Legenda o radomskim grodzie

Bardzo dawno temu, kiedy ziemie porastały puszcze, a wokół było dużo mokradeł była sobie mała osada.

Mieszkańcy osady mieli coraz mniej jedzenia. Jeden z myśliwych podczas polowania spotkał orła, który ostrzegł go przed nadchodzącym głodem i poradził mu, żeby udał się z nim w podróż.

Lecieli trzy dni, nim dotarli do pięknych, zielonych lasów. Ale miejsce to było zaczarowane. Przez to, że ludzie wcześniej mieszkający w tym miejscu przepędzili mieszkające tam rusałki, zapadli w wieczny sen. Urok mógł znieść tylko ktoś, kto potrafił odczytać zaklęcie ukryte wśród otaczającej natury.

Myśliwy zastanawiał się nad tym, jak czar zdjąć ze śpiących ludzi. Chodził po lesie, zachwycony okolicą. W pewnym momencie wypowiedział słowa „Rad dom tutaj bym znalazł”.

Słowa te okazały się być zaklęciem oczarowującym. Wszyscy ożyli a osadę nazwali Radom.

Opracowane na podstawie „O orle srebrnopiórym i radomskim grodzie” w „Baśnie i legendy ziemi radomskiej” Zenon Gierała, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1999

Zabytek ruchomy

Nasz zabytek wykonany jest z żeliwa. Jego wymiary to 9x9cm. Należy do jednej z naszych pań, która znalazła go na strychu domu, który kupiła. Czas powstania, jak pokazuje data na herbie to 1956r. Wtedy była 810 rocznica jak Radom otrzymał tzw. prawa magdeburskie.

Opis:

Z jednej strony naszego zabytku jest brama zamkowa z zarysowanymi cegłami, zakończona u góry trzema basztami w kształcie prostokątów. Środkowa baszta jest najwyższa. Z drugiej strony jest podobizna króla Kazimierza Wielkiego. Wokół króla jest napis „1364r. Radom uzyskuje prawa miejskie”.

Odrobinę historii:

Herb miasta to nie tylko symbol samorządu miejskiego ale żywa tradycja przeszłości.

Pierwotny herb Radomia miał godło literowe, co mówi o zaliczeniu go do grupy herbów tzw. mówiących, wskazujących na nazwę miasta.

Herb Radomia ulegał znacznym modyfikacjom. Mówią o tym między innymi dokumenty zachowane w radomskim Archiwum Państwowym, związane z uchwałą Rady Przybocznej  Kierownika Zarządu Miasta Radomia z dn. 3.08.1933r.

Najstarszy znaleziony rysunek herbu Radomia miał literę „R” na tarczy. Nad literą koronę i rok 1567. W otoku zaś napis „Sigillum Civitatis Radomiensis”, co można przetłumaczyć jako Pieczęć Miasta Radomia.

Wiesław Marek Kowalik w: „Wczoraj i dzis Radomia” nr1(9)/2001 wyd.Społeczny Komitet Ratowania Zbytków Radomia