Noc Kupały

Noc kupały to jedno ze świąt słowiańskich, które odbywa się w najkrótszy dzień w roku, czyli 21 lub 22 czerwca.  Inna nazwa to Sobótka.

„Etnolodzy pochodzenie nazwy Nocy Kupały najczęściej wywodzą z indoeuropejskiego słowa „kup” lub „kump”.
„Kup” – „żarzyć, jarzyć się, kojarzy się z ogniem i jego bóstwami. „Kump” oznaczało zbiorowość, grupę, szczep lub plemię, wspólnotę, gromadę, a nazwa święta najprawdopodobniej określałaby wspólnotę w poddaniu się obrzędom.
Według innej teorii przypisuje się ją imieniu bogów miłości, rzymskiemu Kupidynowi i słowiańskiemu bóstwu Kupale.”

By Bolando - Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=27167822
By Bolando – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=27167822

„Paweł Jasienica podał, że ostatni zarejestrowany przypadek prawdziwie pogańskiego świętowania kupały miał miejsce w 1937 roku na Opolszczyźnie.”

By Simon Leonidovitch Kozhin - Иван Купала. Гадание на венках., CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=15316290
By Simon Leonidovitch Kozhin – Иван Купала. Гадание на венках., CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=15316290

„Noc sobótkowa była również nocą łączenia się w pary. Niegdyś kojarzenie małżeństw należało do głowy rodu oraz starszyzny rodu i wynajmowanych przezeń zawodowych swatów. Ale dla dziewcząt, które nie były jeszcze nikomu narzeczone i pragnęły uniknąć zwyczajowej formy dobierania partnerów, noc Kupały była wielką szansą na zdobycie ukochanego. Młode niewiasty plotły wianki z kwiatów i magicznych ziół, wpinały w nie płonące łuczywo i w zbiorowej ceremonii ze śpiewem i tańcem powierzały wianki falom rzek i strumieni. Trochę poniżej czekali już chłopcy, którzy – czy to w tajemnym porozumieniu z dziewczętami, czy też liczący po prostu na łut szczęścia – próbowali wyłapywać wianki. Każdy, któremu się to udało, wracał do świętującej gromady, by zidentyfikować właścicielkę wyłowionej zdobyczy. W ten sposób dobrani młodzi mogli kojarzyć się w pary bez obrazy obyczaju, nie narażając się na złośliwe komentarze czy drwiny. Owej nocy przyzwalano im nawet na wspólne oddalenie się od zbiorowiska i samotny spacer po lesie.

Przy okazji rzeczonego spaceru młode dziewczęta i młodzi chłopcy poszukiwali na mokradłach kwiatu paproci, wróżącego pomyślny los. O świcie powracali do wciąż płonących ognisk, by przepasawszy się bylicą, trzymając się za dłonie, przeskoczyć przez płomienie. Skok ów kończył obrządek przechodzenia przez wodę i ogień, i w tym jednym dniu w roku swojego czasu stanowił podobnie rytuał zawarcia małżeństwa.”

http://www.obliczakultury.pl/publicystyka/obyczaje-swiata/2441-noc-kupaly-noc-swietojanska

http://www.obliczakultury.pl/publicystyka/obyczaje-swiata/2441-noc-kupaly-noc-swietojanska

https://pl.wikipedia.org/wiki/Noc_Kupa%C5%82y

Maja

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Bez kategorii. Dodaj do zakładek ten link.

One Response to Noc Kupały

  1. Moczorodynski powiedział:

    Szkoda, że w tym roku noc kupały w Poznaniu odbyła się bez puszczania lampionów….To zawsze był magiczny moment dla mnie :)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge