Dlaczego „e” jak energia?

Featured

To proste: bo jesteśmy klasą 3e, bo rozpiera nas energia, bo energia kojarzy się pozytywnie, bo… (może ktoś z Was dokończy to zdanie?).

Energii nam nie brakuje. Widać ją na każdym kroku: na przerwach, na wycieczkach, na lekcjach też (czasem ku utrapieniu  pani). Przejawia się w ciągłym ruchu, aktywności, w sporcie, bieganiu, okrzykach, pomysłach przy pracy grupowej – czas ją spożytkować.

Teraz mamy swój blog. (Pewnie większość by powiedziała: mamy swojego bloga, ale forma bardziej oficjalna brzmi właśnie tak: biernik- kogo? co? mam –  swój blog). Znajdą się na nim informacje o naszej klasie, ale nie wszystkie będą zrozumiałe dla gości. Niektóre sprawy pozostaną naszą zbiorową tajemnicą. Na przykład: co to jest wkurzacz? – żeby to wiedzieć, trzeba być obecnym na naszej lekcji o neologizmach. Ale i tak zapraszamy do odwiedzin.

Kali, krowy i placki – czyli o kompozycji klamrowej

Wyraz „klamra” ma różne znaczenia, jak łatwo się przekonać, zaglądając do słownika języka polskiego. Ich wspólną cechą jest niewątpliwie łączenie jakichś elementów – dosłownie lub w przenośni. Można to wykorzystać na języku polskim, choćby podczas pisania wypracowania. O kompozycji klamrowej mówimy wtedy, gdy uda nam się spiąć treść, wykorzystując jakiś motyw na początku i na końcu tekstu.

Zadanie polegało na wymyśleniu sytuacji ilustrującej wyrażenie „moralność Kalego” i zamknięcie jej w klamrze kompozycyjnej – to wcale nie takie łatwe, wymaga sporej kreatywności i umiejętności logicznego myślenia.
Jedna z osób poradziła sobie tak:

Moralność Kalego

„-Powiedz mi – zapytał Staś – co to jest zły uczynek? […]
-Jeśli ktoś Kalemu zabrać krowy […]
-Doskonale! – zawołał Staś.
-A dobry? […]
-Dobry, to jak Kali zabrać komu krowy”.
To cytat ze słynnej książki „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza. Gdy ją przeczytałam, przypomniała mi się pewna sytuacja z życia.

Był to mój ulubiony dzień w tygodniu. Gdy wróciłam ze szkoły, mama ścierała ziemniaki na PLACKI! Rzadko to się zdarza, ponieważ przygotowanie jednej porcji może trwać nawet pół godziny. Ominęłam kuchnię „obojętnym” krokiem, choć ciągle wodziłam wzrokiem za ruchami mamy. Włączyłam sobie telewizor i czekałam. Mama wyłożyła pierwsze trzy PLACKI na talerz. Gdy tylko odwróciła wzrok, jednym ruchem ręki wsadziłam je do buzi. Kiedy usmażyła kolejną porcję, również zjadłam wszystkie PLACKI. Mama spojrzała na mnie:
-Dobrze, te trzy to zostaw dla mnie, taty i Natana.
-Dobrze…
Spuściłam głowę i poszłam dalej oglądać serial. Odczekałam parę chwil i nagle chwyciłam cały talerz. Mam się rozzłościła i stwierdziła, że od tej pory sama będę robić PLACKI.
-Przynajmniej były dobre! – chciałam ją pocieszyć, gdy wychodziła z salonu.
Następnego dnia wyciągnęłam patelnię, by usmażyć PLACKI. Specjalnie dodałam więcej oleju, żeby były bardziej chrupkie. Tata podszedł do mnie.
-Cóż to za pyszności! Mogę spróbować?
Pokiwałam głową, ale nie spodziewałam się, że weźmie aż trzy! Nie przejęłam się tym, bo zostały mi jeszcze cztery. Oczywiście mój brat podbiegł, chwycił talerz, a PLACKA, którego właśnie chciałam ugryźć, jednym chapsem wsunął do ust. Byłam na niego bardzo zła. NIE ZDĄŻYŁAM ZJEŚĆ NAWET JEDNEGO!

Krowy Kalego od razu skojarzyły mi się z tymi PLACKAMI, bo w końcu zły uczynek, to jak brat zabrać PLACKI Ali, a dobry – to jak Ala zabrać PLACKI mamie.
(A.T., kl. 6)

Czasownik i jego formy

(6b) Tak to już jest w szkole, że czasem nauczyciele przeprowadzają sprawdziany. Jeden z nich, z czasownika, odbędzie się już niedługo. Każdy mógł zapisać w zeszycie, co trzeba na niego umieć, dlatego nie podaję tego ponownie. Na ostatnich zajęciach dodatkowych trochę do niego ćwiczyliśmy. Przyszło sporo osób, nie wszystko zdążyliśmy zrobić, bo czasownik to część mowy bardzo obszerna. Dlatego tutaj  umieszczam dla Was parę dodatkowych zadań. Powodzenia!

„Pieśń o żołnierzach z Westerplatte”

(5g) Jak wiadomo z historii, wrzesień nie zawsze bywał w Polsce takim pięknym miesiącem, jak jest obecnie.  Szczególnie rok 1939 przyniósł nam narodową tragedię,  dużo nieszczęść w domach rodzinnych i zmienił naszą historię na wiele lat. Dziś trzeba pamiętać o bohaterach tamtych dni –  jesteśmy to winni ludziom, którzy oddali życie, abyśmy teraz mogli żyć bezpiecznie, w spokojnym kraju. Dlatego zadam Wam na pamięć „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte”. Każdy może zdecydować, jaką ocenę chce dostać. Wymagania są takie:

 

Na dwójkę…

Na trójkę…

Na czwórkę…

Na piątkę…

Na szóstkę…

…recytujesz cztery zwrotki wiersza. …recytujesz cały wiersz+

wyjaśniasz, kto i o czym mówi w wierszu

…umiesz to, co na trójkę+

poprawnie akcentujesz wyraz „staliśmy”

+

określasz typ wiersza

+

wskazujesz w tekście epitet

…umiesz to, co na czwórkę+

wskazujesz w tekście porównanie

+

wyjaśniasz, co to jest pieśń

…umiesz to, co na piątkę+

wskazujesz w tekście metaforę

oraz

rym męski i żeński

 

 

W nauce może Wam pomóc  wysłuchanie tego nagrania. A najlepiej byłoby, korzystając z pięknej, wrześniowej pogody, wybrać się na Westerplatte, żeby choć  trochę poczuć atmosferę tamtych wydarzeń. Może w najbliższy weekend?

Sprawdzian z części zdania

(5b) Już niedługo (w środę, 27 marca) odbędzie się sprawdzian z budowy zdania pojedynczego.

Oto co trzeba umieć:
-wskazać w zdaniu związek główny
-wskazać grupę podmiotu i grupę orzeczenia
-narysować wykres zdania
-określić części zdania (jest ich pięć: orzeczenie, podmiot, przydawka, dopełnienie, okolicznik).

Jeśli chcesz więcej poćwiczyć, kliknij tutaj.

 

Zostań przewodnikiem po Gdańsku

Gdańsk (fot. B.F.)

Gdańsk (fot. B.F.)

(6a) Oto obiecane zadanie związane z gdańskimi legendami. Można je wykonać solo albo w parze z przyjacielem/przyjaciółką. Robi się tak:

1.Wypożycza się ze szkolnej biblioteki książkę J. Sampa „Uczta stulecia. Dawne i nowe legendy gdańskie” (jest dużo, wystarczy dla wszystkich chętnych).

2.Czyta się wymienione niżej legendy, notując sobie wszystkie miejsca, z którymi są związane.

„Góra Pięciu Braci”
„Żaby i kruk”
„Stolemowe dary”
„Gdańska piękna Madonna”
„Ferber, Cerber, ma trzy głowy”
„Papuga Jana Heweliusza”
(Jeśli wykonujesz zadanie sam(a), możesz wybrać cztery spośród wymienionych wyżej legend).
3.Przygotowuje się prezentację – pokaz zdjęć (najlepiej wybrać się do Gdańska  z rodzicami, zrobić zdjęcia, a przy okazji pochwalić się przed nimi znajomością legend- wystąpić w roli przewodnika po mieście).
4.”Oprowadza się” klasę po miejscach związanych z legendami – do tego przyda się pokaz zdjęć.

Termin: 25 kwietnia

„Bajki wam niosę, posłuchajcie dzieci”

(5b) Tak napisał Ignacy Krasicki w jednym ze swych utworów. Kto przeczytał parę bajek, wie, że nie były przeznaczone tylko dla dzieci. Miały uczyć i wychowywać „dorosłych drani”.
Teraz, gdy znamy już sporo bajek, pora przejść do podsumowania. Zakończy się ono oceną. Oto co trzeba umieć:
Na dwójkę…
…recytujesz z pamięci bajkę „Ptaszki w klatce”. Swoimi słowami wyjaśniasz jej morał.

Na trójkę…
…umiesz to, co na dwójkę
+
opowiadasz swoimi słowami treść bajki „Woły krnąbrne” i wskazujesz w niej morał
+
wyjaśniasz, co to jest archaizm, wskazujesz przykład w bajkach.

Na czwórkę…
…umiesz to, co na trójkę
+
wskazujesz w bajkach epitet
+
opowiadasz swoimi słowami treść bajek „Mądry i głupi”, „Pan i pies”, „Kruk i lis”.

Na piątkę…
…umiesz to, co na czwórkę
+
wyjaśniasz, co to jest bajka, podajesz przykład alegorii w bajkach.

Na szóstkę…
…umiesz to, co na piątkę
+
recytujesz z pamięci dowolną inną bajkę I. Krasickiego – omawianą na lekcjach albo znalezioną samodzielnie; może być krótka :)
+
wyjaśniasz, czym się różni bajka od baśni.

Jeśli chcesz przypomnieć sobie, co to jest alegoria, kliknij tutaj.
Inne informacje o bajkach i ich słynnym autorze znajdziesz tutaj.
„Czapla ryby i rak” do słuchania.

Termin odpytywania: 26 lutego.

Opowiadanie o zdrowiu

(6a) Aż się prosi, by sprawdzić, czy najsłynniejsza fraszka J. Kochanowskiego jest jeszcze aktualna. Chyba jest – tak wynika z Waszych opowiadań. Oto jedno z nich:

Zakład o zdrowie
Opowiadanie
Nie różnię się niczym od zwyczajnych nastolatek, oprócz tego, że jeżdżę na wózku inwalidzkim.  Mam zielone oczy i jasne włosy, uwielbiałam bawić się i spotykać ze znajomymi, póki nie zrobili mi wielkiej krzywdy. Mam na imię Marika, mam piętnaście lat i chodzę do trzeciej klasy gimnazjum. Oto moja historia.
Pewnego słonecznego dnia, dokładnie 23 czerwca tego roku, było bardzo ciepło. Wyszłam z przyjaciółmi na rower. Jechaliśmy przez las, a wokół rozlegał się przyjemny świergot ptaków. Napotkaliśmy przy ścieżce dziurę – niewielką, jednak bardzo głęboką. Jeden z moich kolegów był wyczynowcem, czyli świetnie technicznie jeździł na rowerze. Nagle powiedział do mojej przyjaciółki,  Karoliny:
-Hej, Karolina! O ile się założymy, że nie przeskoczysz tej dziury? Nie powinno to stanowić dla ciebie wyzwania.
-O nic- odezwała się wzburzona Karolina – I tak byś wygrał.
Ja w tym czasie rozmawiałam z jej kuzynką.
Gdy moja przyjaciółka znów zabrała głos, oznajmiła:
-Na pewno udałoby się to najbardziej utalentowanej osobie, Marice.
Gdy usłyszałam rozmowę moich znajomych, zgodziłam się, by pokazać, że jestem tak zdolna, jak twierdzi Karolina.
Wszyscy zaczęli głośno mnie dopingować. Zamknęłam oczy i wzięłam głęboki wdech.
-No dawaj! Ile można czekać?- odezwała się donośnym głosem kuzynka Karoliny.
Dziura nie była szeroka, ale bardzo głęboka, niczym studnia z wodą. Nie stanowiła dla mnie zbyt wielkiego wyzwania. W końcu to zrobiłam – wzięłam rozpęd. Jednak w pewnym momencie stało się coś, czego nie zapomnę do końca życia. Straciłam kontrolę nad kierownicą i poleciałam w głąb dziury. Czułam, jak do oczu napływają mi łzy. Przymrużyłam powieki, jednak gdy z powrotem odzyskałam przytomność, znajdowałam się już w szpitalu. Miałam zszytą rękę, opatrunek na głowie, a obok mnie stał wózek inwalidzki. Chciałam się podnieść, by zorientować się w terenie, lecz czułam, że nie mogę. Lekarz zdiagnozował u mnie uszkodzenie kręgosłupa, co wiąże się z paraliżem od pasa w dół.
A teraz? Jestem w nowym mieszkaniu, przykuta do łóżka. Chodzę do szkoły prywatnej, gdzie adekwatnie do mojej sytuacji omawiamy fraszkę „Na zdrowie” Jana Kochanowskiego.  Bardzo dobrze opisują mnie pierwsze wersy: „Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie, jako smakujesz, aż się zepsujesz”. Poeta miał rację, nie doceniałam zdrowia, póki go nie straciłam. Morał z tego taki, aby nie słuchać tłumu, który namawia do ryzykownych zachowań.
N.S.,kl. 6a

Dlaczego ta praca jest dobra? Oczywiście dlatego, że  ciekawa, mądra i oparta na dobrym pomyśle. Autorka wprowadziła do niej elementy, które urozmaicają tekst: retrospekcję, dialog, opis,  cytat ze znanej fraszki, określiła czas i miejsce akcji, zadbała też o ciekawy tytuł.
Piszcie takie opowiadania – przyjemnie się je sprawdza :)

„Fraszki nieprzepłacone, wdzięczne fraszki moje!”

(6A)Tak o swojej twórczości napisał Jan Kochanowski. Jego wysoką ocenę podzielają urzędnicy ministerstwa edukacji, którzy od niepamiętnych czasów każą polonistom uczyć dzieci o Kochanowskim. Przyjrzymy się więc, co to są te fraszki.
A gdy już się im przyjrzymy, będę sprawdzać, ile zapamiętaliście. Tym razem każdy może przewidzieć, na jaką ocenę zasłuży, a nawet sam sobie tę ocenę wcześniej wybrać. Obejrzyjcie wymagania na poszczególne stopnie:
Na dwójkę…  
…recytujesz z pamięci fraszkę „Na zdrowie”.

Na trójkę…
…umiesz to, co na dwójkę
+
wyjaśniasz, co to jest archaizm, wskazujesz przykład we fraszkach
+
wskazujesz epitet.

Na czwórkę…
…umiesz to, co na trójkę
+
… wyjaśniasz terminy: fraszka, puenta, renesans.

Na piątkę…
…umiesz to, co na czwórkę
+
wskazujesz w tekście metaforę, anaforę i apostrofę.

Na szóstkę…
…umiesz to, co na piątkę
+
recytujesz z pamięci dowolną inną fraszkę dłuższą niż dwuwersowa
+
wyjaśniasz, co to jest wiersz sylabiczny, średniówka.

Trudno Ci przychodzi uczenie się wierszy na pamięć? Pomóż sobie – kliknij tutaj.

Sprawdzian z części zdania

(6a) Już od jakiegoś czasu uczymy się o częściach zdania – przyszedł czas, aby sprawdzić efekty tej nauki. W środę (14 listopada) odbędzie się sprawdzian. Sprawdzę, czy umiecie
-rozpoznać podmiot, orzeczenie, przydawkę, dopełnienie i okolicznik
-oddzielić grupę podmiotu od grupy orzeczenia
-odróżnić zdanie pojedyncze od zdania złożonego
-narysować wykres zdania pojedynczego

W tym tygodniu odbędzie się lekcja powtórkowa. Jeśli chcesz dodatkowo poćwiczyć, kliknij w poniższe linki:

Zdanie, równoważnik zdania.

Części zdania.

Podmiot.

Sprawdzian z rzeczownika i przymiotnika

(5b) W środę, 31 października odbędzie się sprawdzian z rzeczownika i przymiotnika. Będzie sprawdzał następujące umiejętności:

-rozróżnianie rzeczowników konkretnych i abstrakcyjnych, własnych i pospolitych
-odmienianie rzeczownika przez przypadki
-oddzielanie końcówki od tematu, wskazywanie tematów obocznych i oboczności
-określanie przypadka, liczby i rodzaju rzeczownika w zdaniu
-stopniowanie przymiotników

Na pierwszy rzut oka wydaje się tego sporo, ale  niektóre powyższe umiejętności opanowaliście już w klasie czwartej – trzeba je tylko powtórzyć.

Warto poćwiczyć, klikając tutaj i tutaj.