W Australii…

Zastanawialiście się kiedyś jak wygląda szkoła podstawowa w Australii? Jak i czego uczą się dzieci w kraju po drugiej stronie półkuli? Zapraszamy do przeczytania ciekawego opisu z australijskiej szkoły z perspektywy mamy trójki uczniów. Dużo ciekawych, inspirujących ale też prostych działań – może jakieś wprowadzicie w swojej szkole?

Autorka popularnego bloga Cała Reszta Dagmara Hicks, opisuje jak wygląda życie codzienne australijskiej szkoły (z praktyki – uczęszczają do niej bowiem jej trojaczki – każde dziecko do innej klasy).

australia

Szczególnie podoba mi się praktyka  przypisywania dzieciom kolegów/koleżanek ze starszych klas, z którymi młodsi regularnie spędzają czas. Młodsi mają wsparcie a starsi uczą się opieki i empatii.  Integracja obejmuje nie tylko dzieci ale też rodziców. Zadaniem trójki klasowej jest organizowanie wyjść dla rodziców i przynajmniej jednego spotkania rodzinnego. Dzięki takim nieformalnym spotkaniom, rodzice mają okazję się zaprzyjaźnić, wspierać i widzieć częściej niż tylko na wywiadówkach.

Apele – co dwa tygodnie w szkole jest apel, na którym są wszyscy uczniowie, mogą też przyjść rodzice i dziadkowie. Prowadzi go za każdym razem inna klasa, która na ten dzień przygotowuje program (nieformalny, bazujący na zainteresowaniach dzieci).

Zachęcamy do przeczytania całego opisu i dziękujemy autorce za inspiracje.

A jak wygląda edukacja wczesnoszkolna w innych krajach? Macie jakieś ciekawe przykłady?

Kategorie Bez kategorii | Tagi | Zostaw komentarz

Dobre praktyki w edukacji wczesnoszkolnej

Jak współpracować z innymi nauczycielami i pedagogami? Wspólnie planować pracę i świętować sukcesy? Jak rozmawiać z rodzicami? Jak skutecznie integrować i budować klasowy zespół?

Tego wszystkiego i wiele więcej praktycznych wskazówek dowiecie się z publikacji, która powstałą w ramach podsumowania realizowanego przez Centrum Edukacji Obywatelskiej w partnerstwie z Biurem Edukacji m. st. Warszawy i Warszawskim Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń program „Edukacja I klasa”. Przez rok animatorzy wspierali konkretne warszawskie szkoły, wypracowane wspólnie rozwiązania i sprawdzone pomysły znalazły się we wspomnianym opracowaniu.

publikacja EIK

Dobre praktyki oraz materiały edukacyjne dotyczą istotnych obszarów pracy zespołu edukacji wczesnoszkolnej. W publikacji znajdziecie przydatne narzędzia dotyczące:

  • pracy zespołowej nauczycieli oraz ich wzajemnego uczenia się we współpracy (od budowania zespołu, poprzez wspólne planowanie pracy i realizację zadań, poprzez dzielenie się dobrymi doświadczeniami, obserwacje koleżeńskie aż do wspólnego świętowania sukcesów);
  • zarządzania klasą (w tym rozdziale piszemy m.in. o integracji, budowaniu klasowych zasada zachowania i kształtowaniu języka sterowania zachowania uczniów; jest też o motywacji, planowaniu lekcji i ocenianiu; przypominamy też znaczenie metod aktywizujących i organizacji przestrzeni do uczenia (się))
  • współpracy z rodzicami (tu znajdziecie wskazówki dotyczące organizacji spotkań z rodzicami i bieżącej komunikacji; praktycy radzą też, jak radzić sobie w trudnych relacjach oraz jak mocniej angażować rodziców w proces wychowania i uczenia się dzieci).

A na początek polecam ciekawy tekst Janusza Żmijskiego „Ile jest wart dobry nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej”(str.6). Są nawet potencjalne przeliczenia! Ale najważniejsze, cytując za autorem: „Utalentowany pedagog edukacji wczesnoszkolnej to jedna z najlepszych rzeczy, jakie mogą się człowiekowi w życiu trafić oraz jedna z najlepszych inwestycji społecznych”.

publikacja EIK1Dobrego tygodnia i dobrych praktyk!

 

Kategorie Bez kategorii | Zostaw komentarz

Samorządność w najmłodszych klasach

Janusz Korczak pisał, że samorządność jest ważna by: „jednakowo dobrze działo się wszystkim, którzy razem pracują, uczą się i pół dnia razem spędzają, żeby jeden drugiego nie krzywdził, nie przeszkadzał, nie dokuczał, nie wyśmiewał, a przeciwnie, żeby świadczył przysługi, pomagał, opiekował się i pilnował porządku.” Jak zawsze aktualne.

Samorządność poprawia atmosferę w klasie, która jest niezbędna do poczucia bezpieczeństwa i prawidłowego rozwoju. Dzięki dawaniu dzieciom możliwości współdecydowania o sprawach dla nich ważnych, rozmawiania, szukania rozwiązań, słuchania się nawzajem – uczymy ich nie tylko szacunku, otwartości, ale też dbania o siebie i klasę, angażowania się i docelowo kształtowania własnej rzeczywistości.

W ramach Szkoły Demokracji, programu Fundacji Centrum Edukacji Obywatelskiej, który zajmuje się wsparciem szkół w samorządności uczniowskiej i oddolnej aktywności  stworzony został scenariusz z myślą o najmłodszych.

Materiał przygotowany został na 3 godzinne zajęcia, które pomogą Wam zintegrować dzieci, pokazać jak ważny jest zespół, jak różnie możecie myśleć i jak ważny jest sposób wyrażania swoich przekonań. A może macie swoje sposoby na wspieranie samorządności w edukacji wczesnoszkolnej? Bardzo jesteśmy ciekawi!

scenariusz samorządzimy dla klas I-III Greta mały

Kategorie Bez kategorii | Tagi , , , , | Zostaw komentarz

Zrób to sam/a. Dydaktyczne pomoce (niemal) z niczego!

Wszyscy chcielibyśmy mieć wspaniale wyposażone klasy, na rynku jest coraz więcej pomocy dydaktycznych, które mogłyby ułatwić pracę nauczycielom, rozbudzić ciekawość dzieci i zachęcić je do nauki. Jeśli nie możecie sobie na nie pozwolić (jak wielu) nic nie szkodzi. Każdy z nas ma bowiem dostęp do masy rzeczy, z których można zrobić niewiarygodne pomoce dydaktyczne.

Pomysły na to, jak przerobić „śmieci” czy „przedmioty służące do czegoś innego” w narzędzia dydaktyczne zebrane zostały w  unikalnym poradniku dla kreatywnych nauczycieli. Autorką „Zrób to sam/a. Dydaktyczne pomoce (niemal) z niczego” jest Joanna Apanasewicz, nauczycielka z „Małej Szkoły” w Żaganiu Konińskim, członkini grup Superbelfrzy RP i Superbelfrzy Mini, która w swojej pracy w szkole wykorzystuje do celów edukacyjnych zarówno technologie informacyjno-komunikacyjne (jest m.in. trenerką Mistrzów Kodowania), jak i „tradycyjne”. Uwielbia prace ręczne i wykonuje proste pomoce dydaktyczne przy wykorzystaniu najróżniejszych dobrze nam wszystkim znanych przedmiotów. Jakich? Tego właśnie dowiecie się z poradnika, ale zapewniamy, że pozytywnych zaskoczeń będzie wiele.

zrob-to-sam-a-dydaktyczne-pomoce-niemal-z-niczego-poradnik-dla-nauczycieli

„Jak najmniej odtwarzania, jak najwięcej wymyślania i tworzenia. Takie podejście wymagać będzie od nas posiadania dużej liczby pomocy dydaktycznych.” – pisze Joanna Apanasewicz. „Tak, wiem. Z reguły ich w szkole nie ma. Musimy zatem je sobie sami stworzyć. W nauczycielskich domach lub – jeszcze lepiej – razem z naszymi uczniami w szkole. To naprawdę nie wymaga wielkiego wysiłku! Wystarczy pomysł i odrobina chcenia.” Zachęcamy do korzystania, wymyślania, inspirowania się!

Poradnik dostępny jest wyłącznie w sklepie internetowym Edustore.eu. Przy tworzeniu materiały korzystałam z portalu: edunews.pl

 

Kategorie Bez kategorii | Zostaw komentarz

Fińskie dzieci uczą się najlepiej

Filary fińskiej edukacji to: doskonale wykształceni nauczyciele, duża niezależność w kształtowaniu programu oraz dbałość o dobre samopoczucie dzieci. Nauczyciele pracują zespołowo, wspierają się a radość z nauki – jest priorytetem najnowszym programie nauczania (wprowadzonym w 2016 roku).

Walker _ Finskie dzieci _ m

Timothy D. Walker, amerykański nauczyciel, który pracował w szkole w Helsinkach, opisał swoje doświadczenia w książce „Fińskie dzieci uczą się najlepiej”. W rozmowie z Dariusze Bugalskim w „Klubie Trójki” opowiada o  kulturze kształcenia w której nie inwestuje się w konkurencję a pracę zespołową. Ciekawe pomysły m.in. na to, by starsze dzieci były mentorami pierwszoklasistów. Do posłuchania i refleksji.

Kategorie Bez kategorii | Zostaw komentarz

Niepozorna kropka

Kropka. Niby nic wielkiego, ale może być początkiem wspaniałej historii, wiary w siebie i własne siły, twórczej zabawy i wielkiej wyobraźni. 15 września obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kropki. O co chodzi i jak świętować ten kropkowy dzień?

kropka

 

Wszystko zaczęło się od kropki. Podczas lekcji plastyki mała Vashti uparcie twierdziła, że nie potrafi malować, a zamknięte farby tylko ją irytowały. Nauczycielka cierpliwie czekała, aż Vashti podejmie próbę. Powiedziała do dziewczynki: „Postaw tu kropkę i zobaczymy, co się stanie”. Poirytowana i zniecierpliwiona Vashti postawiła kropkę na środku kartki i zaczęła się pakować. Nauczycielka popatrzyła na kropkę i poprosiła o podpisanie dzieła. Nazajutrz, gdy Vashti weszła do klasy, zobaczyła nad biurkiem nauczycielki swoją kropkę oprawioną w piękną pozłacaną ramkę. Zaskoczona pomyślała, że potrafi namalować jeszcze piękniejsze kropki i wszystkim to udowodni. Szczęśliwa i dumna otworzyła pudełko z farbkami i zaczęła swoją przygodę z malowaniem. Vashti uwierzyła w siebie, pomogła odnaleźć talent swojemu przyjacielowi, a dzięki zaangażowaniu wspaniałych, kreatywnych nauczycieli czytających jej historię nadal pomaga dzieciom na całym świecie.

Dzień kropki to radosne święto kreatywności. Sposobów jego celebracji jest całe mnóstwo. Warto zacząć od wspólnej lektury książki (od której wszystko się zaczęło)  ”Kropka” Petera H. Reynoldsa. Porozmawiajcie w grupach o historii Vashti. Pomocne będą pytania otwarte np.: Co poradziłbyś Vashti, o czym mogła myśleć dziewczynka, gdy siedziała nad kartką? Co czuła, gdy Pani powiesiła jej rysunek nad biurkiem? Dlaczego Vashti namalowała tak wiele rysunków? W jaki sposób dowiedzieć się można o swoich talentach? Czego nauczyła Cię ta historia?

Dzień kropki jest dobrym pretekstem do „wyjścia z codziennej rutyny”. Możecie ubrać się w kropki albo sami ozdobić na zajęciach swoje ubrania (np. przyklejając samoprzylepne kropki ale pomysłów może być więcej). Możecie z kropek układać różne rzeczy, malować za pomocą samych kropek, poruszać się po kropkowych ścieżkach w klasie.

Drzewo talentu, rebusy z kropką, tajemnicze kropki na mapie czy matematyka z kropką – to tylko niektóre pomysły na świętowanie tego dnia – ich opisy, ale i wiele więcej inspiracji znajdziecie w przewodniku powstałym we współpracy z wyd. Mamania i Superbelframi Mini, zajrzyjcie też na bloga Święta Kropki.

Miłego, radosnego, kropkowego dnia!

Kategorie Bez kategorii | Zostaw komentarz

Zaczynamy, zaczyna się

Zaczyna się. Jak wypełnić pierwsze dni szkoły, by dzieci poczuły, że to ich miejsce, że będzie ciekawie, twórczo? Że będą uczyć się pożytecznych rzeczy w bezpiecznej, sprzyjającej atmosferze?

Dobrze zacząć można od wspomnień z wakacji, rozmowy, rysunku, widokówki. Na blogu Kreatywna Pedagogika znajdziecie gotową kartę do wydruku, która może być podpowiedzią dla uczniów/uczennic.

wspomnienia-z-wakacji

 

Grafika pochodzi ze strony Kreatywna Pedagogika.

Wspomnienia z wakacji mogą być tematem integrującej gry bingo (Znajdź osobę, która wybudowała coś dużego z piasku podczas wakacji… itp.), która zachęci do rozmowy z różnymi osobami z klasy a przy okazji będzie pretekstem by wyjść z ławek.

Początek roku szkolnego to dobry czas na stworzenie klasowego systemu przywitań i pożegnań. Uczniowie mogą ustawiać się wężykiem przy drzwiach witać się z nauczycielem na swój indywidualny sposób (uścisk dłoni, obrót, dwa podskoki). Opracowanie takiego wyjątkowego przywitania może być początkiem Waszego klasowego rytuału (np. zawsze w poniedziałki).

Początek roku to też czas na wypracowanie klasowych zasad, kontraktu, który w widoczny sposób będzie zaprezentowany w sali. Kontrakt może być w formie grafik, ikonek, haseł.  Najmłodszym uczniom, można go odczytywać przez jakiś czas na początku dnia. Ważne by propozycję co może być w kontrakcie pochodziły od dzieci. Starajmy się zapisywać je w formie pozytywnej np: bądźmy dla siebie mili, pytajmy gdy coś jest niejasne, pomagajmy sobie. O tym czym jakie znaczenie ma kontrakt, dlaczego warto go spisywać nawet z najmłodszymi i jak można to robić przeczytacie tutaj.

Początek roku to też sprzyjający czas na zrobienie klasowego albumu – ze zdjęciem dzieci, imionami ale też np. z tym co lubią, jak spędzają czas (album warto aktualizować co jakiś czas:).

Macie swoje sprawdzone sposoby na początek roku? Podzielicie się?

Dobrego czasu!

Kategorie Bez kategorii, Edukacja I klasa, Nauczyciel 1. klasa | Tagi | Zostaw komentarz