu. Tematem kolejnych ujęć będzie pluszowy miś , zabawka, którą najchętniej bawią się dzieci.

Pojawiają się kolejne pluszami ( różne zabawki ), a w tle słychać piosenkę z bajki o misiu Uszatku :

- Jestem sobie mały miś, gruby miś.

Przejścia. Między przejściami pokazane są zdjęcia dzieci z misiami.

Piosenka :

- Znam się z dziećmi nie od dziś.

Następuje kolejna zmiana planu, w którym wypowiadają się dzieci z grupy przedszkolnej na temat swoich ulubionych zabawek. Pierwszy chłopiec siedzący obok swojego kolegi mówi :

- Ja lubię pluszaki.

Przejście.

Mała dziewczynka,  trzymająca niebieską maskotkę, przedstawia się i mówi o niej :

- Mam na imię Angelika. Mam małpkę,  ona jest puszysta i lubię się z nią bawić i spać.

Przejście.

Kolejne dziecko, to chłopiec siedzący na dywanie i mówiący z przejęciem  o swoim misiu :

- Nazywam się Michał i dostałem tego misia przed Bożym Narodzeniem.

Przejście.

Następną rozmówczynią jest dziewczynka, która wymienia jedną z zabawek, jakie posiada:

- Mam lalki Barbie

Przejście.

Dziewczynka siedzaca w foteliku opowiada o swoich upodobaniach, wymienia czynności, które wykonuje bawiąc się swoimi lalkami:

- Lubię zmieniać dla lalek buty, sukienki, czesać włosy, smarować usta.

 

Przejście. Sala zabaw, a w nie dzieci zaabsorbowane zabawą. Widać bawiącą się grupę dziewczynek i grupę chłopców.

Dziewczynki bawią się w grupie lalkami, śpiewają  im i rozmawiają z nimi. Słychać krzyki i odgłosy zabawy.

Przejście.

Trzej chłopcy bawią się na dywanie. Wokół nich  rozsypane są kolorowe klocki oraz plastikowe zwierzątka.  Słychać krzyki i odgłosy zabawy. Jeden z nich bawi się samochodzikiem, drugi klockami, a trzeci zwierzątkami.

Przejście . Następuje kolejna zmiana, na którym pojawią się kolejno rozmówcy,  wspominający czasy swojego dzieciństwa. Bohaterami tej części  będą:  pracownik szkoły ( woźny) , pani instruktor do spraw kultury z GOK- u  w Narewce, oraz przedstawicielka  starszegopokolenia ( pamiętającego czasy II wojny światowej).

Pomieszczenie szkoły- sala lekcyjna.

Pan Jarosław Sołowiej opowiada o ulubionej zabawie z dzieciństwa.

Jestem pracownikiem Szkoły podstawowej w Narewce. Za mego dzieciństwa dość często bawiliśmy się w gry podwórkowe. Dość często graliśmy w „ziemie”. Polegało to wszystko na tym, że rysowało się duże koło. Dzieliło się to wszystko na tyle części, ile dzieci. Po środku rysowało się tego koła drugi, mały okrąg, tzw. Morze, że każda ziemia dojście miała do swego morza. Dzieci po imionach nie nazywaliśmy wtedy, tylko praktycznie wybieraliśmy sobie państwa, kto jakim jest państwem: tam Polska na przykład, Niemcy, tam Anglia. Cieszyliśmy się wtedy, tym wszystkim, że po prostu mieliśmy terytoria-państwa swoje, w których nigdy nie byliśmy po prostu.

 

 

Trzecia minuta – Pomieszczenie Gminnego Ośrodka Kultury w Narewce.

Pani Katarzyna Bielawska w otoczeniu młodzieży uczestniczącej w zajęciach plastycznych , opowiada o swoich zabawkach i zabawach z dzieciństwa:

- Pamiętam, od dziecka fascynowały mnie kamyki. Znajdowałam kolorowe kamyki, to mnie fascynowało. Zbierałam, przynosiłam do domu, układałam je. Zdarzały mi się jakieś skamieniałe muszelki, potem już dorośli tłumaczyli mi, co to takiego. Potrafiłam bawić się jakimiś puszkami, butelkami, które się znajdywały. Oczywiście wyobraźnia, ogromna wyobraźnia temu towarzyszyła bo my, to nie tylko ja, ale i właśnie dzieci na podwórku, dopowiadały sobie, czym dany przedmiot jest i to były przepiękne przedmioty. To była jakaś zastawa piękna, to były jakieś przyrządy kosmiczne,  jak bawiliśmy się w kosmitów, – a to były zwykłe patyki, puszki, butelki, ale wyobraźnia wtedy naprawdę pracowała, mocno.

Przejście.

 

Czwarta minuta

Starsza kobieta znajdująca się w swoim mieszkaniu  opowiada o zabawach z koleżankami, o zabawach na śniegu oraz o swojej lalce z dzieciństwa.

- Najbardziej dzieci ze szkolnych lat,  to mi się przypomina zabawa u babci mojej, to tam miałam taką koleżankę Danusię Siedzikówną i myśmy się tam zbierali zawsze na dużym takim placu i robiliśmy, robiliśmy po prostu takie wystawy. Śpiewanie piosenek też bardzo wychodziło nam dobrze, bo do śpiewania byliśmy chętni. Najważniejsza była zabawa w robienie orła,  takiego w śniegu, w śniegu. No gdzie największa gromada śniegu,  to my tam wchodziłyśmy i się na plecy kładły i tak żeby wstać,  żeby to było całe, całość odbita na tym śniegu i później kto najładniej wstanie i odbije się.

A zabawka mego dzieciństwa to mi przypomina się lalka uszyta, którą ja sama uszyłam, po prostu. I tak ją szanowałam, tak ją przyglądałam się na tą lalkę i chowałam ciągle.  Jak się pobawiłam , to ona miała być w łóżeczku i schowana.

Piąta minuta

Przejście. Zmiana planu. W pomieszczeniu izby regionalnej zaproszeni rozmówcy przypatrują się zabawom i zabawkom z ich dzieciństwa, które wyjęły dzieci  z ze starego kufra. Nieoczekiwane reakcje dzieci uświadamiają wszystkim, że stare przedmioty ( zabawki ) mogą istnieć w świecie współczesnym – dzieci potrafią się nimi bawić.  Dzieci bawią się zabawkami swoich  ich przodków. Pan Jarosław Sołowiej z panią Katarzyną Bielawską z podziwem patrzą na ich zabawy. Słychać krzyki i odgłosy zabaw.

Przejście.

Zbliżenie na twarz pani Stanisławy.

Wymowne spojrzenia dorosłych podkreślają sentyment do zabawek ze swojego dzieciństwa. Ostatnia scena skłania do refleksji o nieuchronnym przemijaniu.

 

 

Grupa

Filmolek

Inspiracje.

 

Teledysk który nas inspiruje to David Guetta – She Wolf ft. Sia.  Zaciekawił on nas ponieważ ukazuje jak ważną cechą w życiu jest wytrzymałość i dążenie do wymarzonych przez nas celów. Ukazano to za pomocą metafory. Wilk, który został ranny przez strzałę kłusownika, nie poddaje się i mimo zadanego mu bólu biegnie dalej. Motywuje nas to do myślenia i działania, ponieważ bez takich cech jak: wytrzymałość, hart ducha i niezmienność osiągniemy w życiu to co najważniejsze :) .

Zadanie specjalne.

Po module III wybraliśmy ścieżkę reżysera filmowego. Zorganizowaliśmy spotkanie z panem Krzyżańskim który dawniej był reżyserem. Zadawaliśmy mu pytania i w zamian za to otrzymywaliśmy wyczerpujące odpowiedzi :) . Staramy się wykonać to zadanie jak najlepiej, dlatego aż tak się do niego przykładamy..

Kilka zdjęć z spotkania.

Praca wre!

Bardzo przykładamy się do akcji „Filmoteka szkolna”. Staramy się wszystko robić najdokładniej jak to możliwe :) . Często spotykamy się poza lekcjami, aby poszerzać naszą wiedzę związaną z filmem. Oto kilka zdjęć z naszych spotkań :)