21 maja 2011

Witamy.

Jak już wcześniej mówiłyśmy opowiemy wam w skrócie, jak stworzyć swój własny fotocast.

Na początek jest Nam potrzebny scenariusz, który ma ułatwić pracę do zbierania materiału. Aby wzbogacić swoją pracę należy dodać dźwięk (muzyka, wywiady, narracja). Nie koniecznie musi to być nagranie profesjonalnym sprzętem, może być to nagranie z telefonu lub dyktafonu. Konieczny jest także obraz. Grafika powinna mieć rozdzielczość 980×653 pikseli, umieszczona poziomo. Na jedną minutę dźwięku potrzebujesz 10 obrazków! Najważniejszym elementem jest program do tworzenia fotocastów.

Taki program nic nie kosztuje. Znajdziesz go na stronie  www.fotocasty.pl wraz z instrukcją obsługi i rożnymi pomocnymi wskazówkami. Istnieje na tej stronie również dodanie fotocastów.

Zachęcamy  wszystkich do tworzenia reportaży.

Pozdrawiamy

M.M

Komentowanie nie jest możliwe
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
15 maja 2011

Twórcy programu Szkoła z klasą 2.0 zachęcają nas do tworzenia fotocastów.  Zapoznajmy się najpierw z tym tematem.

Niektórzy mówią, że czas fotoreportażu już dawno się skończył i nie powróci. Na przekór tym słowom Internet powoli opanowują multimedialne fotoreportaże, często nazywane fotocastami. W zupełnie nowej formie łączą w sobie zdjęcia, nagrane dźwięki, wideo czy muzykę i grafikę.

Wykorzystując Internet można opowiedzieć ciekawą historię za pomocą zdjęć i dźwięków. Internet bardzo poszerza zakres możliwości opowiadania. Poprzez multimedialną prezentację możemy zaprowadzić naszego odbiorcę do bohatera czy wydarzenia. Pokazać go na zdjęciach, krótkim filmie, ukazać jak żyje, wygląda, co lubi. Wszystko to może być doprawione jego prawdziwymi wypowiedziami, dźwiękami, muzyką, a także naszym komentarzem.

Dawna sztuka opowiadania  zwana przez Amerykanów „Storytelling” czyli przedstawianie wydarzeń i historii w słowach, obrazach i dźwiękach. Każde opowiadanie powinno zawierać fabułę i swoich bohaterów. Może także przedstawiać punkt widzenia osoby opowiadającej. Na tym powinien bazować każdy fotocast.

Podsumowując, fotocast to fotoreportaż multimedialny, który może zrobić każdy z nas. Wystarczy tylko ciekawy pomysł, odrobina chęci i wolnego czasu.

W następnym wpisie przedstawimy Wam poradnik „Jak stworzyć własny fotocast”.

Pozdrawiamy

M.M

1
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
9 maja 2011

Witamy.

Wcześniej mówiłyśmy wam o zagrożeniach jakie wynikają w sieci i dawałyśmy rady jak się poruszać w świecie komputerów. Tym razem pokażemy wam do czego może przydać się  Internet.

Bardzo przydatną rzeczą, zwłaszcza dla gimnazjalistów są pomoce naukowe w formach przed pracami klasowymi z języka polskiego. Na niektórych stronach możemy znaleźć tak zwane ‘gotowce’. Nie jest dobrym sposobem spisywanie tej, że pracy w całości. Jedynie może nam ona służyć jako wzór. Oto przykład strony gdzie możemy znajdywać tego typu rzeczy: www.bryk.pl

Koleją stroną jest internetowy słownik języków obcych. Wielu z nas nie ma dostępu do takiego typu książek. Nie martwcie się, mamy dla was inne rozwiązanie. Jest to przykład strony gdzie bez problemu możemy przetłumaczyć słówka : http://www.translatica.pl/translatory/

Uważamy także, ze dla nastolatków ciekawe są także blogi, gdzie mogą się wypowiadać. W takim sposobie komunikowania nie podajemy swoich danych.  Młodzi ludzie nie często lubią mówić o swoich problemów a w ten sposób pozostają anonimowi. Jednak pamiętajmy o zdrowym rozsądku.

Pozdrawiamy

M.M :)

Komentowanie nie jest możliwe
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
26 kwietnia 2011

Przejdziemy teraz do drastyczniejszego tematu związanego z korzystaniem z internetu – uzależnienia. W dzisiejszych czasach każdy zna różnego rodzaju używki, od których można się uzależnić. Jednak nie każdy jest świadomy, że to także internet, gry komputerowe, itp. Uzależnienie od sieci jest jednym z groźniejszych uzależnienień, ponieważ nie zawsze da się je wykryć we wczesnym stadium choroby. Osoba uwikłana w to zaburzenie wypiera się wszystkiego, zresztą jak każdy uzależniony twierdzi, że kontroluje sytuację. Początkowo tak jest, jednak z biegiem czasu traci kontakt z rzeczywistością. Żyje w nierealnym świecie.

Fachowa nazwa tego zaburzenia to ZUI, czyli Zespół Uzależnienia od Internetu jest to syndrom uzależnienia się użytkownika Internetu od wielogodzinnego obcowania w tym środowisku.

Siecioholizm jest formą uzależnienia najmniej opisaną przez badaczy, ponieważ sam internet jest w porównaniu z innymi używkami najmniej wiekowy.

To zjawisko niekorzystnie wpływa na nas, ale również nasze otoczenie.

Często spotykane wśród dzieci jest uzależnienie od gier komputerowych. W sieci możemy poprzez gry komunikować się z innymi graczami. Bardzo często ofiarami padają dzieci z rodzin, w których rodzice są bardzo zapracowani i skupieni głównie na karierze zawodowej. Pragnąc dla swego dziecka jak najlepiej cieszą się, że wolnego czasu nie spędza w tzw. „złym towarzystwie”. Jednak nie zauważają, że zamykając się w swoim pokoju „ślęczą” godzinami przed komputerem. Niestety większość bardzo późno zauważa, ze ich syn bądź córka izoluje się od rówieśników. Gry mają bardzo duży wpływ również na psychikę. Wiele w nich przemocy, która przekładana jest później w świecie realnym.

Starsze dzieci, czyli młodzież obcuje w świecie spotkań internetowych. Coraz więcej nastolatków zainteresowanych jest znajomościami przez Internet. Takie kontakty są o wiele łatwiejsze niż w świecie prawdziwym. Dlatego przez ZUI trudniej nam nawiązywać nowe znajomości. Myślimy, że przecież i tak mamy Internet, a tam znajdziemy o wiele ciekawsze osoby.

Siecioholizm jest nie tylko groźny w skutkach psychologicznych i społecznych, ale także fizjologicznych.

Osoby często korzystające z komputerów skarżą się na problemy ze wzrokiem. Nieprawidłowe korzystanie z klawiatury komputera również może być niebezpieczne. Możemy doprowadzić do zespołu kanału nadgarstkowego, czyli ucisku mięśni nadgarstka, który objawia się silnymi skórczami. Długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej powoduje naprężenie mięśni pleców i karku. Długa praca przy komputerze na nieodpowiednim krześle, naraża na skrzywienie kręgosłupa. Osoby długo pracujące przy komputerze są również narażone na RSI  tj. zespołem urazów wynikających z chronicznego przeciążenia objawiającym się przewlekłymi bólami ramion, przedramion, przegubów i dłoni, których przyczyny mogą kumulować się, nie dając o sobie znać przez wiele lat.

W niedawnym czasie powstał film, który idealnie odzwierciedla ten problem.

Film opowiada historię Dominika, ucznia klasy maturalnej, syna bardzo zamożnych, lecz także bardzo zajętych rodziców. Jego na pozór poukładany świat załamuje się, gdy zostaje upokorzony przez kolegę i pada ofiarą mobbingu za pośrednictwem internetowych portali społecznościowych. Dominik zamyka się wówczas w wirtualnym świecie, gdzie spotyka Sylwię, która wprowadza go do „sali samobójców” w internetowej grze. Osaczony przez starszą od siebie dziewczynę, królową z wirtualnego świata, chłopiec wystawia na niebezpieczeństwo swoje rzeczywiste życie. Film ukazuje nam to, że bez względu na to skąd pochodzimy, ile mamy lat i kim jesteśmy, stoimy po środku cienkiej granicy między rzeczywistością a życiem nierealnym. Nawet przez lekkie zachwianie możemy przekroczyć tę granicę i znaleźć się w wirtualnej pułapce.

Pozdrawiamy

M.M

1
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
19 kwietnia 2011

Witamy.

Dzisiaj chciałybyśmy wam udzielić kilka rad na temat jak bronić się przed internetowymi przestępcami, a także poruszymy kwestię czy warto uczyć dorosłych korzystania z internetu.

Jak bronić się przed internetowymi przestępcami:
- nie podawać informacji takich jak: adres zamieszkania, numer telefonu, numer konta bankowego,
- nie zawierać nowych znajomości z osobami, których nie znamy,
- dokładnie sprawdzać czy wchodzenie na niektóre strony internetowe nie są płatne.

Jeśli będziecie brali te rady do serce, to korzystanie z internetu będzie bezpieczne i bez konsekwencji.

Jeżeli chodzi o uczenie dorosłych poruszania się w sieci to jest to dobry pomysł. W dzisiejszych czasach wiele miejsc pracy zależy od znajomości obsługi komputera. Uczniowie mogą uczyć ich na wiele sposobów np. jednym z nich jest wykorzystanie wiedzy, która sami nabyli. Gdy ktoś podejmie się tego zadania musi poważnie do tego podejść i opracować plan działań. Najlepiej naukę rozpocząć od podstaw obsługi komputera. Młodzież powinna uświadomić starszym, że serfowanie w sieci nie jest niczym złym. Nie jest ważne ile mamy lat. Na naukę nie jest nigdy za późno.

Pozdrawiamy:)
M.M

Komentowanie nie jest możliwe
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
9 kwietnia 2011

Witamy!
Na początku przepraszamy za 2 tygodniowe milczenie. Jednak natłok obowiązków związanych z egzaminami gimnazjalnymi przeszkodził nam        w realizacji projektu. Zamiast się niepotrzebnie rozgadywać przejdźmy do sedna sprawy.
Bezpieczeństwo w sieci jest niezwykle ważną sprawą. Mamy tu na myśli wiele tematów z nim związanych:
- „ściąganie” nielegalnych programów komputerowych, zadań domowych, filmów, muzyki, itp.
- „internetowe znajomości”,
- wirusy.

Zacznijmy od programów bez licencji. Nie wolno ściągać nielegalnych oprogramowań w sieci! Konsekwencje takich działań są w zależności od zasięgu i zapotrzebowań „przestępcy” różnorodne. Policja po namierzeniu takiego osobnika dzięki adresowi IP może odwiedzić go w domu. Skończy się to skonfiskowaniem komputera i zabraniem ciebie lub twoich rodziców do więzienia. W najlepszym wypadku grozi ci tylko obciążenie kosztami.

Spisywanie zadań domowych to także oszustwo. Jednak nie na taką skalę jak hakerstwo. Oczywiście nie jesteśmy przeciwnikami korzystania z internetu       w celach naukowych. Wręcz zachęcamy do tego. Róbcie to jednak z umiarem, a więc nie spisujcie gotowego zadania, tylko się na nim wzorujcie.

Znajomości przez internet. Każdy myśli, że w sieci jesteśmy anonimowi. Nie do końca tak jest. Można powiedzieć, że jesteśmy „obserwowani” przez odpowiednie służby. Jednak dla osoby  z którą korespondujemy jesteśmy nieznani. To działa również w przeciwną stronę. Nigdy nie wiemy kto znajduje się po drugiej stronie monitora. Dlatego, tak ważne jest, aby nie podawać żadnych swoich danych obcym. Przez zapomnienie o tym możemy doprowadzić do różnych nieszczęść, ale tym zajmiemy się później.

Wszystko to o czym pisałyśmy prędzej doprowadza bardzo często do jednego – do WIRUSÓW KOMPUTEROWYCH! Niszczą one nasz system. Zalicza sie je do typu oprogramowań złośliwych. Wirusy przedostają sie wraz z plikami lub przez bezpośrednie zapisanie ich na nośnikach takich jak: pendrive, dysk twardy, dyskietki. Oto kilka rodzajów wirusów komputerowych:
Wirus Makro- Atakuje pliki dokumentów tekstowych MS Word , arkuszy kalkulacyjnych Excel , oraz Access.

Wirus Retro – Potrafi unieruchomić skaner antywirusowy lub nawet go niszczyć.

Wirus Pocztowy – Potrafi przenosić się za pomocą email na komputer jeszcze nie zarażony często wykorzystując błędy w oprogramowaniu pocztowym , ale najczęście do zarażenia dochodzi poprzez nieświadome otwarcie załącznika.

Wirus Polimorficzny – Potrafi szyfrować swój własny kod a nawet go samoczynnie zmieniać co stanowi dużą trudność dla antywirusów.

Wirus Bootsektora- Usadawia się on w pamięci bootsektora co uniemożliwia start systemu bądź równoczesny start z nim.

Dialer – Program przekierowujący zwykłe połączenie modemowe np.0202122 na nr.0-700 lub międzynarodowe.

Koń trojański (Trojan) – Program ukrywający się często w innej aplikacji , ułatwiający przejęcie komputera poprzez osobę z zewnątrz za pomocą internetu.

Robak internetowy- Rodzaj programu , którego głównym celem jest powielanie się w internecie i w ten sposób zapychanie go oraz co za tym idzie spowolnienia łączy.

Aby uchronić się przed takim niebezpieczeństwem należy korzystać               z oprogramowań antywirusowych. Pamiętajmy by nie odbierać wiadomości od „dziwnych” osób. Nie włączać plików nieznanej treści. Nie wchodzić na „podejrzane” strony internetowe. Oczywiście nie jesteśmy w 100% w stanie uchronić się przed hakerami, jednak możemy zminimalizować w ten sposób ryzyko zniszczenia naszego komputera.

Przypomnienie dzisiejszego tematu:
1. Nie korzystaj z programów bez licencji.
2. Nie podawaj przez internet nieznajomym swoich danych osobowych.
3. Nie podłączaj do komputera nośników niewiadomego pochodzenia.
4. Nie otwieraj plików, stron z nieznanych źródeł.

5. Pamiętaj – w sieci wcale nie jesteś anonimowy!

Pozdrawiamy

M.M

Komentowanie nie jest możliwe
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
27 marca 2011

Nasz kolejny wpis będzie dotyczył kultury w internecie. Opiszemy prawidłowe zachowania nie tylko podczas pisania postów, komentarzy, ale także w czasie prowadzenia ” prywatnych” rozmów przez komunikatory internetowe np. gadu-gadu.

W ostatnim czasie powstało wiele portali społecznościowych, które są ogólnodostępne, przez co ludzie zaniedbali niezwykle piękny zwyczaj pisania listów. Dawniej zwracano uwagę na poprawność gramatyczną. Obecnie dla internautów nie ma to znaczenia.

Błędy gramatyczne to nie jedyny problem z którym borykają się użytkownicy internetu. Coraz częściej można spotkać się z nie cenzuralnymi wpisami, zdjęciami oraz filmikami. Zamieszczanie tego typu rzeczy na pewno nie współgra z kultura osobistą i może skończyć sprawą karną.

Korzystajcie z internetu tak, abyście tego nigdy nie żałowali!

Pozdrawiamy:)

M.M

1
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
18 marca 2011

Witamy.

Dzisiaj opowiemy na czym polega program „Szkoła z klasą 2.0″ oraz jak nad tworzeniem kodeksu pracowali uczniowie naszego gimnazjum.

„Szkoła z klasą 2.0″ to program umożliwiający nam poznanie właściwego korzystania z komputerów na zajęciach szkolnych oraz poza nimi. Dzięki niemu nasi uczniowie mogą mieć stały kontakt z nauczycielami. Blog pozwala na swobodne, ale kulturalne wyrażanie swojego zdania.

W styczniu odbyła się debata z udziałem gimnazjalistów. Podczas prowadzonych rozmów ustalali wraz z nauczycielem informatyki panią Lucyną Muzyką szkolny kodeks TIK. Oto końcowy efekt obrad:

  •  Uczymy sie informatyki, aby lepiej uczyć się innych przedmiotów.    
  •  Nie ściagamy „gotowców”.
  •  Podajemy adres strony, z której ściagneliśmy informacje.
  •  Sprawdzamy, czy informacje znalezione w Internecie są prawdziwe.
  •  Nie fałszujemy swoich danych na portalach społecznościowych. 
  •  Nie przeklinamy również w Internecie.
  •  O oszustwach, błędnach i innych dziwnych sytuacjach mówimy dorosłym.
  •  Lubimy kontaktować się z nauczycielami za pomocą Internetu.
  •  Chcemy pomagac dorosłym w posługiwaniu sie komputerem.

Informajce zaczerpnąłyśmy ze strony naszej szkoły.

www.wilkowyja-szkola.pl

                                                                                                                                                                                        Pozdarwiamy:)

                                                                                                                                                                                                           M.M

Komentowanie nie jest możliwe
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |
11 marca 2011

Drodzy internauci!

Witamy Was bardzo serdecznie.

Na naszym blogu zaprezentujemy Wam nie tylko korzyści użytkowania internetu, jak również niebezpieczeństwa z  nim związane. Zapoznamy Was      z kodeksem przygotowanym przez uczniów naszej szkoły. Będziemy przestrzegały  przed konsekwencjami nieprawidłowego korzystania                z internetu.

Zapraszamy do czytania i komentowania.

Pozdrawiamy

Monika Grzegorek – Monika Juskowiak

1
Kategoria: Szkoła z klasą 2.0 |

css.php