Gimnazjum nr 1 im. Książąt Oleśnickich w Oleśnicy

Nowy blog na platformie Blogi Programów Centrum Edukacji Obywatelskiej

Film Ic

YouTube Preview Image

Dnia 12 kwietnia uczniowie klas trzecich wszystkich gimnazjów w Polsce pisali jeden z najważniejszych egzaminów w życiu. Ich młodsi koledzy mieli wtedy dzień wolny od zajęć dydaktycznych. Jednak klasa I „c” oleśnickiej „jedynki” postanowiła spotkać się i dokończyć pracę nad kręceniem filmu pt. „Ofiary Sieci”. Pogoda była niepewna, więc wszyscy zgodnie stwierdzili, że najlepiej będzie, jeśli zaczniemy kręcić sceny na boisku szkolnym (zresztą jesteśmy – trzeba przyznać – rozgadani, więc nasza obecność w szkole mogłaby nie być mile widziana). Magdalena Cugowska kupiła taśmę policyjną, którą owinięte zostały drzewa, a p. Marzena Tyl przyniosła czarne, duże worki na śmieci, w których później leżały tytułowe „ofiary”. Filmowy reporter podchodził do każdej z nich i opowiadał w skrócie ich historie. Za taśmą stała reszta klasy udająca tłum gapiów. Nie obyło się oczywiście bez drobnych pomyłek, ale to przecież zdarza się nawet najlepszym. Spokój zachowali uczniowie grający ofiary. Leżeli oni długi czas na zimnej ziemi, ale starali się nie narzekać, ponieważ wiedzieli, że to dla dobra filmu. Po skończeniu kręcenia scen na dworze wszyscy przemieścili się do szkoły. Tam w przyjemnej atmosferze dotrwali do ostatniej scenki. W międzyczasie rozładowała nam się kamera, ale i z tym sobie poradziliśmy – pan psycholog pożyczył nam przedłużacz i z kamerą „na smyczy” chodziliśmy po szkolnych korytarzach. Na szczęście każdy był zadowolony z przebiegu kręcenia filmu. W dodatku uczniowie wcale nie spędzili na terenie szkoły tak wiele czasu, jak najpierw się wydawało. Czas zleciał dosyć szybko. Teraz trochę pracy czeka jeszcze naszego kolegę Mateusza Bieńka, który zajmie się montażem. W związku z tym, że dbamy o prawa autorskie, nie wykorzystamy „cudzej” muzyki w naszym małym dziele. Uczennica naszej klasy Magdalena Cugowska nagrała wraz ze swoimi przyjaciółmi ze szkoły muzycznej kilka mrożących krew w żyłach dźwięków specjalnie na potrzeby „Ofiar Sieci”. Nie jest łatwo, jednak wszystko jest na dobrej drodze, więc filmik na pewno będzie gotowy na czas. Festiwal Nauki tuż, tuż…

Tekst: Kamila Krzywicka (reżyser)
Zdjęcia z planu: Marzena Tyl
Dodał: Michał Marciniak

 Pod koniec marca uczniowie klasy I „c” oleśnickiej „jedynki” skończyli pracę nad scenariuszem do filmu „Ofiary sieci”. Nie było to proste zadanie, lecz wszyscy są zadowoleni z efektów. Kiedy wszystko zostało już dopięte na ostatni guzik, młodzież razem z p. Marzeną Tyl (nauczycielką j. polskiego) uznała, że czas kręcić film. I tak też się stało. Dnia 5 kwietnia uczniowie przystąpili do pracy. Jako pierwszą postanowili nagrać III scenkę, w której dziewczyna zbyt szybko zaufała osobie poznanej przez Internet, co skończyło się dla niej tragicznie. Na początku było dosyć ciężko z uwagi na to, że główne bohaterki były zestresowane i stremowane. Na szczęście szybko odnalazły się w nowych rolach. Okazało się też, że są całkiem dobrymi aktorkami. Kręcenie owej sceny zajęło im około 2 godzin!  

7 kwietnia uczniowie zabrali się za realizację scenki II. Po lekcjach wszyscy spotkali się w sali gimnastycznej, bo tam właśnie miała miejsce akacja. Główni bohaterowie byli dobrze przygotowani – nauczyli się swoich ról i przynieśli potrzebne rekwizyty. Nagrywana historia dotyczy dziewczyn, których rozmowa w szatni została nagrana i upubliczniona. Chłopcy, którzy rejestrowali dialog, narazili dziewczęta na wstyd przed całą szkołą… W filmie zagrała też p. Hanna Musiał, za co Jej serdecznie dziękujemy. Praca nad tą sceną zajęła klasie ponad godzinę, ale wszystko wyszło zgodnie z planem. Uczniowie byli bardzo zaangażowani, a przy kręceniu było dużo śmiechu, dzięki czemu w dobrych nastrojach uczyli się oni pracy w zespole.  

Kamila Krzywicka (reżyser) 


Galeria:

 

 

W ramach programu „Szkoła z Klasą 2.0” uczniowie klasy I „c” z gimnazjum nr 1 w Oleśnicy spotykają się przez cały marzec, aby wspólnie pracować nad scenariuszem do filmu pt. „Ofiary sieci”. To nasz projekt edukacyjny. Spotkania te odbywają się w każdą środę po lekcjach. Na pierwszym takim zgromadzeniu uczniowie wraz z p. Marzeną Tyl (nauczycielką j. polskiego) wymieniali poglądy na temat tego, co może znaleźć się w filmie. Wszyscy mieli dużo świetnych pomysłów, które chętnie przelewali na papier. W końcu musieli jednak podjąć ostateczną decyzję i wytypować najciekawsze propozycje. Bezapelacyjnie zostało wybranych 9 scenek. Na następnym spotkaniu gimnazjaliści starali się już przydzielić sobie nawzajem odpowiednie role. Już wcześniej zostało powiedziane, że w filmie każdy musiał wziąć udział. Tydzień później, po ostatecznym wyznaczeniu ról, dzieci podzieliły się na małe grupki. Każda z nich musiała wybrać jedną z 9 scenek do filmu i napisać do niej scenariusz. Teraz klasa jest jeszcze na etapie poprawiania tekstu, ale już w kwietniu zabiera się za kręcenie filmu. Cała jego akcja będzie dziać się na terenie szkoły. Natomiast w maju zostanie on zaprezentowany szerszemu gronu widzów w Dzień Niezapominajki. Ogólnie praca nad projektem przebiega pomyślnie, a uczniowie są zaangażowani i współpracują ze sobą oraz nauczycielem.

Kamila Krzywicka, kl. I c

Dodał: Michał Marciniak

Na lekcji j. polskiego pani Marzena Tyl zadała uczniom zadanie na 5. Mieliśmy napisać  list do rubryki porad czasopisma „Komputer i Ja” i opowiedz krótko o swoim problemie oraz odpowiedzieć  na list w imieniu redaktora. 

Oto najlepsze listy: 

__________________________
 

Droga Redakcjo!
Pewnego dnia, siedząc na czacie, poznałam pewnego, ładnego i mądrego chłopaka. Nazywał się Piotr i miał 16 lat, tak jak ja. Zaczęliśmy ze sobą pisać, aż po pewnym czasie stwierdziliśmy, że jesteśmy dla siebie stworzeni. On nalega na spotkanie, ale ja się boję z nim spotkać. Co mam robić?
 

Rita 

  

Rito! Myślę, że mogłabyś się z Piotrem spotkać, ale nie możesz iść na to spotkanie sama. Weź ze sobą przyjaciółkę lub koleżankę i spotkajcie się w miejscu, gdzie jest dużo ludzi oraz o przyzwoitej porze, np. o 15 w jakieś restauracji. Jeśli on będzie nalegał, żeby spotkać się np. na PKP o godz. 20, to może się okazać, że jest to oszust i chce Cię wykorzystać. Jeśli byś tam poszła, groziłoby Ci nie bezpieczeństwo. 

Psycholog Redakcji „Komputer i Ja”
Janina Fałat
 

Tekst: Anita Fojna 

   

Droga Redakcjo!
Chciałabym się zwrócić do Waszego psychologa z prośbą o wsparcie.
Mam pewien problem i nie bardzo wiem, jak go rozwiązać. Mój syn Jan ma 13 lat i jest uzależniony od komputera. Całymi dniami spędza czas przed monitorem, opuścił się
w nauce, zaniedbuje kolegów i obowiązki. Nie mam na niego żadnego wpływu, moje kary i wszelkie uwagi w żaden sposób nie skutkują.
Bardzo proszę o pomoc i o rady, które mogą nam pomóc. Dlatego proszę o jak najszybszą odpowiedź na mój list. 

Dominika 

  

Zakłopotana Czytelniczko!
Mam dla Pani kilka rad. Rozumiem dobrze Pani problem, ponieważ teraz coraz więcej nastolatków wpada w taki nałóg.Proszę poświęcać synowi więcej czasu i okazywać więcej zainteresowania, bo najwidoczniej Pani syn czuje się osamotniony i ucieka do świata gier. Może Pani również wyjechać z synem na weekend, gdzie nie będzie miał dostępu do komputera. Proszę z nim również poważnie porozmawiać o jego zainteresowaniach, bo komputer to nie jest wszystko – są też inne możliwości nauki i rozrywki. Proszę chłopca przypilnować w nauce i jeśli będzie to konieczne, to sprawdzać mu zeszyty. Przede wszystkim proszę skrócić czas spędzania przed komputerem! Niestety nic więcej nie mogę Pani poradzić. Mam nadzieję, że moje rady dadzą pozytywny efekt. 

Psycholog Kasia Pytkoń 

  

Tekst: Dominika Kataryńczuk 

   

Witam!
Często czytam waszą gazetę i widzę w niej cenne porady. W związku z tym chciałabym prosić o pomoc. Nie radzę sobie z negatywnym wpływem Internetu na mnie i moich znajomych.Otóż od pewnego czasu zamiast wyjść na wspólny spacer, wolimy porozmawiać przez skype lub inne komunikatory. Wychodzenia na dwór unikamy jak ognia, tłumacząc się tym, że w taką pogodę nie warto spacerować. Zaczynam zastanawiać się, czy to nie jest zależne od komputera.Martwię się, że zima minie, a my nadal będziemy tkwić przed monitorami komputerów. Proszę o radę. Co zrobić z tym zrobić? Czy to uzależnienie? Czy warto się tym w ogóle się przejmować? 

Kinga 

Droga Czytelniczko!
Rozumiemy Twoje zaniepokojenie tą sytuacją. Nadmiar korzystania z komputera może mieć bardziej negatywny wpływ na zdrowie niż pogoda, która zimą nie dopisuje.Po 1-sze nie możecie tracić nad tym kontroli. Trzeba spoglądać czasem na zegarek i ograniczać czas spędzany przed komputerem. Nie każdy lubi zimę i marznięcie na dworze, więc zamiast iść na spacer, warto zaprosić znajomych do siebie lub wybrać się wspólnie do pobliskiej kawiarni na ciepłą herbatę. Nie znaczy to, że używanie komputera jest złe, można z niego korzystać w nagłych sytuacjach czy wtedy, gdy dzieli was duża odległość i nie można spotkać się osobiście. Jednak, gdy mieszkamy niedaleko siebie, warto postarać się o spotkania twarzą w twarz. Musicie pamiętać, by nie wpaść w niewolę komputera. Korzystajcie z niego rozważnie. Szkoda czasu na rozmowy przez Internet, lepiej spotkać się osobiście i razem porobić coś ciekawego.               

Redakcja 

   

Tekst: Kinga Kumejko 

   

Szanowna Redakcjo!
Piszę do Państwa, ponieważ od pewnego czasu odczuwam ból nadgarstka i kręgosłupa. Czy możliwe jest, aby przyczyną tego było spędzanie większości dnia w pozycji siedzącej przed komputerem?
 


Natalia 


Droga Natalio!
Otóż spędzanie wielu godzin przed komputerem może spowodować wiele uszczerbków na zdrowiu, jak i również zaburzenia psychiczne. Metodą na to jest skrócenie czasu spędzonego przed komputerem, a najlepszy będzie spacer w ramach przerwy od pracy i zabawy. Jeżeli jednak nie mamy czasu, wystarczy małe spojrzenie przez okno lub krótka, niewirtualna, rozmowa z osobą, aby wyrwać się od świata internetowego.
 

Redakcja

   

   

tekst: Natalia Stochmal, kl. II d 

  

Droga Redakcjo !
Pewnego razu na komnikator gadu-gadu napisał do mnie interesujący mężczyzna. Zazwyczaj jestem przeciwna znajomościom zawieranym przez Internet, lecz osobowość tego człowieka bardzo mnie zaintrygowała. Przyjaciółka odradza mi kontynuowanie tej wirtualnej przyjaźni. Dlatego zwracam się do was z nadzieją, że pomożecie mi dokonać właściwego wyboru, bo nie wiem, czym w tej sytuacji należy bardziej się kierować sercem czy zdrowym rozsądkiem. 

Matylda 

  

  

Droga Matyldo!
Zawieranie znajomości przez Internet jest niebezpieczne i ryzykowne, ale zarazem może okazać się wspaniałym sposobem na poznanie kogoś wyjątkowego. Są tego złe i dobre strony, jak we wszystkich sytuacjach. Możesz zawsze zaproponować rozmowę przez np. skype przy włączonej kamerce – będziesz go mogła w czasie rozmowy obserwować i po jego zachowaniu możesz już choć trochę stwierdzić, czy jest dla Ciebie niebezpieczny. Raczej w tej sytuacji bardziej postawiłabym na kierowanie się sercem, to ono podpowie Ci wszystko, ale nie zapomnij użyć też czasem rozsądku, bo wiadomo, że miłość jest ślepa. 

Roksana Wolny 

tekst: Roksana Wolny, kl. II d 

__________________________

 

Zadanie: Marzena Tyl
Dodał: Michał Marciniak

Znamy już zwycięzcę konkursu ogłoszonego dla klasy Ic przez p. Marzenę Tyl. Jest to Kacper Zimiński. Uczestnik musiał wybrać jeden z danych tematów a były to „Bezpieczeństwo w Sieci” oraz „Prawa Autorskie” i przygotować plakat ręcznie lub przy użyciu grafiki komputerowej.

 

Autor tekstu: Michał Marciniak
Tekst i zdjęcie umieścił: Michał Marciniak

KODEKS 2.0 klasy 1 „c”

Gimnazjum nr 1 im. Książąt Oleśnickich w Oleśnicy

 

14 grudnia uczniowie klasy 1 „c” oleśnickiego gimnazjum nr 1 na lekcji języka polskiego spotkali się w sali komputerowej, aby wspólnie opracować klasową wersję kodeksu 2.0. Dostrzegamy wiele korzyści związanych z tym zadaniem  – m. in. ułatwi to nam redakcję kodeksu szkolnego, nauczy pracy w grupie, pomoże ćwiczyć nasze zdolności związane z pracą przy komputerze. By zredagować odpowiednie rozdziały kodeksu, wzorowaliśmy się na szablonie zaproponowanym przez CEO. Brak jednolitej formy w kodeksie (zawiadomienia, równoważniki zdań i zdania) jest wynikiem tego, że nad kodeksem pracowała cała klasa w 10 grupach. Uważamy, że na tym etapie nie jest to najważniejsze.

 

ROZDZIAŁ 1

Należy uczyć się w domu i w szkole przy użyciu technologii informacyjno-komunikacyjnej

1. Należy prowadzić lekcje przy użyciu komputera poza siecią (ofline)

1.1. Można przygotowywać prezentacje multimedialne, plakaty przy użyciu grafiki komputerowej, redagować teksty na komputerze, dokonywać obliczeń, korzystać z pakietu Office

1.2. Można oglądać filmy odtwarzane z płyt CD i DVD

2. Powinno się korzystać z Internetu podczas lekcji (online)

2.1. Można „oddelegować” wybranych uczniów do znalezienia potrzebnych informacji na dany temat

2.2. Można korzystać z tablic interaktywnych, mobilnej pracowni komputerowej, oglądać filmy edukacyjne

2.3. Można mailowo wysyłać wykonane na lekcji prace nauczycielowi do sprawdzenia

2.4. Można korzystać z gotowych programów edukacyjnych, np. z dyktand internetowych

2.5. Warto zaglądać do słowników online i korzystać z różnych zaufanych źródeł wiedzy

2.6. Zdobyte informacje warto porównać z tradycyjnymi źródłami informacji w celu weryfikacji prawdziwości danych

3. Zawsze mogą przydać się uczniom różne narzędzia komputerowe na zajęciach dydaktycznych

3.1. Drukarka

3.2. Rzutnik

3.3. Głośniki

3.4. Laptop

3.5. Skaner

4. Należy odrabiać zadania domowe przy użyciu TiK

4.1. Dla ucznia korzystna jest komunikacja z kolegami i koleżankami (korepetycje koleżeńskie)

4.2. Można korzystać z przygotowanych przez nauczycieli informacji i zadań zamieszczonych w sieci

4.3. Łatwo skorzystać z informacji, których brak w bibliotece

5. Trzeba nauczyć się dyskutować i precyzyjnie prezentować swoje poglądy w Internecie

5.1. Trzeba tylko w sposób kulturalny wypowiadać się na różnych forach społecznościowych

5.2.  Trzeba grzecznie krytykować zdanie innych użytkowników w sieci

5.3. Nie wolno siać niepotrzebnego zamętu w sieci; fora mają pomagać!

6. Należy przeprowadzać zespołowe projekty w szkole przy pomocy TIK

7. Można rozsądnie korzystać z stron ułatwiających rozrywkę

7.1. Ważne jest zachowanie właściwych proporcji pomiędzy nauką a rozrywką

7.2. Trzeba pamiętać o zasadzie: najpierw nauka, potem przyjemność

7.3. Warto korzystać z programów, które łączą przyjemne z pożytecznym (gry edukacyjne, gry logiczne, programy graficzne)

Oprac. Justyna Musiał, Aleksandra Szymańska, Emilia Wiśniewska, Kamil Grzegorczyk, Paweł Masiewicz, Witold Włuczkowski 

 

 

ROZDZIAŁ 2

Z informacji należy korzystać samodzielnie i krytycznie

1. Bądź samodzielny, lecz nie kradnij

1.1. Nie wolno kraść cudzych tekstów

1.2. Nie można podpisywać się pod cudzymi pracami swoim imieniem i nazwiskiem

1.3. Trzeba zawsze dawać przypisy, jeśli wykorzystujemy czyjąś pracę (cytujemy lub parafrazujemy)

1.4. Należy korzystać z zaufanych domen

1.5. Lepiej wybrać teksty opatrzone imieniem, nazwiskiem i bibliografią

1.6. Warto porównać informacje zaczerpnięte z sieci z tymi zawartymi w książce

2. Z Internetu  korzystaj krytycznie

2.1. Zawsze na początku sprawdzaj, kto jest właścicielem serwisu

2.2. Ucz się rozpoznawać wiarygodność różnych serwisów

2.3. Oceń jakość i ilość reklam – to zawsze znacząco obniża wiarygodność serwisu

2.4. Zobacz najpierw, kto wchodzi w skład redakcji i kim są autorzy artykułów

2.5. Jeżeli informacje są niezrozumiałe, nie korzystaj z usług danego serwisu

3. Reaguj na cyberprzemoc

3.1. Podejmuj interwencję zawsze, kiedy widzisz w sieci przejawy rasizmu czy nietolerancji

3.2. Nie działaj pochopnie – poradź się rodzica, nauczyciela

3.3. Najpierw zgłoś sprawę administratorowi, on będzie wiedział, co robić dalej

3.4. Nie pozwalaj innym obrażać siebie nawzajem

3.5. Zgłaszaj komentarze o obraźliwej treści

3.6. Udzielaj wsparcia ofierze przemocy

Oprac. Kamila Krzywicka i Natalia Boczarska

 

 

ROZDZIAŁ 3

Nie kradnij i nie daj się okraść

1. Nie kradnij

1.1. Nie kopiuj cudzych  tekstów w całości ani we fragmentach

1.2. Podawaj źródła kopiowanych tekstów

1.3. Nie podpisuj się pod czyjąś pracą

1.4. Zawsze umieszczaj przypisy

1.5. Przestrzegaj praw autorskich

1.6. Pytaj autora o zgodę na publikację

1.7. Zawsze szukaj legalnych materiałów

1.8. Nie rozprowadzaj ściągniętych plików

1.9. Nie wykorzystuj cudzego wizerunku bez jego zgody

2.Nie dawaj się okraść

2.1. Zawsze podpisuj swoje teksty i zdjęcia

2.2 Na zdjęciach własnego autorstwa umieszczaj znaki wodne, a w przypadku cennych prac poproś rodziców o opłacenie cyfrowych znaków wodnych

2.3. Zawsze umieszczaj informacje o tym, że jesteś autorem

2.4. Zainstaluj program antywirusowy

2.5. Nie wchodź na nieznane strony i nie otwieraj spamu i reklam

2.6. Nie umieszczaj ważnych prac naukowych w Internecie

2.7. Podpisuj się pod swoją pracą

Oprac. Marta Turek, Natalia Turek, Agata Binkowska, Agata Skowron, Mateusz Bieniek, Bartosz Dąbek, Damian Reng

 

 

ROZDZIAŁ 4

Komunikujmy się z nauczycielami, rodzicami i kolegami

1.Nauczyciele, rodzice i uczniowie powinni komunikować się przy użyciu TiK

1.1. Portale społecznościowe mogą bardzo ułatwić kontakt ze sobą

1.2. Nie powinno się przez takie strony podawać swoich danych osobistych, zdjęć lub innych plików, informacji o ocenach

1.3. Wolno informować o wycieczkach, zapowiedzianych sprawdzianach

1.4. Można komunikować się przez smsy, ale tylko w ważnych wypadkach, w sposób grzeczny i o przyzwoitej godzinie

1.5. Można telefonować do domu po umówieniu się na rozmowę

2. Warto zadbać o dobrą stronę internetową szkoły

2.1. Strona, z której korzystali by rodzice i uczniowie, musi być w pełni bezpieczna

2.2. Witryna musi być estetyczna

2.3. Na www powinny być promowane nasze sukcesy

2.4. Na www trzeba umieszczać najważniejsze informacje o szkole

2.5. Uczniowie powinni być współautorami tekstów i zdjęć (zgodnie z ideą web 2.0)

3. Gazetka szkolna może, ale nie musi, być zamieszczana na stronie

3.1. Jeden z nauczycieli powinien zajmować się gazetką z wybranymi uczniami

3.2. Nauczyciel nie powinien interweniować w treść tekstów

3.3. Nauczyciel powinien dokonywać korekty językowej tekstu, powinien reagować na łamanie praw autorskich, na przemoc, akty nietolerancji i in.

Oprac. Marcin Woźnica, Patryk Szylle i Damian Wika

 

 

ROZDZIAŁ 5

Walcz o komputery w szkole   

1. Komputery i sieć powinny być dostępne w szkole
1.1. Powinna być udostępniana sieć bezprzewodowa
1.2. Uczeń ma prawo korzystać z Internetu w celach naukowych i rozrywkowych
1.3. Powinien być zwiększony dostęp do drukarek, skanerów, kserokopiarek
2. Rozrywka też jest ważna
2.1. Uczeń może korzystać z Internetu, kiedy skończy zadaną pracę
2.2. Nauczyciel powinien wyrazić zgodę na przerwę w nauce (tj. na gry)
2.3. Gry nie mogą przeszkadzać innym uczniom (są bez dźwięku)
2.4. Rozrywka nie może wyzwalać agresji

Oprac. Aleksandra Mizera,  Magdalena Cugowska, Adam Moskal

 

 

ROZDZIAŁ 6

Pamiętaj, że bezpieczeństwo jest najważniejsze

1. Bezpieczne korzystanie z portali społecznościowych

1.1. Nie otwieraj linków od nieznanych osób, bo mogą prowadzić do materiałów pornograficznych, do stron o przemocy, bo mogą sprowadzić na ciebie lawinę spamu

1.2. Ostrożnie umieszczaj swoje materiały i informacje (mogą zostać skardzione)

1.3. Nigdy nie podawaj nikomu swoich prawdziwych danych ,  możesz rozmawiać z osobą podającą się za kogoś innego

1.4. Nie umieszczaj zdjęć, na których chwalisz się czymś cennym – często takie osoby padają ofiarą złodziei

1.5. Nie informuj całego miasta, że przez cale wakacje dom będzie stał pusty, a ty będziesz w Egipcie

1.6. Jeśli już umawiasz się na spotkanie z osobą poznaną online, pamiętaj, że warto wybrać miejsce w środku miasta, godzinę południową i mieć przy sobie… siostrę, brata, koleżankę. O wyjściu poinformuj rodziców

1.7. Nie odpowiadaj na wiadomości od nieznajomych

2. Uważaj, gdzie i na co się logujesz

2.1.Nigdy nie loguj się w kafejkach internetowych, szczególnie na konto bankowe

2.2. Nie podawaj danych przez telefon (np. peselu, pinu), bank i instytucje wezwą cię na rozmowę lub odwiedzą cię same

2.3. Nie loguj się przy użyciu podesłanych ci formularzy

3. Nigdy daj się nabrać nabrać

3.1. Uważaj, by nie doładować konta telefonicznego złodziejowi

3.2. Nie bądź pośrednikiem w przepływie pieniędzy, bo staniesz się złodziejem

3.3. Nie wierz w łańcuszki szczęścia

Oprac. Dawid Puk, Kacper Zimiński

 

ROZDZIAŁ 7

Już prześcignąłeś rodziców w wiedzy na temat TiK. Naucz ich tego!

1. Uświadom osoby starsze, że nauczanie ich przez młodzież nie jest powodem do wstydu

2. Pokaż im, jak posługiwać się programami takimi jak Word czy Paint (pakiet Office)

3. Zapoznaj ich z podstawowymi wyszukiwarkami internetowymi (np. Google)

4. Pokaż im do czego może być potrzebny Internet na co dzień (mama zainteresuje się przepisami, tata – forami motoryzacyjnymi, a babcia chętnie poszuka dawnych przyjaciół na serwisach społecznościowych)

5. Poinformuj dorosłych o istnieniu internetowych kont bankowych

6. Pokaż rodzicom, że sieć ułatwia życie (np. rozkłady MPK, PKS, PKP, katalogi biblioteczne, baza firm)

7. Pomóż dorosłym  wysłać pierwszego maila i smsa, a od tej pory będą utrzymywać bliższe relacje ze znajomymi

8. Włącz rodzicom ciekawą i edukacyjną grę, a zrozumieją, że komputer nie zawsze jest zły i nie zawsze kradnie ci czas

Oprac. Barbara Zajczewska, Natalia Gawronkiewicz, Maria Mróz

Korekta językowa: Marzena Tyl, nauczyciel

Kodeks zamieścił na blogu Michał Marciniak, kl. II a

 

Protokół z debety na temat Szkoły z Klasą 2.0 z dnia 22.11.2010 r. w klasie I c Gimnazjum nr 1 im. Książąt Oleśnickich w Oleśnicy

Obecni: 

  • Uczniowie klasy I c
  • Marzena Tyl, nauczycielka języka polskiego

 

Debata została poświęcona rozmowie o Kodeksie 2.0. Na wstępie naszej debaty został omówiony plan naszej rozmowy. Następnie zaczęliśmy dyskutować o programie Web 2.0 oraz o nowej technologii komputerowej. Zastanawialiśmy się, jakimi jesteśmy użytkownikami w sieci oraz czym różni się dzisiejszy użytkownik od użytkownika, który korzystał z komputera 10 lat temu. Nasze zdania były podobne. Stwierdziliśmy, że jesteśmy dobrymi i aktywnymi użytkownikami. Później został poruszony temat komputerów w naszej szkole. Opinie uczniów były różne. Znaleźliśmy wady i zalety związane z technologią. Jedni stwierdzili, że powinniśmy mieć szybszą przeglądarkę internetową, drudzy, że nie mamy dopracowanego cenzora, a inni stwierdzili, że w szkole mamy słabą ochronę i komputery są zniszczone lub cały czas coś się z nimi dzieje. Pomysłem moich kolegów było zamontowanie kamerek, które zabezpieczałyby komputery. Najważniejszymi wskazanymi zaletami komputerów w naszej szkole była nauka i relaks. Następny punkt naszej debaty brzmiał – jak możemy wykorzystywać komputery do nauki. Naszym zdaniem można wykorzystywać gry i programy edukacyjne oraz wiele pożytecznych programów. Możemy wykorzystywać komputer i Internet do zadań domowych, gdyż mamy szybki dostęp do interesujących nas informacji. Jedyną tego wadą jest to, że niektóre informacje mogą być nieprawdziwe, ale można je zestawić z dostępną fachową literaturą. Musimy pamiętać o tym, że łatwo zostać złodziejem w Internecie lub stworzyć plagiat kopiując np. obrazek lub tekst do gazetki szkolnej ze strony internetowej. Do tego odnosi się następny punkt naszej rozmowy – prawa autorskie. Debatowaliśmy o tym, z jakich stron korzystać, żeby „nie kraść”. Mówiliśmy o tym, że powinniśmy zgłaszać błędy, które zauważmy na stronach internetowych, oraz o tym, co robić, gdy widzimy krzywdę i przestępstwa w Internecie. Wywnioskowaliśmy, że w pierwszej chwili powinniśmy zgłosić to administratorowi strony lub osobie dorosłej. Jeżeli to nie pomoże, to możemy tę sprawę zgłosić na policję. W takiej sytuacji musimy zabezpieczyć dowody. Na naszej debacie pojawiły się też ważne pojęcia, takie jak: antysemityzm, ksenofobia, rasizm oraz nietolerancja. Następnie debatowaliśmy o tym, jak samym nie zostać okradzionym i poszkodowanym. Omówiliśmy to na prostym przykładzie. W sytuacji, gdy dodajemy np. zdjęcie na stronę fotograficzną, możemy zabezpieczać się w następujący sposób: podpisać się na swojej pracy, dodać na niej znak wodny, który uniemożliwia kopiowanie, plagiat i kradzież. Komunikacja w sieci była następnym punktem naszej debaty, np. mówiliśmy o stronach „nasza-klasa” czy „facebook”. Następnie konwersowaliśmy o komunikacji nauczyciela z uczniem oraz z rodzicem. Doszliśmy do wniosku, że najlepszym sposobem na porozumiewanie się nauczyciela i rodzica jest dziennik elektroniczny, zaś nauczyciel z uczniem może porozumiewać się przez e-maila czy nawet smsa. Zastanawialiśmy się nad niedociągnięciami naszej szkolnej strony internetowej i nad tym, co w tej kwestii można zmienić. Nasze opinie dotyczyły opóźnień w publikacjach, a wniosek był jeden: uczniowie powinni się bardziej angażować w pracę nad artykułami. Następne pytanie dotyczyło tego, czy nauczyciele powinni kontrolować gazetkę i stronę internetową. Zdaniem uczniów konieczne byłoby usuwanie niepotrzebnych informacji, obraźliwych rzeczy, wulgarnych słów, ale bez narzucania swojego zdania. Później omówiliśmy netykietę i etykietę. Na naszej debacie pojawiło się też ważne pojęcie jak trolling, co oznacza sianie niepotrzebnego zamętu w sieci. Zaraz po tym rozmawialiśmy, jak można usprawnić prace w szkole za pomocą komputerów. Moi koledzy mieli wiele pomysłów, jak to zrobić. Proponowali szybsze i sprawniejsze komputery, większą dbałość o sprzęt, blokady na komputerach, większy dostęp do komputerów po lekcjach, rzutniki w każdej klasie. Rozrywka w szkole, czy to w ogóle możliwe, jak to powinno wyglądać – tak właśnie brzmiało następne pytanie. Przykładowym programem jest program fotograficzny, który uczy nas, a przy tym bawi. Omówiliśmy też to, czy jesteśmy zagrożeni w sieci i jak możemy tego uniknąć. Nie powinniśmy rozmawiać z nieznajomymi, otwierać linków, odpisywać na zaczepki np. na gadu-gadu, otwierać spamu oraz kontaktować się z nieznajomymi osobami, nie można się z nimi spotykać. Jeżeli postanowimy spotkać się z nieznajomą nam osobą, którą poznaliśmy w Internecie, powinniśmy zabrać kogoś ze sobą oraz umówić się w dzień w miejscu publicznym. Wniosek z tego, że nigdy nie wiemy, kto siedzi po drugiej stronie monitora. Ponadto musimy też pamiętać o nie logowaniu się na koncie bankowym w miejscu publicznym, nie podawaniu danych osobowych przez telefon nieznajomym oraz mieć na uwadze, że zawsze zostawiamy ślady w Internecie, nawet gdy usuniemy historię przeglądanych stron. Mówiliśmy o skimmingu, phishingu oraz groomingu. Na koniec naszej debaty konwersowaliśmy o tym, jak wiele rzeczy możemy przekazać dorosłym z zakresu bezpieczeństwa w sieci komputerowej. 

Protokołowała Aleksandra Szymańska
Oleśnica, 22 listopada 2010 r.
Fot. Magdalena Cugowska
Tekst i zdjęcie dodał: Michał Marciniak