WERTEP

WERTEP
W naszym kole edukacji regionalnej są uczniowie wyznania greckokatolickiego. W okresie Świąt Bożego Narodzenia poznawaliśmy tradycje świąteczne wyznawców tej religii. Jedną z tradycji jest Wertep. Postaramy się Wam tę tradycję przedstawić. Pokażemy, jak bawiliśmy się podczas tegorocznego wertepu.
Wertep są to Jasełka, z którymi chodzi się po domach.
Wertep przedstawia historię narodzin Jezusa. Występują tam: pastuszkowie, anioły, trzej królowie, Żyd, Herod, śmierć, diabeł i bieda. Każda postać coś symbolizuje. Pastuszkowie symbolizują wierność, opiekuńczość. Aniołki dobroć, którą rozgłaszają wśród ludzi. Trzej królowie przynoszą dary dla Jezusa. Żyd jest to osoba chciwa i skąpa. Pod koniec wertepu Żyd zbiera pieniądze i słodycze. Herod chce zabić dzieciątko , więc jest zły. Śmierć wraz z diabłem chcą temu zapobiec i biorą Heroda ze sobą do piekła. W czasie występu śpiewa się kolędy. Z takim wertepem chodzi się w czasie świąt po domach.

Otwórz poniższy link,gdzie umieściłyśmy zdjęcia z naszych Wertepów.
WERTEP

Kasia, Emilia i Klaudia.

ANDRZEJKOWE WRÓŻBY

andrzejki
ANDRZEJKI!!!!!

Czym właściwie są Andrzejki? Obchodzimy je w nocy z 29 na 30 listopada, podczas której wróżymy nadchodzącą przyszłość. Teraz robimy to tylko dla zabawy, aby spędzić czas z przyjaciółmi, kiedyś jednak traktowano je bardzo poważnie, każda niezamężna dziewczyna wróżyła sobie, aby odgadnąć imię, pochodzenie bądź zawód przyszłego męża.
Jak możemy się bawić podczas andrzejkowej nocy? Pomysłów jest wiele, najbardziej znane to oczywiście lanie roztopionego wosku przez srebrny klucz do miski z zimną wodą i odgadywanie kształtu; możemy także ustawiać buty – każdy zdejmuje lewy but i ustawiamy jeden za drugim, czyj pierwszy ‚wyjdzie’ za drzwi, ta dziewczyna najprędzej znajdzie partnera.
Podamy kilka ciekawych wróżb, którymi wróżyły nasze mamy, ciocie i babcie:
- należy zapalić dwie zapałki. Pomyśleć swoje życzenie i obserwować płomienie. Jeśli palą się ‚ku sobie’, twoje życzenie wkrótce się spełni. Jeśli będą się oddalały – niestety, będzie trzeba trochę poczekać na spełnienie życzeń.
- Sformułuj pytanie, na które będzie można odpowiedzieć ‚tak’ lub ‚nie’, np.: ‚Czy dostanę jedynkę z odpowiedzi w tym tygodniu?’. Otwórz książkę i spójrz na numer strony, jeśli numer jest dwu-, trzy-cyfrowy, dodaj do siebie liczby. Wynik parzysty to ‚tak’, nieparzysty ‚nie’.
- Piszemy na kilku lub kilkunastu karteczkach wpisz dowolne męskie imiona. W wieczór poprzedzający Andrzejki włóż je pod poduszkę, a rano wyjmij jedną z nich (nie patrząc!). Wylosowane imię należy do przyszłego chłopaka/męża :)
- obierz jabłko starając się, aby nie przerwać obieranej skórki. Następnie rzuć ją przez lewe ramię i spróbuj wyczytać literę, na którą będzie rozpoczynać się imię twojego przyszłego ukochanego.
Kolejne wróżby są dla trochę odważniejszych dziewczyn.

Jedną z takich niesamowitych wróżb było wróżenie z nocnego szczekania psów. Dziewczyna wybiegała przed dom i nasłuchiwała, z której strony szczeka pies. Z tej strony miała spodziewać się przyjścia przyszłego narzeczonego.

DOŻYNKI

Dożynki odbywają się co roku w każdym regionie. My chcieliśmy dowiedzieć się więcej na temat dożynek, jakie pamiętają nasi dziadkowie.
Wywiad przeprowadzam z moją babcią Iloną, która pochodzi z gór. W tym okręgu dożynki odbywały się w powiecie. Na dożynki jechało się furmanką konną. Moja babcia cieszyła się z powodu wyjazdu na dożynki. Przedstawiciele okręgu mieli swoją wystawę, na której zostały przedstawiane produkty rolne oraz zwierzęce i zwierzęta hodowlane. Kiedy panował ustrój komunistyczny nie było mszy dożynkowej. Każde dożynki kończyły się zabawą, która trwała do rana. Nad ranem pogotowie rozwoziło rannych.
Współcześnie odbywają się dożynki gminne. Zwyczajem jest, że odbywają się pokazy wieńców każdej miejscowości w gminie i poddaje się je ocenie. Msza dożynkowa odbywa się przed wystawą. Księdzu ofiaruje się chleb dożynkowy.
WIENIEC jest zrobiony z pozostawionych na polu zbóż, z kiści czerwonej jarzębiny, orzechów, owoców, kwiatów i kolorowych wstążek. Wieńce dożynkowe mają zwykle kształt wielkiej korony lub koła. W przeszłości umieszczano w nich także żywe (z czasem sztuczne) koguty, kaczęta lub małe gąski, bo miało to zapewniać piękny i zdrowy przychówek gospodarski. Wieniec dożynkowy nazywany bywał „plonem” bo też i uosabiał wszystkie zebrane plony oraz ich urodzaj.
Justyna Jeleń

ETNO-MRZEŻYNO W NOWYM ROKU SZKOLNYM !!! :)

Witamy was wszystkich serdecznie.Wracamy po wakacjach w nowym składzie i z NOWYMI POMYSŁAMI.
1.Justyna Jeleń- Cześć! Nazywam się Justyna i jestem uczennicą klasy 1 gimnazjum. Bardzo lubię lekcje historii i poznawać swój region.
2.Dżesika Gałdyś
3.Kasia Seńko- Heey :) Nazywam się Kasia i chodzę do I klasy gimnazjum. Interesuję się historią zarówno naszego regionu jak i całego świata. Również zainteresowała mnie biologia.:D
4.Emilka Tchoryk
5.Ada Gładysz
6.Klaudia Czekeryło
7.Michał Maruszewski- Hejka ;D Jestem Michał , mam 13 lat , chodzę do klasy 1 gimnazjum . Interesują mnie sztuki walki (głównie karate) oraz chemia i historia .
8.Łukasz Zych
9. Ola Bińkowska – Siemka =) Mam na imię Ola , uczęszczam do 1 klasy gimnazjum.
W dalszym ciągu badamy dzieje naszej okolicy. W tym roku chcemy dowiedzieć się więcej o znajdujących się w naszych miejscowościach cmentarzach wojennych. W toku naszych badań odwiedzimy wiele ciekawych miejsc i spotkamy się z wieloma ciekawymi ludzmi. O wszystkich naszych działaniach postaramy się Was informować.
Cześć:).

Kawalerowie orderu uśmiechu.

Irena Sendlerowa urodziła się 15 lutego 1910 roku w Warszawie. Przed wojną studiowała polonistykę i działała w Polskiej Partii Socjalistycznej, a podczas okupacji pracowała w opiece społecznej. Od jesieni 1943 roku Sendlerowa kierowała referatem dziecięcym Rady Pomocy Żydom Żegota. Po decyzji Niemców o likwidacji getta rozpoczęła wraz z współpracownikami akcję wyprowadzania stamtąd dzieci i umieszczania ich w polskich rodzinach, sierocińcach i klasztorach. W przebraniu pielęgniarki wjeżdżała ambulansem na teren getta. Następnie dzieci w różny sposób były przemycane na stronę aryjską. Uratowano w ten sposob 2500 dzieci. Ich dane, zaszyfrowane i ukryte w słoikach przetrwały wojnę, dzięki czemu można było po wojnie przywrócić żydowskim dzieciom ich tożsamość. Irena Sendlerowa została aresztowana przez gestapo i była torturowana na Pawiaku. Uniknęła rozstrzelania dzięki wpłaconemu przez Żegotę okupowi. Po 1945 roku pracowała w wydziale opieki miasta stołecznego Warszawy. Współtworzyła domy dziecka i domy starcow oraz dzienne pogotowia dla dzieci. Opiekowała się kobietami z marginesu społecznego. Irena Sendlerowa została uhonorowana tytułem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata oraz Orderem Orła Białego, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski i Nagrodą imienia Jana Karskiego – Za Odwagę i Serce. Jej kandydaturę do tej nagrody zgłosiła Światowa Federacja Dzieci Żydowskich Ocalonych z Holocaustu. W 2007 roku została najstarszym w historii, 850. Kawalerem Orderu Uśmiechu i otrzymała tytuł Honorowej Obywatelki Miasta Stołecznego Warszawy. 14 marca 2007 roku Senat Rzeczpospolitej przyjął uchwałę w sprawie uhonorowania działalności Ireny Sendlerowej i Rady Pomocy Żydom Żegota w tajnych strukturach Polskiego Państwa Podziemnego.

ZAJĘCIA MUZEALNE

W listopadzie wzięliśmy udział w zajęciach muzealnych ,,Dotknij historii, posmakuj tradycji”. Zwiedziliśmy ekspozycje muzealne, poznaliśmy historię trzebiatowskiej słonicy ,,Hansken” oraz pierników norbertańskich, które były głównym ,,bohaterem” zajęć. Każdy z uczestników mógł upiec własnego piernika korzystając z tradycyjnych drewnianych form, wysłuchując przy okazji opowieści o aromatycznych, korzennych ciastkach, z których słynie nie tylko Toruń, ale także Trzebiatów. Wszyscy chętnie skorzystaliśmy ze zbiorów stylizowanych strojów, które pomogły nam się jeszcze bardziej poczuć pałacowy klimat.


NASZE WYPIEKI


MY PRZY PRACY


NASZE WYPIEKI

WARSZTATY ETNOGRAFICZNE : D

W październiku wzięliśmy udział w warsztatach etnograficznych prowadzonych przez etnografa i kulturoznawcę działającego w sieci Latających Animatorów Kultury Towarzystwa Inicjatyw Twórczych . W czasie warsztatów poznawaliśmy, w dość niecodzienny sposób, zbiory muzealne Pałacu nad Młynówką, braliśmy udział w edukacyjnej grze prowadzonej na trzebiatowskiej starówce, podczas której szukaliśmy obiekty widniejących na przedwojennych pocztówkach, wykonywaliśmy zdjęcia miejsc i obiektów, które naszym zdaniem mogłyby znaleźć się na współczesnej widokówce z Trzebiatowa, a na podstawie rozmów z mieszkańcami stworzyliśmy listę miejsc, szczególnie lubianych przez trzebiatowian. W wielu nietypowych miejscach zawisły również kartki z informacjami, które miały zachęcić potencjalnych turystów do spędzenia czasu w mieście i zapoznania się z jego zabytkami. Na zakończenie, odwiedziliśmy miejsca, do których na co dzień nie każdy może wejść – byliśmy w Kaplicy św. Gertrudy, kościele św. Jana i Baszcie Kaszanej. Innowacyjne poznawanie muzeum i jego zbiorów było się okazją do świetnej zabawy, w której ważną rolę pełniły elementy edukacyjne.

NASZA DRUŻYNA

Przysłowia : )

* Jaskółka i pszczółka lata, znakiem to wiosny dla świata.
* Gdy dzika gęś w marcu przybywa, ciepła wiosna bywa.
* Jak drozdy śpiewają na wierzchołkach drzew, wiosna wnet; a jak między gałęziami, to jeszcze het.
* Kiedy żurawie wysoko latają, prędkiej się wiosny ludzie spodziewają.
* W marcu jak w garncu.
* Kiedy w marcu plucha, to w maju posucha.
* Od 20 marca, słońce zagrzewa nawet starca.
* Na św. Grzegorza, idą śniegi do morza.
* Po Macieju – lody, wróżą długie chłody.
* W marcu śnieżek sieje, a czasem słonko grzeje.
* Co w marcu urośnie, w maju zamarznie.
* Święty Józef Oblubieniec, otwiera wiośnie gościniec.
* Jakie Zwiastowanie, takie Zmartwychwstanie.
* Nie ma w marcu wody, nie ma w kwietniu trawy.
* Po marcu grzmiącym, maj śniegiem ćmiący.
* Marzec co z deszczem chadza, mokry czerwiec sprowadza.
* Gdy suchy marzec, kwiecień nagradza, bo deszcz sprowadza.
* Gdy marzec z gromem schodzi, maj śniegiem obrodzi.
* Z wiosną nadzieje rosną, nastanie lato, wszędzie bogato…
* Marcowa mgła zimne lato da.
* Ile w marcu deszczu, tyle w maju śniegu. *A po lutym marzec spieszy, koniec zimy wszystkich cieszy.
*Kto w marcu zasieje, ten się na wiosnę śmieje.
*Na marzec narzeka każdy starzec.
*Choć już w kwietniu słonko grzeje, nieraz pole śnieg zawieje.
*Gdy w kwietniu słonko na dworze, nie będzie pustek w komorze.
*Jak przygrzeje słonko, przyjdzie kwiecień łąką.
*Jeśli w kwietniu pszczoły nie latają, to długie chłody się zapowiadają.
*Kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata.
*Kwiecień gdy deszczem plecie, to maj wystroi w kwiecie.
*Na świętego Wojciecha pierwsza wiosny pociecha.
*Pogody kwietniowe – słoty majowe.
*W kwietniu gdy pszczoła jeszcze nieruchliwa, mokra wiosna zwykle bywa.
*W kwietniu łagodne kwiatki, w grudniu śnieżne płatki. *Jedna jaskółka wiosny nie czyni
* Wody w maju stojące szkodę przynoszą łące.
*Grzmot w maju nie szkodzi, sad dobrze obrodzi. *Choć już w kwietniu słonko grzeje, nieraz pole śnieg zawieje.
*Deszcze częste w kwietniu wróżą, że owoców będzie dużo.
*Kwiecień co deszczem rosi, wiele owoców przynosi.
*Suchy kwiecień, mokry maj, będzie żyto jako gaj. *Zima, gdy mrozem nie wygodzi, marzec z kwietniem wraz wychłodzi. *Deszcz majowy, chleb gotowy.
*Gdy kukułka w maju, spodziewaj się urodzaju.
*Gdy maj jest przy pogodzie, nie bywają siana w szkodzie.
*Kiedy lipa w maju kwitnie, to w ulach miód zawiśnie.
*Kto się w maju urodzi, dobrze mu się powodzi.
*Na pierwszego maja szron obiecuje dobry plon.
* W maju jak w raju.
*Gdy w kwietniu słonko na dworze, nie będzie pustek w komorze. *Jeśli w kwietniu pszczoły nie latają, to długie chłody się zapowiadają. *Maj zieleni łąki, drzewa, już i ptaszek w polu śpiewa. *Witaj nam maiczku, ze słowiczkiem w gaiczku. *A jak wiosna liście splata, puszczaj zimę, czekaj lata.* *Skowronka pieśń, to o wiośnie wieść. *Gdy przyjdzie wiosna hoża, pójdzie zima do morza.

Koło Edukacji Regionalnej

Nasz projekt
Projekt „Poznajemy swoją okolicę”. Jest to projekt autorski nauczyciela historii i dwóch pedagogów specjalnych. Realizacja projektu nie byłaby możliwa bez znakomitej współpracy z Trzebiatowskim Ośrodkiem Kultury.
Uczniowie klas VI szkoły podstawowej, klasy II gimnazjum oraz zespołów edukacyjno – terapeutycznych stanowią grupę integracyjną, która wspólnie poprzez pracę i zabawę realizuje zaplanowane cele projektu, czyli:
- poznawanie własnego regionu,
- poznawanie życia kulturalnego wspólnoty lokalnej,
- umożliwienie kultywowania tradycji regionalnych.
Projekt wprowadza w zagadnienia dotyczące historii Trzebiatowa i okolicy, historii regionu, postaci z nim związanych, najważniejszych miejsc, zabytków oraz legend. Poprzez poznanie różnych kultur i religii żyjącej w jednej wspólnocie kształtuje postawę tolerancji
i otwartości wobec innych. Poprzez udział w realizacji różnych zadań zachęcamy uczniów do świadomego uczestnictwa w życiu kulturalnym, do zacieśniania więzi rówieśniczych i przyjaźni, do budowania prawdziwej integracji w naszej szkole.Miejscem realizacji projektu jest szkoła
w Mrzeżynie, Trzebiatowski Ośrodek Kultury w Trzebiatowie, Muzeum Oręża w Kołobrzegu, Skansen „Sławogród” w Czaplinku.
W ramach projektu współpracujemy z przewodnikami turystycznymi, muzealnymi, kombatantami, pracownikami Trzebiatowskiego Ośrodka Kultury, przedstawicielami Koła Mniejszości Ukraińskiej w Trzebiatowie, grupą rekonstrukcyjną, mediami.
Podczas zajęć szkolnych poznajemy legendy dotyczącej naszej okolicy, wykonujemy do nich prace plastyczne i tworzymy Księgę Legend Regionalnych.

Nasza Drużyna

Nasze Koło Edukacji Regionelnej działa przy Zespole Szkół z Oddziałami Integracyjnymi w Mrzeżynie.
Nasza drużyna to:
Katarzyna Seńko
Jestem uczennicą klasy VI. Interesuje się bilogią oraz historią. :)
Aneta Markanycz
Mam 13 lat i jestem uczennicą klasy VI. Interesuje się muzyką i historią naszego regionu.
Justyna Jeleń
Michał Maruszewski
Łukasz Zych
Grzegorz Warcholak
Jakub Hoderny
Damian Wojciechowski
Agnieszka Chlebowska
Ilona Pałka
Norbert Fortas
Marta Adamowicz

Wspólnie już od dwóch lat poznajemy naszą okolicę, jej zabytki, historię,kulturę. Wszyscy bardzo lubimy historię, dlatego chętnie podejmujemy działania zmierzające do jej poznania.