03 maj 2012

Możliwe niemożliwego początki, czyli… strach ma wielkie oczy

Oto mój pierwszy pokaz w Picasie! Z podejściem do niego zwlekałam najdłużej, jak się dało. Obawiałam się, że to za trudne, że mi się nie uda… Tymczasem… Wprawdzie niedoskonały, ale to dopiero pierwsza próba. Udało się. Okazało się, że Picasa jest narzędziem bardzo prostym, dającym wiele możliwości. Wystarczy mieć kilka/kilkanaście wybranych zdjęć, przyda się odrobina pomysłu na minimum tekstu. No, i może jeszcze muzyka.

Czasem bywa, że boimy się nowego. Przecież zawsze może coś nie wyjść… To, co zrobimy może nie spełniać naszych oczekiwań… Możemy okazać się zbyt głupi na takie mądre rzeczy…  Może się okazać, że mamy za małe umiejętności informatyczne, aby się z czymś takim zmierzyć… A tu inni, wielu będzie to oglądać… Niełatwo jest pokonać taki… hmmm… jednak irracjonalny strach.

Staję przed Wami wraz ze swoim pierwszym pokazem w Picasie, dumna z siebie. Z tego, że pokonałam własne obawy. Trochę brakuje mi w czcionce polskich znaków (jeszcze nie wiem, jak to obejść), ale poza tym wyszło całkiem fajnie ;) Na kolejnym kółku blogowym spróbuję przekonać swoje dziewczynki o tym, że to naprawdę nie było trudne :)

Zapraszam Was w podróż do zrekonstruowanej przez mieszkańców wsi Winna Chroły we współpracy z pracownikami Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu szkółki. Zobaczycie w niej wyposażenie z lat trzydziestych, sześćdziesiątych, siedemdziesiątych… Materiał powstał podczas naszej projektowej wycieczki. Uczestniczyła w niej również absolwentka naszej szkoły – 86-letnia Pani Wanda, która odnalazła wśród zgromadzonych eksponatów wiele podobnych do tych, które pamiętała z lat szkolnych spędzonych w SP 12 w Białymstoku, w siedzibie, która mieściła się jeszcze przy ul. Polnej 8 (w budynku, w którym obecnie znajduje się Departament Edukacji). Pani Wanda uczyła się w czasach, gdy nasza szkoła była jeszcze szkołą żeńską. Jej obecność potwierdziła wiarygodność rekonstrukcji, którą mieliśmy szansę zobaczyć :)

YouTube Preview Image

Tłem pokazu jest melodia „Brukowane uliczki” pochodząca z płyty „Jest takie miejsce”, muz.: A. Marchel (wykorzystano za zgodą autorki)

 

Kanał RSS komentarzy Adres TrackBack

Komentarzy: 10

  1. misia2tiara

    Super blog!
    http://www.blogiceo.nq.pl/thebest/ – wpadnij, komentuj i czytaj :)

  2. Monika B

    Pani Kasiu, jestem pod wrażeniem

  3. domkasia domkasia

    Dzięki, Moniko, że zajrzałaś na mojego bloga :) Ja też jestem pod wrażeniem tego, co udało mi się w samej sobie pokonać…

  4. [...] że trzeba to umieścić na YouTubie. Pani Kasia mówiła też, że to bardzo łatwe. Kliknijcie tutaj żeby zobaczyć tak zwany „Picasa” zrobiła właśnie to Pani [...]

  5. olaterlecka

    Pani Kasiu, gratuluję prezentacji. To kolejny milowy krok w Pani dokonaniach. Wcale nie dziwię się, że jest Pani z siebie dumna. Proszę się cieszyć tą chwilą, jak najdłużej, a potem znowu mnie czymś zaskoczyć. Pozdrawiam

  6. Krystyna Samborska Krystyna Samborska

    Gratulacje!!!
    Kolejny stopień wtajemniczenia w TIK pokonany!
    Ma Pani prawo być z siebie dumna! Świetny pokaz.
    Trzymam kciuki za dalsze kroki … :)

    P. S.
    Mnie też się kręci łezka w oku – sama siedziałam w ławkach z kałamarzem. A ile podczas pisania robiło się kleksów. W zeszytach mieliśmy specjalne bibuły do osuszania atramentu. Ale palce i tak mieliśmy ciągle poplamione …
    :)

  7. Ha! Brawo pani Kasiu! Picasa jest suuuper i wspaniale, że pani spróbowała, czekam na kolejne pokazy :) No i na moment, kiedy pierwsze pokazy stworzą pani uczniowie :) Trzymam kciuki!!

    uściski!
    Magda
    Szkoła z klasą 2.0
    Szkoła z klasą 2.0 ostatnio opublikował..Otwarte zasoby – użyj do prezentacji, fotocastu, filmuMy Profile

  8. domkasia domkasia

    Pani Magdo,
    pierwsze własne pokazy moje dziewczynki już stworzyły (wczoraj na kółku blogowym :) nie zdążyłyśmy podłożyć tylko muzyki – chciałam, aby skorzystały z propozycji otwartych zasobów umieszczonych we wpisie na blogu głównym Programu i nie starczyło nam czasu. Wkrótce na blogach dziewczynek pojawią się ich pokazy.
    Pani Krysiu,
    jak dawno wspólnie nie blogowałyśmy!!! To chyba permanentny brak czasu tak doskwiera ;) W ławkach, przy których ja siedziałam już nie było kałamarza, jedynie miejsce na jego wstawienie, ale pamiętam, jak były niewygodne. Trzy pierwsze lata szkolne przy takich spędziłam!
    Pozdrawiam serdecznie obie Panie :) :):)

  9. Hmm, tak jeszcze pomyślałam – a może da się pani namówić na dopisanie do tego wpisu (albo nowego) swego rodzaju podpowiedzi, w kilku krokach, jak od picasowego strachu przejść do picasowego mistrza? Co pani pomogło, co przeszkodziło? Coś w rodzaju kilku dobrych rad dla początkujących…? Jest szansa pani Kasiu? :)

    Jeśli tak, czekam z niecierpliwością :)

    pozdrowienia,
    Magda
    Szkoła z klasą 2.0
    Szkoła z klasą 2.0 ostatnio opublikował..TIK w projektach, TIK na co dzieńMy Profile

  10. domkasia domkasia

    Damy radę, Pani Magdo! Mistrzem Picasy się jeszcze nie czuję, ale pokonywanie strachu krok po kroku mogę spróbować opisać. Pamięta Pani, jak mówiłam podczas spotkania u Was, że miałam problem z podłożeniem dźwięku??? Okazało się, że to nie mój brak umiejętności, na szczęście ;) Plik ściągnięty z otwartych zasobów edukacyjnych był uszkodzony i narobił problemów :) Niełatwo było. Ostatecznie musiałam odinstalować i ponownie zainstalować Picasę. Dopiero wtedy udało się podłożyć dźwięk. Już inny. Ale za zgodą autora ;)

Zostaw komentarz

Możesz używać następujące tagi: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 

*

CommentLuv badge
css.php