I po świętach…

Od kilku dni w naszym domu trwały przygotowania do świąt… Wszyscy krzątali się, trwały porządki, dekorowaliśmy dom świątecznymi ozdobami.

Pomagałam mamie w przygotowaniu pasztetu z suszonych grzybów, na który przepis podałam Wam wcześniej…

 Pasztet udał się znakomicie… Pycha!

Pozdrawiam wszystkich „etnoblogowiczów”

życząc wszelkiej pomyślności w Nowym Roku!!!

 

Prezenty

Każdy z NAS uwielbia prezenty!!!

Już od samego początku grudnia, każde dziecko nie może się doczekać Świąt Bożego Narodzenia, a dlaczego??

 Hmmm dobre pytanie…..!!!

Na Wigilię Bożego Narodzenia niemal każda polska rodzina umieszcza w swoim mieszkaniu lub domu choinkę i dekoruje ją ozdobami. W czasie młodości mojej babci choinkę przystrajano ozdobami naturalnymi takimi jak:  jabłka, pierniczki, orzechy zawinięte w folię aluminiową, ozdoby ze słomy, a także cukierki i wianki z bibuły. Obecnie dzięki technice wystrój choinki znacznie odbiega od tych dawnych prostych ozdób, pojawiły się bombki, łańcuchy i kolorowe światełka.

Nie będę WAS zanudzać strojeniem choinki, bo pewnie macie już ją ubraną i nie możecie się doczekać PREZENTÓW, jakie znajdziecie właśnie pod nią:)

Jak one znajdują się pod choinką?

Pozwoliłam sobie na przeprowadzenie krótkiego wywiadu z moimi babciami i oto co się dowiedziałam:

W czasach młodości mojej babci mieszkającej w województwie kujawsko-pomorskim prezenty przynosił jej Mikołaj z długą białą brodą, ubrany w czerwony strój i czarne buty. Były one rozdawane po Wigilijnej Wieczerzy, która rozpoczynała się z chwilą pojawienia się pierwszej gwiazdy na niebie. Najpopularniejszymi prezentami były słodycze i owoce. Dzieci, które były niegrzeczne dostawały klapsy od Mikołaja zamiast prezentu. Babcia najlepiej wspomina słodycze, ponieważ nie były one dostępne w tamtych czasach. W jej regionie nie obchodzono Mikołajek, a Mikołaj przychodził do nich raz w roku.

W czasach młodości mojej drugiej babci mieszkającej w województwie mazowieckim prezenty przynosił jej również Mikołaj, ubrany w taki sam strój (może to był ten sam Mikołaj?) Mikołaj rozdawał prezenty również po Wigilijnej Wieczerzy. Najpopularniejsze prezenty w tamtych czasach to: ubrania, buty, słodycze i owoce. Dzieci, które były niegrzeczne przez cały rok dostawały rózgę zamiast prezentu (oczywiście tą rózgą dostawały lanie przy wszystkich obecnych na Wieczerzy) to miało ich zmobilizować do poprawy zachowania w przyszłym roku. Babcia wspomina najlepiej buty, ponieważ były one ciepłe na zimę. W jej regionie obchodzono Mikołajki.

Jak zdążyliście zauważyć, bez względu na to w jakim regionie się mieszka Mikołaj przynosi prezenty niemal w tym samym momencie, zastanawiam się jak on to robi??

Myślę że ma wielu pomocników…..

W dzisiejszych czasach można zauważyć, że Mikołaj przynosi więcej prezentów i o wiele droższych niż w tamtych czasach.

Gdy będziecie to czytać na pewno ogarnie was ciekawość, co w tym roku dostaniecie od Mikołaja?

My już jesteśmy gotowe….. a WY?

Julia Wiśniewska

„Cicha noc, święta noc…”

” Wieczerza wigilijna, zwana także obiadem wigilijnym, postnikiem, pośnikiem,kutią,wilią, wigilią, wygląda różnie w różnych regionach Polski. Podobne były jednak: pora rozpoczynania kolacji, która gromadziła przy stole całą rodzinę      (dawniej także służbę, co nie zdarzało się na co dzień) , pozostawianie wolnych miejsc dla nieobecnych i zmarłych, dzielenie się opłatkiem, tradycyjny zestaw postnych potraw, przystrojenie izby. Kiedy pojawił się znak z nieba – pierwsza gwiazda – wszyscy zasiadali do wieczerzy. Rozpoczynał się czas święta.”

Wieczór wigilijny to przede wszystkim uroczysta postna wieczerza podawana na stole zasłanym sianem i nakrytym białym obrusem. Przed jej spożyciem – jak w całej Polsce -  domownicy dzielili się opłatkiem wybaczając wzajemnie urazy i  składając życzenia pomyślności w przyszłym roku. Opłatkiem należało podzielić się także z bydłem. 
Święta Bożego Narodzenia od zawsze były czasem szczególnym. By wyróżnić te piękne dni w rozmaity sposób dekorowano izby. Nad stołem wigilijnym zawieszano ozdoby wyklejane z białego i kolorowego opłatka w formie kół, jabłek, kołysek, gwiazd i kółek. W XX wieku ozdoby te zaczęto wieszać na choinkach. Do sufitów podwieszano różne formy pająków, za obrazy wtykano niekiedy zielone gałązki sosny lub świerczyny. Na początku XX wieku we wsiach północnego Mazowsza pojawiło się drzewko sosnowe (później także świerkowe) dekorowane ozdobami z opłatka, jabłkami, orzechami, czasami także piernikami i cukierkami.
Mazowsze, jak każdy inny region w kraju, ma swoje tradycyjne potrawy. Do tych, które od kilkudziesięciu lat ukazują się regularnie na stole z okazji świąt Bożego Narodzenia zalicza się między innymi:
  • kluski z makiem
Składniki:
makaron, szklanka maku, łyżka miodu, pół szklanki śmietany, rodzynki, orzechy włoskie, łyżka masła.
Wykonanie:
Mak namoczyć, zagotować, odcedzić, przepuścić kilkakrotnie przez maszynkę do mielenia.
Wymieszać z roztopionym masłem, miodem, śmietaną.
Dodać rodzynki i posiekane orzechy. Lekko podgrzać, stale mieszając.
Wymieszać z ugotowanymi kluskami.
  • rwaki ( ugotowane, mielone ziemniaki)
Składniki:
ugotowane, mielone ziemniaki, mąka pszenna, 1-2 jajka, sól, pieprz.
Wykonanie:
Do ugotowanych, mielonych ziemniaków, dodać mąkę, całe jaja, szczyptę soli i pieprzu, dobrze zagnieść.
Rozrobione ciasto rwać na małe kawałki, rozwałkować dłońmi (aby miały kształt wrzecionowaty) i wrzucać do gotującej się wody.

  • zupa grzybowa (biały barszcz na kwasie z kapusty z grzybami)
Składniki (wg uznania lub doświadczenia kulinarnego):
włoszczyzna, suszone grzyby, kwas z kapusty kiszonej, majeranek, sól, pieprz.Wykonanie:
Przygotować wywar z włoszczyzny, dodać kwasu z kapusty kiszonej (ilość kwasu z kapusty oraz grzybów dodanych do zupy uzależniona jest od ręki i smaku osoby przygotowującej potrawę).
Namoczone grzyby ugotować, dodać do przygotowanego wywaru, doprawić przyprawami.
Podawać z kluskami ziemniaczanymi.
  • postny bigos
Czym różni się Wigilia na Mazowszu od Wigilii na Podlasiu? Tradycje świąteczne w Polsce. Cz. 3


  • karp w śmietanie lub w galarecie
  • karp po żydowsku ( z dodatkiem rodzynek i migdałów)
  • panierowane, smażone grzyby
  • kompot z suszu

Na naszym wigilijnym stole nigdy nie brakuje tradycyjnych potraw takich jak karp, postny bigos czy kompot z suszu.

Specjałem mojej mamy jest pasztet z suszonych grzybów, który od lat pojawia się na stole w Wigilię. Wzbudza zachwyt wszystkich domowników i gości.

Oto przepis na postny pasztet grzybowy:

Składniki:

  • 20 dkg suszonych grzybów
  • 3 cebule
  • 3 czerstwe bułki
  • 2 łyżki orzechów włoskich
  • 10 dkg masła
  • 5 jajek
  • 1 szkl. śmietany 12%
  • świeża natka pietruszki i koperek
  • sól, pieprz

Grzyby myjemy i zalewamy wodą. Odstawiamy na kilka godzin, następnie zagotowujemy i trzymamy na wolnym ogniu, aż zmiękną. Następnie odcedzamy, studzimy i mielimy przez maszynkę (najlepiej 2 razy). W pozostałym wywarze namaczamy bułki. w drugim garnku topimy masło i podsmażamy na nim cebule. Po chwili dodajemy grzyby, odciśnięte bułki i dalej smażymy. Przekładamy wszystko do dużej misy, dodajemy orzechy i posiekane: koperek i pietruszkę, 5 żółtek i śmietanę, doprawiamy solą i pieprzem. Dokładnie wszystko wyrabiamy, następnie dodajemy ubitą na sztywno pianę z 5 białek i delikatnie mieszamy.

Przekładamy masę do foremki wyłożonej papierem do pieczenia.

Pieczemy w temp. 180 st.C około 1 godziny.

Smacznego!!!

ADRIANNA ALEKS

 

Bibliografia:

Renata Hryń-Kuśmierek, ROK POLSKI, wyd. Podsiedlik-Raniowski i Spółka, 2004

http://www.mowimyjak.pl/styl-zycia/uroczystosci/czym-rozni-sie-wigilia-na-mazowszu-od-wigilii-na-podlasiu-tradycje-swiateczne-w-polsce-cz-3,87_34792.html 13-12-2012

http://www.potrawyregionalne.pl/229,2879,WIGILIJNE_SMAKI_MAZOWSZA_.htm 16-12-2012

 

Wróżby andrzejkowe

W nocy z 29 na 30 listopada obchodzimy Andrzejki, jest to wieczór w czasie którego wspólnie z przyjaciółmi bawimy się wróżąc sobie.

Opiszę Wam kilka wróżb, które poznałam:

Wróżby, które opisały mi moje babcie to:

Rzucanie skórki od jabłka za siebie

Obieramy jabłko, staramy się uzyskać jak najdłuższą skórkę. Bierzemy ją w rękę i rzucamy za siebie. W zależności od tego, w kształt jakiej litery się ułoży, na tą literę będzie się zaczynać imię naszej żony/ naszego męża.

Lanie wosku przez dziurkę od klucza

Potrzebujemy: miski z wodą, zapalniczki, świeczki i klucza. Zapalamy świeczkę, a wosk przelewamy przez dziurkę od klucza umieszczonego nad wodą. Następnie wyjmujemy z wody powstały kształt. Odpowiednio go oświetlając tworzymy jego cień na ścianie.To, co on nam przypomina, będzie związane z naszą przyszłością.

Moi rodzice opowiedzieli mi o takich wróżbach:

Wychodzenie butów za próg

Zdejmujemy lewe buty i ustawiamy je w szeregu. Ostatni but przestawiamy na początek i tak do czasu, gdy jeden z nich dotknie czubkiem progu. Właścicielka tego buta najprędzej wyjdzie za mąż  z grupy wróżących.

Karteczki z marzeniami

Wycinamy 13 kawałków z papieru, a na 6 z nich piszemy swoje marzenia. Karteczki mieszamy (, nie zginamy) i zalewamy wodą. Czekamy, aż jedna z nich wypłynie na powierzchnie, jeśli jest na niej coś napisane, to znaczy, że niedługo się spełni. Jeśli natomiast jest ona pusta, trzeba poczekać, aż nasze marzenia się spełnią.

A to są wróżby, które znają moi rówieśnicy:

Przebijanie serca szpilką

Z nieprześwitującej kartki wycinamy serce. Na jednej połowie piszemy dużo imion męskich- na drugiej- żeńskich. Szpilką przebijamy dowolne miejsce na kartce. Imię, które zostało przebite, oznacza jak będzie miał na imię nasz partner.

Symboliczne losowanie

Pod trzy jednakowe, nieprześwitujące kubki kładziemy po jednej symbolicznej rzeczy, np. różaniec- ksiądz/ zakonnica, moneta- bogactwo, pierścionek- szybkie zamążpójście, nitka- krawiec/ krawcowa itp. Kubek który wylosujemy podnosimy i sprawdzamy co nas czeka.

My również obchodziliśmy wieczór andrzejkowy, na który każdy z nas miał przygotować wróżbę.

Ja przygotowałam KOŁO FORTUNY:

Moje koło fortuny powstało po to, aby przewidzieć przyszłość losującego. Stworzyłam kilka plansz z pytaniami dotyczącymi bliższej lub dalszej przyszłości oraz odpowiedziami na te pytania. Losujący kręci kołem i w miejscu w którym znajduje się wskaźnik odczytuje wróżbę na przyszłość.

Wszyscy świetnie się bawiliśmy, za rok spotkamy się znowu…

Adrianna Aleks

Witajcie!

Nazywam się Ada Aleks, a blog ten prowadzę z koleżanką Julią Wiśniewską. Mieszkamy w Płocku, mieście na terenie Mazowsza w centralnej Polsce.

Razem chodzimy do klasy 4D szkoły podstawowej.

Ja interesuję się muzyką, a Julia – sportem.

Nasze ulubione przedmioty szkolne to technika i w-f. Postaramy się ciekawie i systematycznie prowadzić Etnobloga!

Mazowsze, kraina położona w środkowym biegu Wisły i dorzeczu jej dopływów, to jeden z najstarszych historycznych regionów Polski.

Najstarszym miastem regionu jest Płock, któremu prawa miejskie nadano już w w 1237 roku.

Bibliografia:

http://www.niam.pl/pl/artykuł/102-tradycje_kulinarne_mazowsza 

13-12-2012