Uczestnicy i projekty

Oto trzynaście szkół biorących udział w programie Kulthurra! 2013, sylwetki opiekunów oraz opisy projektów:

Nazwa szkoły Opiekun/opiekunka grupy Krótki opis projektu
Gimnazjum Nr 43 im. Batalionów Chłopskich w Krakowie Mirela Rubin-Lorek:
W tym roku szkolnym nie prowadzę zajęć artystycznych (uczę języka polskiego i jestem bibliotekarzem). Jako absolwentka komparatystyki oraz wiedzy o kulturze w swojej dotychczasowej pracy łączę treści szeroko pojętej humanistyki.W roku szk. 2013/14 mam prowadzić zajęcia artystyczne i marzy mi się wystawienie widowiska narracyjnego związanego z historią Małej Ojczyzny, z którą związani są nasi uczniowie,oraz historią szkolnictwa na tym terenie.
Franciszek Twaróg – nauczyciel z Luboczy:
1. Wykorzystanie źródeł inf., czyli konkretnych publikacji nt. naszej Małej Ojczyzny.
2. Planowana współpraca z wnuczką p. Twaroga.
3. Współpraca ze środowiskiem lokalnym (mieszkańcy, Rada Dzielnicy).4. Wydanie jednodniówki nt. naszych osiągnięć.5. Wystawienie widowiska dla społeczności lokalnej.
Publiczna Szkoła Podstawowa im. A. Mickiewicza w Ujeździe Joanna Hermanowicz prowadzi zajęcia z języka polskiego, Dariusz Ciapa uczy historii. Historia pewnego drobiazgu, czyli ujazdowskie artefakty, źródła pisane i materialne:
Wyposażanie dzieci w wiedzę o regionie, w którym żyją, o miejscowości  i najbliższej okolicy, jest niezwykle ważnym ogniwem ich rozwoju. Stanowi bowiem o tym, kim będą w przyszłości. Trzeba sprawić, by dzieci pokochały swoją rodzinną ziemię, a przez to stały się patriotami; ludźmi znającymi swoje pochodzenie, którym na sercu leży dobro Ojczyzny.  Jak tego dokonać? Jak zmotywować do poszukiwania wiedzy w tym zakresie? Naszym zdaniem należy je zainspirować, zaintrygować,  następnie to zaciekawienie przekształcić  w zainteresowanie, z którego być może powstanie głębsze uczucie – pasja poszukiwań wiedzy historycznej.Pragniemy zainteresować dzieci historią „zapisaną” w przedmiotach. Artefakty, dzieła ludzkich rąk „mówią”, opowiadają swoją historię, która jak się często okazuje dotyczy naszego regionu, miejscowości, może nawet rodziny…Tu już tylko krok do wyzwolenie emocji, które mogą pomóc  w zdobywaniu wiedzy. Nie ma przecież doskonalszej motywacji od przywiązania, wzruszenia, dumy, zachwytu, miłości…
Gimnazjum w Łęknicy Julita Jamza-Szik:
Prowadzę zajęcia artystyczne w Gimnazjum- plastyczno- teatralne-Zajęcia plastyczne dla „ambitnych”
-Zajęcia tańca nowoczesnego dla młodzieży gimnazjalnej-Zajęcia Zumba fitness-bardzo chciałabym prowadzić kółko fotograficzne. Brak mi jeszcze wiedzy. Nadziej
Fotoruszenie II. Przed i za Nysą – miejsca i ludzie:
Grupa gimnazjalistów poszukuje pięknych pejzaży i cudownych miejsc w Łęknicy (Polska) i w Bad Muskau (Niemcy/ miejscowość granicząca z Łęknicą). Każdy uczestnik musi wykonać zdjęcia w dwóch kategoriach MIASTO i PARK po stronie polskiej i niemieckiej. Oprócz zdjęć muszą w tych miejscach odszukać i sfotografować ludzi wyróżniających się swoimi pasjami, zainteresowaniami lub pracą.Po zakończonej pracy- wystawa.
Razem z uczniami chcielibyśmy zrobić wystawę na terenie miasta, aby każdy mógł zobaczyć piękno naszego regionu (aby to osiągnąć liczymy na współpracę m.in. z Urzędem Miasta i OKSiR)
Zespół Szkolno-Przedszkolny im. „Na Bursztynowym Szlaku” w Lewinie Kłodzkim Justyna Szełega:
Uczę języka polskiego w gimnazjum a moja pasją jest muzyka (śpiewam pieśni ludowe  m.in. pasyjne). Z uczniami prowadzę zajęcia dramowe, tworzę gazetkę szkolną, organizuję warsztaty plastyczne.
Niecodzienne spotkania z legendą:
Uczniowie na podstawie lewińskich legend stworzą scenariusz przedstawienia, napiszą dialogi, wykonają dekoracje oraz lalki. Ważnym elementem projektu jest poznanie legend z własnej miejscowości, stworzenie i zrealizowanie pomysłu na ich nowocześniejszy i bliższy współczesnym przekaz z zachowaniem specyficznego charakteru. To ciekawy pomysł na kreatywne spędzenie czasu dla dzieci z ubogiego środowiska wiejskiego.   
Szkoła Podstawowa nr 5 w Białymstoku Elżbieta Sorkowska prowadzi zajęcia plastyczne.
Teresa Walczuk – zajecia teatralne zwiazane z językiem polskim.

„Cztery żywioły budowały dzielnicę Bojary”
Działania zaplanowane w projekcie mają na celu uzmysłowienie młodzieży tego, że teraźniejszość i przyszłość nie istaniałaby gdyby nie tradycja, historia małej ojczyzny, z krórej się wywodzimy.Drzewo – głowny symbol wykorzystany w końcowym happeningu nie istaniałoby, gdyby nie źródło dajace życiodajną wodę – źródło to w happeningu poczatek – historia dzielnicy Bojary w której znajduje się szkoła.
Karzdy dąb, świerk, czy sosna uschłyby, gdyby podcięto im korzenie – korzenie i pień to ludzie – nasi przodkowie „sól tej ziemi”. W trakcie projektu uczniowie odszukają wybitne postaci, które wywodzą się z naszej dzielnicy. efektem tego zadania ma byc spektakl.
Ogień to historyczne przełomy, wojny, zabory, które zmieniały wizerunek części miasta, w której żyjemy. Dokumentem będą tutaj wywiady ze świadkami tamtych wydarzeń.
Powietrze to nieograniczona przestrzeń do zagospodarownia przez tych, którzy są dzisiaj.
Happening bedzie symbolicznym podsumowaniem nastepujących działań – wystawy fotograficznej, spektaklu „Spotkanie trzech wybitnych”, wywiadów z osobami pamietającymi czasy wojny, oraz akcji plastycznych, w których powstaną plastyczne elementy końcowej akcji.
Szkoła Podstawowa im. Jakuba Szelesta w Dębskiej Woli Małgorzata Graczak:
Uczę języka polskiego, skończyłam kurs kwalifikacyjny z  terapii pedagogicznej, jestem absolwentką szkoły, w której obecnie pracuję, stąd też świetnie znam moich uczniów, środowisko lokalne, lubię pracę z dziećmi. Wiem, że moi uczniowie mają duży potencjał, trzeba im tylko dać szansę pokazania się i uwierzenia, że nawet w małej wiosce są miejsca, które warto i trzeba pokazać innym. Jestem koordynatorem Szkoły bez przemocy, współprowadziłam warsztaty przeciwdziałające przemocy, trening pewności siebie. Moi uczniowie są finalistami wojewódzkiego konkursu „Świętokrzyskie na rzecz edukacji”, wspólnie nakręciliśmy film promujący walory naszego regionu.
Historia zaklęta w glinie:
Do naszej szkoły uczęszczają uczniowie m.in. z maleńkiej wioski Chałupki, gdzie znajduje się Ośrodek Tradycji Garncarstwa – jedyny ośrodkiem w Polsce, gdzie można zapoznać się z dziejami i technikami wyrobu naczyń glinianych. Początki garncarstwa sięgają tu połowy XVI wieku. W roku 1935 w Chałupkach istniało aż 69 warsztatów garncarskich. Umiejętności toczenia garnków w Chałupkach przekazywano z pokolenia na pokolenie. Naszym zamiarem jest nakręcenie filmu promującego to miejsce, rozsławienie go. Chcielibyśmy spotkać się z mieszkającą nieopodal twórczynią ludową, wielokrotnie nagradzaną Elżbieta Klimczak, podpatrzeć proces wydobywania, przygotowywania gliny, lepienia, pracy na kole garncarskim oraz wypalania. Warto odwiedzić Ośrodek, porozmawiać z kustoszem wywodzącym się z rodziny garncarzy, znajdujący się w muzeum warsztat i autentyczny piec należały do jego ojca. Nasi uczniowie również pochodzą z rodzin o takich tradycjach, więc będzie to okazja do poznania swojej własnej, małej nadal żywej  historii. To podróż do swoich korzeni, sięgnięcie do tradycji i ukłon w kierunku tych, którzy nadal podtrzymują to rzemiosło. 
Gimnazjum im. Błogosławionego Edwarda Grzymały w Sadownem Dorota Gałązka:
Od czterech lat prowadzę koło teatralne. Początek mojej przygody z teatrem w szkole zawdzięczam Waszemu programowi „KULTHURRA!”. Przygotowaliśmy wówczas z pomocą p. Bogumiły Stachurskiej przedstawienie poświęcone postaci bł. Edwarda Grzymały, które poruszyło nie tylko całą lokalną społeczność, ale również  przedstawicieli kuratorium Oświaty w Siedlcach,  diecezji drohiczyńskiej, samorządów z sąsiednich miejscowości. Bez wątpienia przyczyniło się do nadania imienia tegoż błogosławionego naszej szkole.W ramach koła teatralnego spotykam się z młodzieżą -uczniami I, II i III klasy gimnazjum-raz w tygodniu na dwugodzinnych zajęciach.Tworzę z nimi spektakle wg własnych scenariuszy. Poszukuję nowych metod pracy z młodymi ludźmi, jak też ciekawych technik, środków – wykorzystuję je w przedstawieniach.
Niezwykłe wydarzenia w zwykłej wsi:
Projekt stanowi kontynuację cyklu zapoczątkowanego poprzednim artystycznym przedsięwzięciem, którego rezultatem był spektakl pt. „Wszystko leży w dłoniach Bożych” poświęcony postaci bł. Edwarda Grzymały. Obecny projekt również podejmuje wątek religijny. Wiąże się z osobą św. Jana Nepomucena i legendą zw. z kapliczką poświęconą postaci świętego. Zgodnie z legendą podczas jednej z wielkich powodzi u stóp wzgórza, na którym stoi kościół w Sadownem, osiadła figurka św. Jana w drewnianej kapliczce, którą wzburzone wody Bugu przyniosły nie wiadomo skąd. Figurka z kapliczką nie stały jednak długo przy kościele, bowiem kolejna wielka powódź przeniosła ją około 2,5 km na zachód od Sadownego i osadziła przy drodze do Rażen, które kiedyś były miastem. Ludzie po powodzi przenieśli kapliczkę z powrotem pod kościół w Sadownem. Jednak następna wielka woda zabrała kapliczkę spod kościoła i osadziła w miejscu w którym stała poprzednio. Działo się tak kilkakrotnie, aż ludzie dali za wygraną. Żywioł zwyciężył, wygrały wody rzeki Bug. Od tych czasów miejscowi, chcąc powiedzieć o kimś, że wyjechał, zerwał kontakty rodzinne lub stosunki sąsiedzkie, mówią, że „Odsunął się jak św. Jan od Sadownego”.Ponieważ poprzedni projekt spotkał się z dużym uznaniem, ten również zostanie przygotowany z myślą o całej społeczności lokalnej.
Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi nr 95 im. Ignacego Paderewskiego w Warszawie Joanna Olender:
Joanna Olender- uczy języka  polskiego w Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi nr 95 im. Ignacego Paderewskiego   w  Warszawie.

Absolwentka Polonistyki na UW-specjalność socjologia kultury, glottodydaktyki, studiowała na PWSTiTV w Łodzi. Pracowała jako konsultant i kierownik literacki. Od ponad dwudziestu lat uczy-obecnie w Gimnazjum nr 95 w Warszawie. Za wychowywanie w duchu tolerancji i poszanowania dla innych otrzymała w roku 2010 nagrodę specjalną  im.Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”.

Z kamerą do metra czyli natolińskie krajobrazy i tajemnice:
Projekt przybliżałby historię tej części miasta. Najciekawsze dla uczniów powinno być odkrywanie tego, jak  zmienia się świat, jak jest on różnorodny, jak dziś wyglądają miejsca, będące świadectwem dawnej Polski i jakie wydarzenia odbiły się na wyglądzie obecnym naszej dzielnicy. Uczniowie niczym detektywi powinni  najpierw dokumentować aparatem miejsca, które by ich fascynowały, a potem  je opisywać i szukać informacji  na  ich  temat. Najważniejsza jest samodzielność uczniów w wyborze metod pracy i podążenie  śladami własnych fascynacji  Oświeceniowy pałac byłby punktem wyjścia do badania historii regionu od doby stanisławowskiej, po dzień współczesny – ze  zwróceniem uwagi na istniejące ślady przeszłości- stare drzewa, krzyż będący świadectwem powstania styczniowego, jak  i współczesne  budownictwo uzmysławiające bogactwo życia na Natolinie . Wycieczki przeprowadzone  w  semestrze  letnim 2012/2013 byłyby inspiracją  dla  uczniów. Najważniejsze jest, aby rola nauczyciel ograniczała  się  do inspirowania  i towarzyszenia, wspierania działań zainspirowanych   wycieczkami. 
Szkoła Podstawowa im.C.D.Friedricha w Kopańcu Agnieszka Kubik-Jaśko:
Jestem nauczycielem edukacji wczesnoszkolnej, magisterium obronione na filologii polskiej. Prowadzę z dziećmi zajęcia arteterapii i warsztaty plastyczne.Jestem również animatorem pedagogiki zabawy, od 13 lat członkiem KLANZY.
Historia mojego domu, historia mojej rodziny:
Wybrani uczniowie poprzez rozmowy/wywiady zbierają relacje członków rodziny.Skąd przybyła na Dolny Śląsk do Kopańca(relacje, fotografie/dokumenty). Historia rodzinna już w Kopańcu.Ważne wydarzenia rodzinne -relacje dziadków, rodziców innych członków rodziny. Własna historia uczestników projektu:wspomnienia, fotografie,przełożone na daty i wydarzenia.Relacje i informacje na temat domu rodzinnego- wiedza o poprzednich właścicielach,którzy musieli opuścić Kopaniec po wojnie.Dokumentacja fotograficzna: członkowie rodziny- archiwalia i zdjęcia wykonane przez uczestników projektu- zwieńczeniem powinien być portret rodzinny z domem w tle.
Szkoła Podstawowa w Proszowicach Bożena Kłos:
Prowadzę zajęcia plastyczne i teatralne. Przybliżamy scenki z dziejów miasta i jego mieszkańców.
Życie codzienne w małym miasteczku w wieku XIX i dziś:
Projekt przewiduje wznowienie zwyczajów jakie były w Proszowicach w XIX wieku. Miasteczko miało swój regionalny język i muzykę, sposób działania mieszkańców i osób przyjezdnych. Część tych zwyczajów została utrzymana, inne zmieniły nieco swój charakter. Najciekawsze są zwyczaje życia codziennego i świątecznego.
Szkoła Podstawowa im. Bohaterów Września 1939 r. w Zespole Szkół w Radłowie Dorota Stono i Danuta Sygnarowicz:
Od 2008 roku w naszej szkole prowadzimy zajęcia teatralno-medialne, na których dzieci zdobywają wiadomości z szeroko rozumianej edukacji teatralnej. Stale współpracujemy z lokalnymi animatorami życia kulturalnego. Na zajęciach koła uczniowie pogłębiają wiedzę o naszej „małej ojczyźnie”. Kładziemy nacisk na wzrost świadomości naszych podopiecznych w obrębie rodzimej miejscowości i okolic. Tworzymy spektakle na bazie zapomnianych tekstów i wierszy dotyczących Radłowa. Każdy przygotowany wspólnymi siłami spektakl to żywa lekcja historii zamknięta w ramy autorskiego scenariusza. 
Moje zjawiskowe miasto:
Uczniowie będą mieli okazję poznać zapomniane legendy i podania dotyczące naszego regionu  z duchami i dziwnymi zjawiskami w roli głównej. Odwiedzą „straszne” miejsca, o których od pokoleń krążą niesamowite opowieści, a wiele z nich urosło już do rangi legendy. Dzieci poznają podania o „dzielnicy” Radłowa – Szatanówce, zaznajomią się z plejadą duchów zamieszkujących radłowski spichlerz oraz zjawami strzegącymi koryta starego Dunajczyska. Na bazie owych opowieści powstanie spektakl teatralny, do którego razem  napiszemy  scenariusz. 
Zespół Szkół w Radziemicach Katarzyna Duch:
Jestem nauczycielką z 12 letnim stażem. Uczę historii oraz języka angielskiego. Od kilku lat prowadzę koło teatralne w  szkole podstawowej w klasach IV – VI a od roku 2012 także w klasach I – III. Na zajęciach starałam się przygotować uczniów do świadomego uczestnictwa w kulturze oraz angażować ich w życie kulturalne szkoły i regionu.  Uczniowie na zajęciach kola teatralnego mają możliwość rozwijania indywidualnych zdolności i zainteresowań, twórczej aktywności a także  poczucia przynależności do grupy. W ciągu roku wystawiamy kilka przedstawień, zarówno okolicznościowych (akademie szkolne) jak i spektakle na przeglądy teatralne. 
Jeden dzień z dzieciństwa mojego dziadka:
Celem projektu jest przybliżenie uczniom nie tylko kultury i tradycji „małej ojczyzny” ale także przełamywanie barier na które napotykają uczniowie z małych miejscowości. Zajęcia te poprzez poszukiwania śladów przeszłości w najbliższej okolicy sprawią, że dzieci będą bardziej identyfikowały z własną miejscowością. Ponadto stworzenie od podstaw spektaklu a następnie zaprezentowanie go szerszej publiczności sprawi że przeżyją coś wyjątkowego, co powoduje, że stają się lepsi, radośniejsi i bardziej wartościowi.
Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Parczewie Ewa Kaczmarska:
Prowadzę zajęcia taneczno-wokalne i tym samym jestem opiekunem artystycznym zespołu: „3…2…1…Start!” Prowadząc zajęcia dążę do rozbudzania zdolności  i zamiłowania do muzyki i tańca i śpiewu.”3…2…1…Start!” prezentuje tańce w różnych technikach: taniec towarzyski, klasyczny, nowoczesny, współczesny i relaksacyjny. Aktywnie włącza się we wszystkie uroczystości szkolne, inicjatywy podejmowane przez Urząd Miasta Parczew, Parczewski Dom Kultury, jak również bierze udział w imprezach plenerowych, festynach, akcjach charytatywnych i wielu innych przedsięwzięciach artystycznych. Ogromnie ważna w zespole jest więź, przyjaźń, zamiłowanie do tańca i świadomość, że jeśli się czegoś podejmujemy robimy to z pasją, sercem i oddaniem.Widowiskowość naszych występów to niewątpliwy atut zespołu: „3…2…1…Start!”
Parczew w rytmie hip-hopu:
Zaplanowany projekt opiera się na przeświadczeniu, że taniec i śpiew jest jednym ze sposobów przeżywania i przekazywania emocji. Poprzez teatr tańca (w nowatorski i oryginalny sposób) przybliżona zostanie historia  i bogate, różnorodne tradycje kultury Ziemi Parczewskiej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge
css.php