„Tango” Zbigniew Rybczyński

„Tango” wyreżyserowane przez Zbigniewa Rybczyńskiego jest polskim, awangardowym filmem  powstałym w 1980 roku w Studiu Małych Form Filmowych Se–ma–for w Łodzi.  To animowane dzieło mające zaledwie 8 minut, stało się laureatem do Oscara`82. Zdobyło ono pierwszą tak ważną nagrodę dla polskiego kina. Zbigniew Rybczyński był zarówno reżyserem tego filmu, jak i autorem scenariusza, fotografem, scenografem.  Muzyką natomiast zajął się Janusz Hajdun.
Akcja „Tanga” ma miejsce w skromnie umeblowanym pokoju, do którego zaczynają wchodzić po kolei osoby wykonujące jakieś czynności. Chodź na pozór bardzo różniące się, mają jednak ze sobą coś wspólnego.  Zarówno mały chłopiec z piłką, sportowiec, sprzątaczka czy kochająca się para, nieustannie wykonują te same czynności nie zwracając uwagi na znajdujących się w tym samym pomieszczeniu ludzi. Zamknięci w swoim małym świecie popadają w rutynę. Podoba mi się to, że twórca filmu poruszył w nim temat dotyczący ludzi tamtego okresu. Chęć izolowania się od innych, zachowania odrębności. Zbigniewowi Rybczyńskiemu należy się szacunek za pracę którą włożył w to dzieło. Realizował on je blisko rok ze względu na bardzo skomplikowany proces tworzenia.  Zastosował technikę zdjęciową, polegającą na osobnym fotografowaniu każdej postaci, a następnie na układaniu ze zdjęć gotowej sekwencji animacji. Wielokrotnie nakładane na siebie ekspozycje wymagały dużej precyzji.
„Tango” jest perełką polskiego kina, nie tylko poprzez trudny proces komputerowy jaki został zastosowany przy jego produkcji, ale również dlatego, że dał ludziom lat `80 powód do myślenia nad własnymi zachowaniami w społeczeństwie.

Sylwia

„Rejs” Marek Piwowski

Film pt: „Rejs” jest polską komedią satyryczną, którą wyreżyserował Marek Piwowski w 1970 roku. Scenariusz został napisany przez Janusza Głowackiego. Muzykę do fimu skomponował Wojciech Kilar, a autorem zdjęć był Marek Nowicki. Występują w nim zawodowi aktorzy, m.in.: Stanisław Tym, Zdzisław Maklakiewicz, Jerzy Dobrowolski, a także amatorzy, którzy posiadają szczególne cechy . W latach PRL-u film ten był odbierany jako parodia systemu komunistycznego w Polsce. Zyskał on wielką sławę i popularność oraz miano filmu kultowego.
Akcja fimu rozgrywa się na wiślanym statku, na który dostaje się dwóch gapowiczów. Jeden z nich (grany przez Stanisława Tyma) zostaje wzięty przez kapitana za instruktora kulturalno-oświatowego. Nie ma on żadnej wiedzy o tym stanowisku.  Gapowicz ten zwołuje zebrania, ogranizuje konkursy, wybory i zabawy dla pasażerów. Wszyscy go słuchają. Skupia wokół siebie grono zaangażowanych pasażerów. Ma nad nimi kontrolę, manipuluje nimi. Trwają kolejno: święto kapitana, bal maskowy, quiz na inteligencję, zbiorowa gimnastyka, gra w salonowca . „Instruktor”, który coraz bardziej cieszy się z zyskanych sojuszników, przygotowuje wielki bal na zakończenie rejsu dla kapitana. Uczestnicy wykonują nawet najgłupsze pomysły organizatora. Są oni zniewoleni. Sytuacja na statku jest do dzisiaj odbierana przez oglądających jako metafora państwa rządzonego przez Gomułkę, chociaż w filmie polityki nie było.
Moim zdaniem jest to jeden z najlepszych polskich filmów, który do tej pory powstał, chociaż doceniłam go dopiero po kilkukrotnym obejrzeniu. Za każdym kolejnym razem, gdy oglądam ten film, dostrzegam czegoś nowego.  Tego filmu nie da się opisać, trzeba go obejrzeć.

Agnieszka

„Cześć, Tereska” Robert Gliński

   Film Roberta Glińskiego to udokumentowana historia dorastania nastoletniej Tereski. Tytułowa bohaterka żyje na warszawskim blokowisku razem z rodzicami i młodszą siostrą. Nie jest to rodzina zamożna, wręcz przeciwnie. Ojciec jako jedyny żywiciel rodziny nie pogardzi dobrym trunkiem (złym również), matka robi co tylko może by wychować córki, dać im dobry start w życie co nie jest łatwe. Teresa idzie do szkoły krawieckiej gdzie poznaje Renate, dziewczynę pozbawioną złudzeń, że osiągnie coś wielkiego w życiu. Dzięki Renacie poznaje „dorosły świat”, odmienny od jej wyobrażeń. Jest jeszcze pan Edzio, pijaczyna na wózku, który obdarza Tereskę szczególnym uczuciem, ale to już inna historia.
Teresa poddawana jest wielu próbom, którym zazwyczaj ulega po krótszym lub dłuższym czasie. Doświadcza ona wielu pierwszych razy : od pierwszej komunii, rozpoczynającej film, poprzez pierwszy papieros, pierwsze piwo, pierwsze kłamstwo, pierwszy pocałunek, kończąc na pierwszej zbrodni.
Film jest surowy, zrealizowany na czarno-białej taśmie, bez muzyki, wywołuje wrażenie filmu dokumentalnego, przedstawiającego życie na praskim blokowisku, biedę ludzi oraz ich codzienne problemy. Prócz tej powierzchownej formy dokumentu, reżyser zagłębia się w uczucia bohaterów, przeżycia, analizuje daną postać, sprawiając że jest to film psychologiczny, dramat rodzinny.
Gra aktorska jest największym atutem tego filmu. Dobre kreacje Aleksandry Gietner oraz Karoliny Sobczak, które zadebiutowały w owym filmie (i tu zakończyły swoje „kariery aktorskie”) oraz świetne kreacje Zbigniewa Zamachowskiego (nagrodzona m.in. Orłem i Złotą Kaczką), Krzysztofa Kiersznowskiego oraz Małgorzaty Rożniatowskiej, którzy nie grali rodziców Tereski, oni byli tymi rodzicami. Sam film zdobył szereg nagród dla najlepszego filmu, ale również reżysera czy scenariusza.
„Cześć, Tereska” to film, który należy znać. Jest on aktualny również dziś, powinien być przestrogą dla młodzieży. Za sprawą aktorstwa, tego zawodowego, ale również amatorskiego, film jest bardzo prawdziwy, skłaniający do myślenia. Trudno przejść obojętnie obok staczającej się w dół Teresy, 15letniej, zagubionej dziewczyny z dużego miasta.

Piotr

„Gadające głowy” Krzysztof Kieślowski

,, Gadające głowy ” to film dokumentalny Krzysztofa Kieślowskiego , nakręcony w 1979roku.
Film ten to socjologiczna sonda, w której reżyser pokazuje nam wypowiedzi różnych ludzi , którzy wypowiadają się po kolei w zależności od wieku . Rozpoczyna małe dziecko a kończy staruszka.
Uczestnicy tego badania , muszą odpowiedzieć na stawiane im pytania , a mianowicie : Kim jesteś ?
Czego byś chciał ? Co jest dla Ciebie najważniejsze?
Film z pozoru wydaję się nie ciekawy , grupa osób odpowiadająca na dość proste życiowe pytania . Ale właśnie to w tym filmie jest niesamowite. Kieślowski pokazuje nam zwykłych udzi , nie zawodowych aktorów , tylko przypadkowych ludzi , dlatego tutaj nie możemy zwrócić uwagi na grę aktorską . Poza tym ludzie odpowiadając na te pytania ukazują nam to jak postrzegają siebie , jakie mają zdanie na swój temat , jak wysoka jest ich samoocena , a także przedstawiają swoje marzenia , plany i i najwyższe wartości  . Jeżeli chodzi o scenariusz i reżyserie to wszystkim zajął się Kieślowski , który udowodnił że nie pieniądze włożone w produkcje się liczą ale jego przesłanie a także ze nie potrzeba dużych funduszy aby nakręcić film przemawiający do nas czyli widzów i obserwatorów..  Ukazani w filmie ludzie to Polacy , całą galeria gadających głów – przedszkolaków , uczniów szkół średnich , zakonnic , taksówkarzy i wielu innych osób , które różnią się między sobą wiekiem , statutem majątkowym i wykonywaną pracą . Tutaj człowiek wyraźnie rozlicza się ze swoim życiem , spowiada się przed widzem  ,  Kieślowski daje szansę na oczyszczenie siebie , wyciąga ręke do człowieka i udowadnia mu że jest wartościowy a także pozwala mu dokładnie poznać swoje wnętrze , zajrzeć w głąb siebie.

Anna

„Miłość” Michael Haneke

„Miłość” to arcydzieło współczesnego kina, film mistrzowsko wyreżyserowany i zagrany, wielokrotnie nagradzany (Złota Palma w Cannes, nominacje do Oscara dla m.in. najlepszego reżysera i najlepszej aktorki pierwszoplanowej). Jest to przepiękna opowieść o małżeństwie z długim stażem, które musi zmierzyć się z problemem – postępującą chorobą Anne. Zakończenie filmu jest nam znane już od samego początku, gdyż pierwsza scena ukazuje finał zmagań. W filmie wszystko zostało sprowadzone do minimum: trójka bohaterów, jeden główny wątek, jedno mieszkanie, jedna choroba i wiele wspólnych wspomnień Anne i Georges’a.

Pokaz filmowy

17 grudnia zorganizowaliśmy pokaz filmowy dla naszej klasy razem z grupą Loża Artystów. Filmem jaki zaprezentowaliśmy był „Rejs” Marka Piwowskiego.

To my : Piotrek, Sylwia, Agnieszka i Ania

Nasze koleżanki z drugiej grupy: Kasia, Ola i Sylwia

Pokaz filmowy rozpoczęliśmy krótką prelekcją dotyczącą reżysera…

…oraz aktorów grających w filmie.

Następnie rozpoczęła się projekcja.

Film spodobał się naszym kolegom i koleżankom,

potrafił rozśmieszyć, a nawet doprowadzić do łez :)

TOP 10 – REŻYSER

1. Woody Allen

Przykłady filmów :
- Vicky Cristina Barcelona,
- Annie Hall,
- Zakochani w Rzymie.

2. Tim Burton

Przykłady filmów :
- Edward Nożycoręki,
- Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street,
- Jeździec bez głowy.

3. Quentin Tarantino

Przykłady filmów :
- Pulp Fiction,
- Kill Bill,
- Bękarty wojny.

4. Roman Polański

Przykłady filmów :
- Dziecko Rosemary,
- Pianista,
- Rzeź.

5. Steven Spielbierg

Przykłady filmów :
- Szeregowiec Ryan,
- Lista Schindlera,
- Wojna światów.

6. Clint Eastwood

Przykłady filmów :
- Co się wydarzyło w Madison County,
- Gran Torino,
- Rzeka tajemnic.

7. Ridley Scott

Przykłady filmów :
- Thelma i Louise,
- Hannibal,
- Gladiator.

8. Frank Darabont

Przykłady filmów :
- Skazani na Shawshank,
- Zielona mila,
- Mgła.

9. Ron Howard

Przykłady filmów :
- Kod da Vinci,
- Piękny umysł,
- Apollo 13.

10. Stephen Daldry

Przykłady filmów :
- Godziny,
- Lektor,
- Strasznie głośno, niesamowicie blisko.

O nas

Cześć jesteśmy grupą młodzieży z I liceum Ogólnokształcącego w Gnieźnie . Nasza czwórka chodzi do jednej klasy tj. do 2 klasy o profilu akademickim. Mamy różne zainteresowania i pasje. Jednak największą z nich jest film i wszystko co z nim związane. Mamy nadzieję ,że na kursie poszerzymy swoją wiedzę i poznamy równie zwariowanych pasjonatów jak my :)