Pożegnanie

Witam

Z dniem dzisiejszym kończę pisanie na tym blogu i wraz z nową ekipą blogową gotową do działania w nowej edycji Szkoły z Klasą 2.0 w r.szkol.2015/2016 założymy blog Twój los w Twoich rękach II http://blogiceo.nq.pl/twojloswtwoichrekach2/

Czekamy na twórcze wyzwania w Szkole Myślenia :)

Dziękuję jeszcze raz wszystkim tak licznie odwiedzającym ten blog, pozytywne komentarze, inspirację.

Za nami rok pełen interesujących doświadczeń, mam nadzieję że taki będzie bieżący :)

Szkoła szczęśliwszych ludzi – czy to możliwe?

Polecam niezwykle ciekawy artykuł w  dzisiejszej GW.

O holistycznej koncepcji wychowania i dialogu uczyłam się na studiach w latach 90 – tych. Od tej pory w szkole nastąpiły pewne zmiany, ale nie tak wielkie, jakie proponuje dr hab. R. Kwaśnica.

Uczniowie w szkole do godz.17 – z tą propozycją raczej się nie zgadzam, ale wiemy, że taki sposób spędzania dnia  funkcjonuje w wielu szkołach, zwłaszcza miejskich.

http://wyborcza.pl/magazyn/1,148545,19033240,szkola-szczesliwszych-ludzi-rozmowa-z-robertem-kwasnica.html, dostęp 15.10.2015

Akcja – Szkoła na pTAK ! :)

Szczegóły w linku

http://www.jestemnaptak.pl/dolaczcie-do-akcji-szkola-na-ptak/dolaczcie-do-akcji-szkola-na-ptak, dostęp 17.10.2015

Stowarzyszenie Ptaki PolskieLogo ze strony http://www.ptakipolskie.pl/, dostęp 17.10.2015

Interesująca rozmowa o ginących gatunkach w Polsce z Adamem Wajrakiem w linku http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,140250,19008752,adam-wajrak-jedynym-gatunkiem-ktory-szkodzi-naturze-jest.html?utm_source=m.gazeta.pl&utm_medium=testbox&utm_campaign=weekend, dostęp 15.10.2015

Niezwykła wystawa Edwarda Dudy w Głównej Bibliotece Publicznej w Wiśniowej

Wernizaż wystawy odbył się 15.10.2015 .

Źródło obrazu:https://www.facebook.com/Edward.Duda.artysta/photos/a.993398437348891.1073741847.502018799820193/993398697348865/?type=3&theater, dostęp 17.10.2015

Ekspozycja dzieł potrwa do końca października 2015 .

Szkoda, że nic o tym ciekawym wydarzeniu  nie wiedziałam /należy czytać częściej informacje na stronie internetowej biblioteki http://www.gbpwisniowa.republika.pl/aktualno-ci.html :)/ – powstałby piękny reportaż, a może i wywiad z artystą do Gazetki Szkolnej Razem.

Więcej o wernisażu w Wiśniowej https://www.facebook.com/Edward.Duda.artystafref=ts

O niezwykłości i oryginalności  prac świadczą wypowiedzi, zamieszczone na jego stronie internetowej http://eduda.eu/co-nowego/dzieje-sie, dostęp 17.10.2015

„Artysta czy Twórca?
W szaleństwie dzisiejszego dnia codziennego pędzimy w niewiadomym kierunku. Walczymy, upadamy, wznosimy się – dążymy do nieokreślonego celu. Z „klapami” na oczach nie widzimy, nie obserwujemy, nie myślimy. Zatraciliśmy siebie, przyjaźnie, miłości, zapomnieliśmy o pięknie naturalnego otoczenia. Wartościach, których już nawet nie potrafimy ocenić. Zatrzymajmy się, rozglądnijmy, zastanówmy się – oceńmy. „Otwórzmy oczy”, zobaczmy czego inni nie widzą.Tak, taką „dzisiejszą” drogą nie idzie, nie biegnie, ale spaceruje Edward Duda. On widzi to, czego my nie dostrzegamy. W pracach swych w mistrzowski sposób dostrzega swoją wyobraźnią obrazy, wobec których przeszliśmy obojętnie. W naturalnych fakturach kory, drewna, tworzonych przez naturę przez dziesiątki lat, nagle zauważa treści. Swoją wyobraźnią nas fascynuje. To takie proste – ale dla nas jest to często niewidzialne. Wydawałoby się, że to dla widza pojawia się kolor. Wówczas to ujawnia się obraz, czasem i kiczowaty, ale zawsze baśniowy. Pejzaże, postacie, zabierają nas gdzieś proponując całkowite zintegrowanie się w atmosferze szczęścia, beztroski, zadumania.  Zwolnijmy. Wpatrzmy się w prace Edwarda. Przy ich pomocy postarajmy się zrozumieć nasz świat, nasze życie. To ten Człowiek pokazuje poprzez swoją sztukę, jak szczęśliwie można patrzeć na swoje życie. Choć zawsze bronić będę czystej postaci profesjonalizmu w twórczości, charakteryzującej się nowymi cechami, formą przedstawienia, ideologią cz w końcu technologią. Tego Autor nam nie prezentuje. Dla mnie przede wszystkim jest na pewno Artystą, ale może być i Twórcą – Twórcą stylu życia, stylu myślenia, stylu postrzegania. Byli już tacy ludzie, podobni amatorzy, podobni artyści, podobni twórcy, ale byli, On natomiast jest. Oglądając prace inż. Edwarda Dudy, zastanówmy się może nie nad artystycznym przekazem prac, ale nad sobą, nad swoim sposobem postrzegania świata i wartości, o których już dawno zapomnieliśmy. Postać artysty powinna być pokorna, skromna i dająca szczęście. Spróbujmy, może dzięki tym pracom „wyrwanym przyrodzie” ZAWRÓCIMY

Kazimierz Krewniak, artysta plastyk, projektant
30-01-15, 20:47
 
prof. Aleksander Krawczuk
28-08-14, 20:45
W tej twórczości podziw budzi połączenie wielkiej wyobraźni ze znakomitym realizmem wykonania oraz wyczuciem możliwości jakie daje nawet przypadkowo znaleziony materiał. Jest nim drewno.
 
Jan Gołębiowski, artysta, architekt
19-02-13, 17:13
Kiedy patrzymy na obrazy Edwarda, uwodzi nas plastyczne zestrojenie ich formy i treści. Zastanawiamy się co bardziej podziwiać – pomysłowość w reakcji na bogactwo natury kory drzew czy dojrzałość decyzji w budowaniu całości kompozycji i konsekwencje w zestroju barwnym malatury. Tak czy inaczej wymienione cechy Jego malarstwa dają wielką przyjemność oglądania dzieł już wykonanych i napawają nadzieją na następne.
 
Jacek Ożóg, artysta-malarz prowadzący Otwarte Koło Artystyczne
27-12-12, 20:09
Obrazy Edwarda można podsumować m.in. słowami – twórcza adaptacja. Natura stwarza tak wiele cudownych i niepowtarzalnych faktur. Dają one mnóstwo możliwości, aby zobaczyć w nich nie tylko piękno, ale i twórczo je zaadaptować do nowego życia. Edward Duda właśnie to robi, opracowując plastycznie faktury – dodaje kolor, by pokazać jak wiele ukrytego piękna jest w starej desce, sklejce czy kawałku zdjętej kory. Tylko bogaty świat jego wyobraźni znajduje w nich od razu – piękne krajobrazy, kwiaty, pędzące konie, grupy ludzi, czy religijne motywy. Są to wszystko unikatowe prace – niepowtarzalne – raz stworzyła je natura, a Edward Duda znalazł dla nich nowe unikatowe życie. Jest to banalnie proste w końcowym przekazie, wymagało jednak wielu wcześniejszych poszukiwań i tego jego bogatego świata wyobraźni. Powoływanie do nowego życia naturalnych faktur i kolorów, to wielkie odkrycie i sukces Edwarda Dudy zarówno plastyczny jak i artystyczny.
 
Elżbieta Ćwik, dziennikarka współpracująca m.in. z krakowskim miesięcznikiem „Wiadomości”
27-12-12, 14:18
3xN – niesamowite, nowatorskie, nie-do-podrobienia! W twórczości Edwarda Dudy zachwyciło mnie trafne zestawienie ze sobą (na pozór) nie pasujących materiałów, oryginalne podejście do tematu oraz zastosowanie unikalnej techniki uniemożliwiającej podrobienie obrazów… Plus pasja i energia autora… Wszystko to tworzy unikalną mieszankę, którą wg mnie, warto zobaczyć.” Cytaty ze strony http://eduda.eu/co-o-mnie-pisza/opinie, dostęp 17.10.2015
 
     

Polskie Kino – 10 lat emocji

YouTube Preview Image

10 lat emocji. Kino polskie 2005-2015

Polecam piękne wydanie albumu „10 lat emocji. Polskie kino 2005 – 2015” W. Orlińskiego.

Omówione są tutaj krótko filmy kultowe, ekranizacje kontrowersyjne, komedie romantyczne, obrazy poetyckie, nieliczne biografie.

Jak powiedział Łukasz Figielski „(…) nieważne skąd pochodzi inspiracja. Ważne, by obraz „dotykał”. Większość omówionych w w/w wydaniu filmów „dotyka” tak, że długo nie zapominamy całych scen czy detali…

Ile filmów, tyle wspomnień – np. w jakim formacie  były oglądane: duże ekrany, małe kina, ekran domowy.

„Duży ekran powoduje, że jesteśmy bardziej w środku tej całej (filmowej) opowieści…”( A. Barański), mały –  mamy więcej czasu na spokojną analizę i refleksję.

Interesujące kreacje aktorskie, charakterystyczne dla danego filmu zdjęcia. Chwile magiczne, sceny i przedmioty urastające do rangi symbolu…

Najbardziej ciekawym dla mnie rozdziałem jest ten pt. „Lekcje polskiego kina”. Na szczególną uwagę zasługuje tutaj zdanie ze str.145:

„(…) trzeba w nim (uczniu) rozbudzić zainteresowanie filmem jako takim. Jeśli to nie nastąpi w gimnazjum, potem może być już za późno (…)”.

„…Szkoła powinna też wychowywać i przekazywać kulturę, ale to w testach zbadać jest trudniej. Możemy sprawdzić czy uczniowie poznali datę urodzin Słowackiego, ale nie to, czy nauczyli się rozumieć jego metafory. Czy przy okazji nauczyli się czytać poezję dla przyjemności? – tego już żaden test nie sprawdzi.”

„ (…) Najważniejsze jest wciąganie uczniów do rozmowy i pokazywanie im, że w kulturze odmienne zdania są rzeczą naturalną i nawet nie musi być tak, że jedno jest prawdziwe, a drugie nieprawdziwe (…)”