dzieci z Pahiatua

Joanna Roszak   Opracowałam materiał lekcji związany z dziećmi z Pahiatua. Się dzielę.   Patrzeć poza granicami. Polskie dzieci w Pahiatua – wokół świadectwa osobistego   Przebieg lekcji:   Nauczyciel/Nauczycielka prosi Uczniów i Uczennice o wyjście na środek sali. Wyznacza linię: ciepło-zimno (na biegunach kładzie kartki z napisami „ciepło” i „zimno”). Zadaje pytania, a Uczniowie czytaj dalej »

„Oni żyli pośród nas” – sumta historia śląsko-polsko-żydowska

Uczniowie Gimnazjum nr 2 im. Jana Pawła w Chorzowie w ubiegłym roku szkolnym,  po raz kolejny wzięli udział w Multimedialnym Projekcie Centropy. Tym razem przygotowali film opowiadający o dziejach miasta i przedstawili jakie miejsce w tej historii zajmowała społeczność Żydowska. Jako źródło informacji posłużyły im m. in. pozycje książkowe, strona Wirtualnego Szteltu, Centropy i wiele czytaj dalej »

Usłyszeć milczące

Podczas urlopu w szkole, przez innych nazywanego wakacjami, rokrocznie znajduję czas, by przeczytać dziesiątki tytułów z półek bibliotecznych opatrzonych etykietą „psychologia” i „pedagogika”. Dziś polecam tylko jedną książkę: Scotta D. Sampsona Kalosze pełne kijanek. Jak dzięki rozwijaniu miłości do przyrody wychować kreatywne, odważne i odpowiedzialne dziecko. Jej autor podkreślił:   „Jeśli równowaga zależy od przekształcenia czytaj dalej »

Nic, które masz i którego ubywa (edukacja na rzecz uchodźców)

Kilka miesięcy temu długo rozmawiałyśmy z Agnieszką i Joanną, fantastycznymi kobietami, na temat edukowania na rzecz uchodźców. Był z nami dyktafon. Spisałam, obszerną część daję Czytelnikom i Czytelniczkom bloga. Dołączam zdjęcie wykonane przez Agnieszkę. jr.    Nic, które masz i którego ubywa. Z Joanną Stankiewicz i Agnieszką Szczepanek rozmawia Joanna Roszak  Na wielu dzisiejszych szkolnych czytaj dalej »

Ławki Karskiego jako przestrzeń inkluzyjna

Długa i równa oraz krótsza i pofałdowana. Dwie ławki. W Łodzi i w Krakowie. W sumie jest ich siedem, nie tylko w Polsce, ale też w Stanach Zjednoczonych i Izraelu. Na nich siedząca dystyngowania postać w eleganckim garniturze i starannie zawiązanym krawacie. Karski. Właściwie Jan Romuald Kazielewski – człowiek, który odważnie manifestował niezgodę na nienawiść i czytaj dalej »

Dialog międzypokoleniowy, czyli „Młodzi (i) Seniorzy w działaniu” jako dobra praktyka edukacyjna

  Uczniowie mojej interdyscyplinarnej klasy „Hipolit” z Gimnazjum nr 1 im. Hipolita Cegielskiego w Murowanej Goślinie wspólnie ze Seniorkami z goślińskiego Klubu Seniora „Zacisze” udali się na cztery dni na Mazury do Camp Rodowa koło Mrągowa. Tam właśnie w sercu Mazur, pośród przepięknych łąk nad brzegiem jeziora Lampasz realizowali międzypokoleniowych projekt  „Młodzi (i) Seniorzy w czytaj dalej »

Szkoła jako przestrzeń edukacyjna i społeczna

Przestrzeń szkolna jest miejscem zdarzeń edukacyjnych i społecznych, a jednocześnie przestrzenią „narzuconą” uczniom i uczennicom, „w której nie można dorosnąć, bo cała nasycona jest niedorosłością. Wszystko w niej musi być dydaktyczne albo (dla uczniów najmłodszych) zabawne czy „przyjemne”. Gazetki ścienne muszą być kolorowe (chociaż na co dzień uczniowie nie widują gazetek ściennych), klasy urządzone „na czytaj dalej »

Partycypacja i obywatelskość dzieci i młodzieży

„(…) należy spojrzeć na młodych ludzi jako kluczowych aktorów w poszukiwaniu rozwiązań dla problemów, przed którymi stoją…” (Skuteczna praca z młodzieżą. Przewodnik po partycypacji młodzieży, Pracownia Badań i Innowacji Społecznych Stocznia) Często słyszymy o młodych ludziach, którzy nie angażują się w żadne działania, są pasywni, nie biorą udziału w wyborach, nie wychodzą z własną inicjatywą, czytaj dalej »

Kapsuła pokoju

    Kapsuła czasu to pojemnik, w którym umieszcza się przedmioty bądź informacje przeznaczone dla przyszłych pokoleń. W ogrodzie rodziców zakopałam w maju pokojową kapsułę czasu. Włożyłam do niej kopię listu, napisanego w 2016 roku przez siedmiolatka z Polski do jego rówieśnika, przebywającego w obozie dla uchodźców, Manifest Russela-Einsteina z 1955 roku, list Martina Luthera czytaj dalej »

Mowa nienawiści, czyli jak uleczyć słowa

  Wyślijcie uczennice i uczniów na uważny spacer po dzielnicy, a z murów zacznie im go zohydzać mowa nienawiści. Jak można wykorzystać te miejsca w działaniach artystycznych lub zaplanować działanie site specific, by komunikat nienawiści rozbić? Gdzie się kończy wolność słowa? Jak stworzyć satyrę, wyśmiewającą i rozbijającą hate speech? Podczas lekcji (polskiego lub wychowawczej) warto czytaj dalej »

css.php