Tydzień Edukacji Globalnej

p. Joanna Pelczar

teg_6

Jak co roku w listopadzie, także i w naszej szkole w dniach od 18 do 26 obchodzona była 19ta już edycja Tygodnia Edukacji Globalnej (TEG) pod hasłem „Przyszłość świata zależy od nas”.
Hasło Tygodnia Edukacji Globalnej wybierane jest na corocznym spotkaniu Sieci Koordynatorów i Koordynatorek Edukacji Globalnej, działającej przy Centrum Północ-Południe Rady Europy. Na wybór tego właśnie tematu wpłynęła potrzeba dalszej promocji agendy Celów Zrównoważonego Rozwoju, przyjętej w 2015 roku przez ONZ. Cele w tym roku obchodziły swoje drugie urodziny. Czas mija szybko, a społeczność międzynarodowa ma nadal bardzo dużo do zrobienia, by zbliżyć się do realizacji 17 Celów, zapisanych w tak zwanej „Agendzie 2030″. W ramach tegorocznych działań skierowanych do młodych ludzi chcieliśmy skupić się na tym, jakich wyzwań dotyczą Cele Zrównoważonego Rozwoju i jakie mamy wszyscy i wszystkie powinności wobec ich realizacji.
Jak nasza szkoła w tym roku włączyła się w TEG?

Przeprowadziliśmy sporo działań, między innymi były to:
-pogadanki w klasach
-prezentacja oraz „wymienialnia” książek o tematyce globalnej
-akcja „Podziel się kanapką”
- grywalizacja
-warsztaty przybliżające tematykę celów zrównoważonego rozwoju oraz wystawa prac plastycznych uczniów
-przygotowanie i przedstawienie audycji przybliżającej cele i tematykę edukacji globalnej (treść audycji została zamieszczona na stronie szkoły w zakładce „publikacje”)
- spotkanie z gościem panem Dariuszem Rocheckim, podróżnikiem z grupy „Trzask”, który przybliżył uczniom Indie, ich kulturę i tradycję.
-zorganizowanie gazetki tematycznej na korytarzu szkolnym
-quizy, gry, krzyżówki i konkursy o tematyce globalnej
-pokazy filmów i zdjęć

teg_1 teg_2 teg_3 teg_4 teg_5

teg_7 teg_8 teg_9 teg_10 teg_11 teg_12 teg_13 teg_14

Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe

Światowy Dzień Nauki dla Pokoju i Rozwoju

World Science Day for Peace and Development

Święto obchodzone 10 listopada przez państwa ONZ, ustanowione na Konferencji Generalnej Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury w 2001 roku 

Nauka to ciekawość. Już ludzie w starożytności zaczęli zadawać sobie pytania jak?, dlaczego? Dokładnie te same pytania zadajemy sobie dzisiaj. Celem nauki jest poznanie prawdy, odkrycie czegoś co zawsze istniało lecz było ukryte przed naszym wzrokiem. 

Przełamuj bariery współczesnego świata! Codziennie naukowcy dostarczają nowej wiedzy i odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Warto śledzić wszystkie nowinki naukowe i czerpać z nich inspiracje do przyszłej pracy. Bądź odkrywcą w służbie ludzkości i pokoju!

droga

Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe

Światowy Dzień Dziedzictwa Audiowizualnego

aw1

Światowy Dzień Dziedzictwa Audiowizualnego

World Day for Audiovisual Heritage 

Święto obchodzone corocznie 27 października i zatwierdzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) na Konferencji Generalnej w 2005 roku.

Dokumenty audiowizualne zmieniły społeczeństwo, stając się stałym i ważnym uzupełnieniem tradycyjnego dokumentu pisanego, który należy chronić przed utratą, jako integralną część tożsamości narodowej.

Jaka będzie przyszłych mediów? W dobie cyfryzacji i dostępu do mediów społecznościowych tradycyjne media tracą na atrakcyjności. Ale należy pamiętać, że ich rola, funkcja i misja, to coś więcej.

Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe

Międzynarodowy Dzień Walki z Ubóstwem

International Day for the Eradication of Poverty

1a

Międzynarodowy Dzień Walki z Ubóstwem– ustanowiony w 1992 roku przez Zgromadzenie Ogólne ONZ (rezolucja 47/196 z 22 grudnia), obchodzony co roku w dniu 17 października.

Dzień ten poświęcony jest najuboższym jako wyraz hołdu dla ofiar nędzy na całym świecie, znak solidarności i braterstwa z najuboższymi oraz zaangażowania się w poszanowanie i przestrzeganie Praw Człowieka. Obchody mają uświadomić opinii publicznej konieczność likwidacji ubóstwa na całym świecie, zwłaszcza w krajach rozwijających się, oraz zwrócić uwagę, że walka z ubóstwem stała się priorytetem na drodze rozwoju.

Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe

2017: Międzynarodowy Rok Zrównoważonej Turystyki dla Rozwoju

2017

Ustanowienie Roku Zrównoważonej Turystyki dla Rozwoju jest dowodem uznania ogromnego potencjału przemysłu turystycznego, dostarczającego w tej chwili 10 procent światowych przychodów oraz 30 proc. zysku z eksportu usług, a jednocześnie wyrazem nadziei na przyszły wkład turystyki w redukcję obszarów biedy na świecie oraz w promocję wzajemnego zrozumienia i dialogu międzykulturowego.

Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe

Nowy wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w Polsce- Kopalnia ołowiu, srebra i cynku w Tarnowskich Górach oraz system gospodarowania wodami podziemnymi

tg1 tg2

Tymczasowe Orzeczenie Wyjątkowej Powszechnej Wartości przyjęte przez Komitet Światowego Dziedzictwa (decyzja: 41 COM 8B.25)

Kopalnia rud ołowiu, srebra i cynku w Tarnowskich Górach wraz z jej systemem gospodarowania wodami podziemnymi położona jest na płaskowyżu śląskim w południowej części Polski, w jednej z klasycznych europejskich prowincji metalogenicznych. Jest to największy, najbardziej znaczący i najbardziej reprezentatywny w Polsce zespół podziemi historycznych kopalń rud metali, zachowany i udostępniony dzięki ponad 60-letniemu zaangażowaniu lokalnego stowarzyszenia. Zespołowi temu towarzyszy ponadto ogromny system gospodarowania wodami podziemnymi, obrazujący 300-letni rozwój geniuszu inżynierii hydraulicznej.

System wyrobisk oraz zarządzania wodą powstał na płaskim, technicznie wymagającym terenie: lekko pofałdowanym obszarze znajdującym się na wysokości 270-300 metrów nad poziomem morza, gdzie różnica między najniższym a najwyższym punktem wynosi mniej niż 50 metrów. Jest to wyjątkowe zjawisko na tle europejskich złóż rud metali, ponieważ większość z nich znajduje się na terenach górzystych, co ułatwiało przede wszystkim rozwój technik odwadniania. Tarnogórskie podziemia doświadczały prawie trzykrotnie większego napływu wody w porównaniu do innych ważnych kopalń rud metali nowożytnej Europy, co ostatecznie dało kompleks składający się z ponad 50 kilometrów głównych sztolni odwadniających oraz 150 kilometrów dodatkowych chodników odwadniających, korytarzy transportowych, szybów i obszarów wydobycia. Zachowana sieć uzupełniona jest kluczowymi pozostałościami infrastruktury głównego systemu zarządzania wodą, zarówno nad i pod ziemią, wraz z bezpośrednio połączonymi elementami na powierzchni, które zawierają istotne cechy krajobrazu górniczego.
Odnosząc się do podobnych obiektów, trudno znaleźć w jakimkolwiek kontekście geograficznym czy kulturowym podobny system dostarczania wody, który został zaplanowany, zintegrowany i zarządzany na bazie podziemnego systemu kopalni rud metali oraz który pokazuje jak w kontekście zachowanej i w pełni dostępnej kopalni, za pomocą górniczej technologii został opracowany nowoczesny system pomp parowych. Ta zintegrowana i współzależna relacja między wydobyciem minerałów, odwadnianiem kopalni oraz dostarczaniem wody, pomysłowo rozwijana we wczesnym okresie w ramach tego samego obiektu, wyróżnia Tarnowskie Góry jako wyjątkowe miejsce.

Kryterium (i)

System gospodarowania wodą dostarcza niezwykłego świadectwa wyjątkowej ludzkiej pomysłowości i działania. Reprezentuje on majstersztyk inżynierii podziemnej hydrauliki z okresu od połowy XVI do końca XIX wieku, a ogrom podziemnego systemu ukazuje szczytową formę europejskich umiejętności w zakresie odwadniania w czasie kiedy inżynieria górnicza tworzyła zaplecze dla rozwoju pierwszych na świecie wielkoskalowych systemów wodociągowych, opartych na silnikach parowych pompujących wodę gruntową.

Kryterium (ii)

System gospodarowania wodą ukazuje niebywałą wymianę technologii, pomysłów oraz doświadczeń w dziedzinie podziemnej inżynierii górniczej oraz instalacji wodociągowych pomiędzy przodującymi ośrodkami górniczymi i przemysłowymi w Saksonii, Czechach, na Węgrzech, w Brytanii i Polsce. Doprowadziło to do utworzenia skutecznego podziemnego kompleksu odwadniania kopalni, opartego na grawitacyjnym odpływie wody, zintegrowanym z systemem pomp wodnych, dostarczającym wodę pitną i przemysłową w całym regionie. To unikalne osiągnięcie techniczne, wsparte przez charakterystyczne naturalne właściwości miejsca, stworzyło znaczący punkt dla doświadczeń organizacji przemysłu, który wpłynął na jego rozwój w innych miejscach Europy Środkowej i Zachodniej. System ten funkcjonuje nadal, w dużej mierze w tym samym kształcie, w którym go zaprojektowano, dostarczając wodę pitną mieszkańcom Tarnowskich Gór; jako przedsięwzięcie zainicjowane ponad dwa stulecia temu, którego standardy są porównywalne z dzisiejszymi.

Kryterium (iv)

System gospodarowania wodą stanowi unikalny i trwały zespół obiektów górnictwa rud metali i gospodarki wodnej, wyróżniający się istotnym udziałem w produkcji ołowiu i cynku, który długotrwale zaspokajał ówczesne międzynarodowe zapotrzebowanie metalurgiczne i architektoniczne, a także systemem wodnym, który całościowo odwadniał kopalnię w sposób grawitacyjny oraz spełniał potrzeby najbardziej uprzemysłowionego i zurbanizowanego regionu w Polsce, jednego z największych w Europie.

Orzeczenie integralności

Ogólny rozmiar dobra zapewnia pełną reprezentację wszystkich istotnych atrybutów kopalni oraz towarzyszącego jej systemu gospodarowania wodą, świadczących o ich historycznej oraz geograficzno-przestrzennej integralności, jak również jedności strukturalnej i funkcjonalnej. Główna jego część znajduje się pod ziemią, natomiast niewielka ilość wyznaczonych na powierzchni obszarów charakterystycznych jest bezpośrednio z nią powiązana w przestrzeni trójwymiarowej.

Orzeczenie autentyczności

Wartość kulturowa dobra jest rzetelnie i wiarygodnie wyrażona przez formę i zaaranżowanie kopalni oraz elementy funkcjonowania systemu zarządzania wodą, zarówno pod i nad ziemią; ich substancję materialną oraz sposób wykonania, przejawiające się jako oryginalne i nienaruszone pozostałości materialne czy konstrukcyjne, ich wykorzystanie i funkcjonowanie, w pełni zrozumiałe dzięki wyjątkowym archiwaliom przechowywanym w Polsce, razem z grawitacyjnym odwadnianiem i pompowaniem wody, które kontynuują swoje działanie dzisiaj. Lokalizacja i otoczenie samego dobra nasycone są bardzo autentycznymi i charakterystycznymi pozostałościami górniczymi w krajobrazie.

Wymóg ochrony i zarządzania

Państwo, jako strona Konwencji, wytypowało dobro, którego ochrona leży w interesie społecznym i które zabezpieczone jest przez zastosowanie licznych form ochrony prawnej. Ośrodek ds. światowego dziedzictwa w Narodowym Instytucie Dziedzictwa współpracuje bezpośrednio z Zespołem koordynującym, który organizuje współdziałanie interesariuszy i jest odpowiedzialny za ochronę oraz zarządzanie nominowanym dobrem na szczeblu lokalnym. Aby dalej kierować ochroną, konserwacją i prezentacją atrybutów, wyrażających wyjątkową powszechną wartość, opracowany jest Plan Zarządzania.

żródło: http://unesco.tarnowskiegory.pl/unesco/wyjatkowa-powszechna-wartosc/
Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe

Nowe wpisy na Listę światowego dziedzictwa UNESCO

Liczba miejsc wpisanych na Listę światowego dziedzictwa, zwiększyła do 1073!

wh1

Wśród nowych wpisów są 3 dobra przyrodnicze i 18 dóbr kultury. 

Dobra przyrodnicze:

Park Narodowy Los Alerces (Argentyna)
Quinghai Hoh Xil – obszar leżący w północno-wschodniej części Wyżyny Tybetańskiej (Chiny)
Krajobrazy Daurii (Mongolia/ Federacja Rosyjska)

Dobra kultury:

MBanza-Kongo. Pozostałości stolicy dawnego Królestwa Konga (Angola)
Nabrzeże Valongo, stanowisko archeologiczne wpisane jako miejsce upamiętniające sprowadzanie niewolników afrykańskich do Ameryki (Brazylia)
Obszar świątyń w starożytnej stolicy Ishanapura w Sambor Prei Kuk – stanowisko archeologiczne(Kambodża)
Kulangsu – założona na wyspie kolonia międzynarodowa, której zabudowa była efektem krzyżowania się obcych wpływów w architekturze, na styku z Chinami (Chiny)
Fortyfikacje weneckie z XV-XVII w.: Stato da Terra i zachodnia część Stato da Mar – od Lombardii po wschodnie wybrzeże Adriatyku (Chorwacja, Włochy, Czarnogóra)
Kujataa w Grenlandii: krajobraz rolniczy na terenach zamieszkałych przez ludność pochodzenia europejskiego i Inuitów, na skraju wiecznej zmarzliny (Dania)
Asmara: modernistyczne miasto w Afryce (Erytrea)
Taputapuatea (krajobraz kulturowy i morski z dawnym ośrodkiem władzy politycznej, centrum ceremonialnym i miejscem pochówku w Polinezji Francuskiej) (Francja)
Jaskinie i sztuka epoki lodowej w Jurze Szwabskiej (Niemcy)
Zabytkowa część miasta w Ahmadabadzie (Indie)
Zabytkowa część miasta Jazd (Iran)
Święta wyspa Okinoshima i związane z nią miejsca w regionie Munakata (Japonia)
Stare miasto w Hebronie (Palestyna)
Kopalnia ołowiu, srebra i cynku w Tarnowskich Górach oraz system gospodarowania wodamipodziemnymi (Polska)
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej i monastyr w położonej na wyspie o tej samej nazwie miejscowości Swijażsk (Federacja Rosyjska)
Krajobraz Kulturowy ǂKhomani (Republika Południowej Afryki)
Afrodyzja (Turcja)
The English Lake District (Kraina Jezior) (W. Brytania)

źródło: http://www.unesco.pl/article/1/nowe-wpisy-na-liste-swiatowego-dziedzictwa-na-sesji-w-krakowie/
Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe

Międzynarodowy Dzień Pokoju International Day of Peace

p1

Międzynarodowy Dzień Pokoju został proklamowany przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1981 roku. Twórcy inicjatywy chcieli zwrócić uwagę społeczności międzynarodowej na potrzebę uczczenia i przestrzegania pokoju.

Obchody rozpoczyna Sekretarz Generalny ONZ który uderza w Dzwon Pokoju znajdujący się przed siedzibą ONZ w Nowym Jorku. Na dzwonie widnieje napis: „Niech żyje absolutny pokój na świecie”

„O pokój prosi cały Świat, bo bez pokoju nic nie byłby on wart. Pokój potrzebny jest każdej istocie ludzkiej, by mogła żyć i wzrastać. Pokoju pragną wszystkie wioski, miasta i państwa… Pokoju słowami nie sposób określić. Wszyscy ludzie śpiewają o nim najróżniejsze pieśni. Gdy przychodzi zwycięstwo, rozlewa się on jak jasność nad wszystkimi państwami, zaś umęczony lud woła: „Niech zapanuje pokój we wszystkich krajach i wszystkich rodzinach, a nas tak skłonnych do gniewu ze sobą pojednywa i o przebaczeniu przypomina”.

Autor: Czesława Kraśnianin

Kategorie Szkoła z klasą 2.0 - edycja 2012/13 | Komentowanie nie jest możliwe