Wszystkiego najlepszego

W te piękne Święta, gdy Pan Zmartwychwstanie. Życzę smacznych jajek na śniadanie, żółtego kurczaczka, białego zająca i oby te święta trwały bez końca. Tęczowych pisanek, na stole pyszności, mokrego Dyngusa i wspaniałych gości, niech to będzie czas uroczy. Życzę miłej Wielkiej Nocy!!!

Gladiatorzy

Gladiator to osoba (zazwyczaj niewolnik) tocząca walkę na arenie. Np. w Starożytnym Rzymie.

Zwyczaj walk gladiatorów wywodzi się od etruskiego obyczaju oddawania czci  zmarłym poprzez walki, zamiast składania ofiar ludzkich. W Rzymie walki  gladiatorów pojawiły się po raz pierwszy prawdopodobnie w roku 264  p.n.e., kiedy na pogrzebie senatora Decymusa Brutusa sześciu jeńców  stoczyło walkę i natychmiast stały się jedną z najpopularniejszych rzymskich rozrywek.

Panteon

W samym sercu Rzymu, na urokliwym Piazza della Rotonda wznosi się jeden z najważniejszych zabytków starożytnego świata, Panteon.  W czasach antycznych teren ten był częścią Pola Marsowego, na którym stały termy, otoczone sztucznym jeziorem. Z rozkazu Agrypy, zięcia i bliskiego przyjaciela Oktawiana Augusta, rozpoczęto budowę świątyni w 27 roku p.n.e, poświęconej wielu Bogom. Czczono tu jednak przede wszystkim boga wojny Marsa oraz boginię miłości Wenus. Wielki pożar z roku 80 n.e. strawił zabudowę kompleksu rekreacyjnego, dając tym samym nową przestrzeń pod zabudowę. W 125 roku n.e cesarz Hadrian rozpoczął odbudowę okrągłej świątyni, stawiając ją na planie trapezu.

Sam budynek miał niesamowicie dużo szczęścia, ponieważ nie padł ofiarą grabieży i poszukiwaczy materiałów budowlanych. Ucierpiał jedynie w V wieku, podczas najazdów barbarzyńców. To przykre wydarzenie przyczyniło się do przekształcenia antycznej świątyni w kościół chrześcijański i uratowało budowlę przed zniszczeniem. Podupadłą świątynie ofiarował Bonifacemu IV, cesarz wschodniorzymski, Fokas. Od tamtej pory patronką kościoła, w odniesieniu do wcześniejszego kultu wielu bóstw, jest Santa Maria as Martyres – Najświętsza Maria Panna od Męczenników. W 663 roku z fasady kościoła zdjęto brązowe, pozłacane płyty. Stało się tak na rozkaz samego cesarza Konstansa II, bowiem zaczęło brakować kruszcu do bicia monet. Czasy średniowiecza przynoszą Panteonowi rolę fortecy. Jego odnowa przypada na czas renesansu, kiedy powracają do łask pozostałości kultury antycznej.  Odnową budowli zarządzał Rafael Santi, znany całemu światu jako Rafaello. Jego odnowa przypada na czas renesansu, kiedy powracają do łask pozostałości kultury antycznej.  Odnową budowli zarządzał Rafael Santi, znany całemu światu jako Rafaello. W imię swych zasług został w tym miejscu pochowany, obok szczątków doczesnych swojej umiłowanej wybranki serca. W Panteonie spoczywają również włoscy królowie,  najsłynniejszy władca, ojciec Zjednoczonych Włoch, Vittorio Emanuele II oraz jego syn Umberto I.

Moje wrażenia-Rzym

Byłam na wakacjach we Włoszech. I między innymi w Rzymie.

Miasto to jest bardzo zadbane. Nie ma napisów na ścianach. Drogi nie mają tylu dziur. Rzym oplata podziemna sieć metra. Wszystko jest w idealnym porządku. Jest tam dużo sklepów. Mają piękne zabytki takie jak fontanna Di Trevi czy Forum Romanum. Rzymu nie da się opisać słowami. Przynajmniej ja tak myślę.

Miasto wywarło na mnie duże wrażeni. Wiec bardzo zachęcam do zorganizowania wycieczki.

 

Koloseum

Koloseum, oficjalnie w starożytności Amfiteatr Flawiuszów – amfiteatr w Rzymie, wzniesiony w latach 70-72 do 80 n.e.przez cesarzy z dynastii Flawiuszów.

Jest to duża, epileptyczna budowla o długości 188 m i szerokości 156 m, obwodzie 524 m, wysokości 48,5 m, z pojemną widownią, która mogła pomieścić pomiędzy 45 a 50 tysiącami widzów (według iluminacji późnorzymskiej „Chronografii z 354 roku n.e.”, która powstała na zlecenie bogatego rzymskiego chrześcijanina Walentiusza, pojemność Koloseum wynosiła około 87.000 osób ; z galeriami komunikacyjnymi oraz areną z systemem podziemnych korytarzy.

Odbywały się w nim m.in. walki gladiatorów, naumachie, polowania na dzikie zwierzęta. Tradycja mówi iż w Koloseum mordowano chrześcijan, co upamiętniono krzyżem wewnątrz budowli. Od połowy XVIII wieku Koloseum jest otoczone opieką jako miejsce męczeństwa pierwszych chrześcijan, wcześniej pozyskiwano z niego bloki kamienne jako materiał budowlany. Nazwa Koloseum została nadana we wczesnym średniowieczu od znajdującego się w pobliżu budowli ogromnego posągu Nerona przedstawionego jako Helios.

W 445 zostało poważnie uszkodzone przez trzęsienie ziemi. W 528 odbyły się tu ostatnie igrzyska. Pod koniec VI wieku wewnątrz amfiteatru wybudowano mały kościół, arenę przekształcono w cmentarz. Około 1200 rodzina Frangipani przejęła Koloseum i ufortyfikowała je, używając jako zamku.W 1349 w wyniku trzęsienia ziemi zawaliła się zewnętrzna część południowej ściany.W 1744 zostało ogłoszone miejscem męczeństwa chrześcijan.Od II poł. XVIII wieku w Wielki Piątek odbywa się tutaj droga krzyżowa pod przewodnictwem papieża. 7 lipca 2007 obiekt został ogłoszony jednym z siedmiu nowych cudów świata.

Koloseum

Amfiteatr Flawiuszów, od średniowiecza potocznie nazywany Koloseum, jest najbardziej znanym symbolem Wiecznego Miasta i zarazem jedną z najwspanialszych budowli antycznych, które dotrwały do naszych czasów. Jest on doskonałym świadectwem wielkiego poziomu architektury i budownictwa Imperium Rzymskiego.

Mimo, że Koloseum zachowało się do dzisiaj, to w jego wnętrzu niewiele pozostało z oryginalnych elementów zdobiących trybuny i ściany. W 217 r. arena i najwyższe kondygnacje uległy zniszczeniu w wyniku ogromnego pożaru, w kolejnych latach trzęsienia ziemi i mniejsze pożary kolejno niszczyły poszczególne partie amfiteatru. W XIV wieku, po wielkim trzęsieniu ziemi w 1349 roku,  Koloseum stało się kopalnią kamienia budowlanego. Niepewny los budowli trwał do 1744 r., kiedy to papież Benedykt IV poświęcił go i ogłosił miejscem męczeństwa chrześcijan. Od drugiej połowy XVIII wieku w każdy Wielki Piątek odbywa się tutaj Droga Krzyżowa pod przewodnictwem papieża.

Koloseum do dzisiaj jest dumą Rzymu i wzbudza zachwyt każdego, kto przyjeżdża do Wiecznego Miasta. Jest usytuowane w samym sercu stolicy, w otoczeniu wielu zabytków, m. in. Forum Romanum i parku Oppio, gdzie można odpocząć kryjąc się w cieniu drzew.