Czerwiec , czas na napisanie sprawozdania merytorycznego z pilotażu . To co udało się zrealizować jest innym sposobem na edukację . Oto wpis o realizacji zadań  przez koordynatora i nauczycieli umieszczony przez mentora :

JESTEŚCIE  CALI CYFROWI Renata Kaźmierczak Weroniko
Z dużą przyjemnością i zainteresowaniem przeczytałam kolejne Twoje sprawozdanie. Bardzo czytelne jest dla mnie przedstawienie sukcesów nauczycieli w planowaniu projektów. Krok po kroku przedstawiasz jak realizowaliście Moduł VI. Najpierw wspólne rozmowy nauczycieli, opracowanie strategii zapoznania uczniów z metodą projektów (dotyczy tych uczniów którzy metody nie znali), uczniowskie wybory tematyki projektu, wybór narzędzi TIK, wyznaczenie celów projektu.
To Twój sukces, że w metodę projektów włączasz już dzieci z edukacji wczesnoszkolnej . Wymaga to od nauczyciela wielkiego zaangażowania i pasji. Doprowadzenie do stanu w którym uczniowie chcą coś wspólnie planować, realizować, tworzyć, a grupa i każdy jej członek ma do realizacji określone zadanie jest podstawowym celem metody projektu. W założeniu, bowiem, metody projektu, chodzi o wspólną i jednostkową odpowiedzialność uczniów za podjęte do realizacji zadanie, wykonanie go i wyciągniecie wniosków na przyszłość. Realizując projekty stwierdziliście , że metoda projektu jest metodą przynoszącą duże efekty w realizacji celów nauczania. Myślę, że ma poza tym ogromny wpływ na kształcenie postaw wspólnotowych. Przeżycie „tworzenia razem”, wspólny projekt – uczy bycia członkiem grupy i z tą grupą integruje. Użycie przy tym narzędzi TIK w zadaniach grupowych to działanie na przekór opinii:że komputery dehumanizują. Niewątpliwie metoda projektu na etapie kształcenia podstawowego, a już w ogóle na etapie kształcenia elementarnego nie jest łatwa i wymaga od nauczyciela wsparcia, czasami naprowadzenia i pomocy w doborze tematyki , określenia celów czy przekazania wiedzy na dany temat. Nie ma w tym nic złego, że nauczyciel wspiera w tych działaniach uczniów. Wynika to po prostu z wieku rozwojowego uczniów, ponieważ jest to zadanie o dużo trudniejsze w szkole podstawowej, niż w szkole gimnazjalnej czy ponadgimnazjalnej należy się nauczycielom szkoły podstawowej , podejmującym wysiłek pracowania tą metodą, szacunek i uznanie.
Jestem pod dużym wrażeniem projektu przyrodniczego, dotyczącego prezentacji danych pogody. Pisałam o tym już w Module V, gdyż ten przykład był zamieszczony przez Ciebie jako przykład informacji zwrotnej nauczyciela do uczniów. Bardzo dobrze zrealizowany projekt, gdzie udało się pokazać uczniom, interdyscyplinarność nauk ścisłych: matematyki, informatyki, meterologii, geografii. Nauczyciel był osoba wspierającą i motywującą do badań. Pokazał uczniom, że każdy z nich może być badaczem i obserwatorem zjawisk przyrodniczych, a przy pewnych umiejętnościach informatycznych, używając narzędzi TIK może te informacje zanalizować i przedstawić w formie wykresów, diagramów, a na ich podstawie wyciągnąć wnioski. Pomysł godny polecenia, do rekomendowania jako przykład Dobrej Praktyki. Jest to pierwszy taki badawczy projekt uczniów klasy IV, więc pytam jakie ambitne projekty będą realizować w kolejnych klasach? Brawo!
Trudności o jakich pisze nauczyciel:” nie wiadomo czy każdy wywiąże się ze swojej pracy” są trudnościami, na które nie do końca mamy wpływ. Czynnik ludzki jest nieprzewidywalny, ale metoda projektu ma to do siebie że stosowana uczy wszystkie dzieci odpowiedzialności. Z czasem grupa wie , jaki rodzaj zadań jest realny do wykonania dla danego członka i członkowie zespołu sami deklarują udział w zadaniach, którym są w stanie sprostać aby nie zawieść grupy.
Metoda projektu świetnie sprawdza się również w nauce języka obcego. Ciekawy pomysł przedstawienia miejsca godnego uwagi w języku angielskim. Projekt wymagał od uczestników wyszukania informacji w necie na temat miejsca z uwzględnieniem położenia, atrakcji, transportu, jedzenia itp. Jest to globalne ujęcie tematu. Poszukiwanie słownictwa, kojarzenie muzyki, obrazu to uczenie się polisensoryczne, które bardzo utrwala zwroty i pojęcia. Udało się to nauczycielowi j. angielskiego. Uczniowie mieli możliwość wykazania się umiejętnościami językowymi, ale i informatycznymi. Wykorzystanie poza Power Pointem programu: prezi, czy movie maker to „wyższa szkoła jazdy” dla uczniów klasy V. Wielkie uznanie dla nauczycieli i koordynatora Szkoły Podstawowej nr 11 w Wejherowie. Napisałam w sprawozdaniu mentorskim, że Wasza szkoła jest cyfrowa nie tylko technicznie , ale przede wszystkim mentalnie. To Wasz wielki sukces, a efekty są widoczne w Waszych projektach.
Szkoda Weroniko, że nie pochwaliłaś się swoimi projektami, a wiem, zaglądając na bloga Twojej klasy:” Bystrzaki „, że robisz z uczniami naprawdę niesamowite rzeczy. Jestem pod wrażeniem tematyki praw dziecka. Wiem, że blog związany jest ze „Szkołą z klasą2.0”, ale myślę, że warto o tym pisać również w „Cyfrowej Szkole”.
Miałam przyjemność spotkać się w realu z Twoim Dyrektorem i rzeczywiście potwierdzam to co napisałaś wcześniej. Jest osobą niesamowicie „czującą” nowe technologie i nowoczesność nauczania z użyciem TIK. To rzeczywiście połowa sukcesu, menager , który inwestuje w szkolenia nauczycieli, nowe programy i cały czas poszukuje nowych wyzwań, również TIK- owych. Jesteście świetnym zespołem i myślę, że gdyby nawet nie było programu „Cyfrowa szkoła” i tak byście nauczali nowocześnie, korzystając z TIK.
Życzę Ci dalszych sukcesów, Twojemu zespołowi i dyrektorowi. Renata Kaźmierczak”

Dziękujemy za wsparcie , za zaangażowanie . Mamy nadzieję , że nasza sieć będzie się rozwijać. Andrzej Gredecki