Inspiracje: ćwiczenia teatralne

Nie musicie planować przygotowania spektaklu szkolnego, żeby wykorzystać ćwiczenia teatralne w pracy z uczniami. Mogą one urozmaicić zwykłą lekcję albo zostać wykorzystane jako ćwiczenie integracyjne podczas spotkań grupy projektowej. Prezentujemy kilka propozycji ćwiczeń, przygotowanych przez  Justynę Sobczyk, pedagoga teatru w Instytucie Teatralnym im. Z. Raszewskiego w Warszawie. Ćwiczenia zostały przygotowane w ramach programu CEO Kulthurra!.

„Tratwa”
Chodzimy w przestrzeni, równomiernie podzieleni w grupie. Każdy chodzi w swoim kierunku, w swoim tempie, osobno, ale ważne jest, żeby grupa wypełniała całą salę… Nie może być pustych miejsc. Co jakiś czas prowadzący mówi „stop”, wtedy grupa może zaobserwować, gdzie są „dziury”: puste miejsca. Dążymy do efektu: równomiernie rozdzielonej grupy, która jest w ciągłym ruchu i wypełnia sobą całą tratwę. Wtedy tratwa nie zatonie. Nie może być tak, że po jednej stronie mamy więcej osób, wtedy na tę stronę tratwa się przechyli i wszyscy utoną…
Wariant można wzbogacać
• różnicując tempo poruszania się uczestników w przestrzeni: od 1 do 10 (1 – najwolniejsze tempo, 10 – maksymalnie szybkie)
• zmniejszając przestrzeń po której poruszają się uczestnicy.
Figury w przestrzeni
Chodzimy w przestrzeni, każdy w swoim kierunku, w swoją stronę. Prowadzący daje różne komendy, na które uczestnicy reagują:
„tworzymy” „ koło/ trójkąt/ znak zapytania/ wykrzyknik/ kropkę/ albo sytuacje: np. ślub, pogrzeb, supermarket, szkołę, zoo…
Ważne: podczas pracy uczestnicy nie komunikują się miedzy sobą, chodzi o obserwację i współpracę opartą na działaniu.

[...]

Praca z tekstem
Kolejne etapy w próbie scenicznego przełożenia tekstu
(ważna informacja: kolejne zadania nie powinny być realizowane w ciągu jednego warsztatu, jednej próby. Uczniowie muszą mieć czas na przechodzenie od jednego zadania do drugiego)
Punktem wyjściowym jest tekst (albo cała książka, po lekturze której już są wszyscy uczniowie albo jego fragment, wiersz, opowiadanie.)
1. Grupa siedzi w kole. Jeśli tekst jest krótki, jedna osoba, najlepiej prowadzący, jeszcze raz prezentuje konkretny tekst w obecności wszystkich. Po prezentacji każdy uczeń zastanawia się, który fragment, a nawet konkretny moment, jakaś sytuacja najbardziej zwróciły jego uwagę.
Rozdajemy każdemu uczniowi kartkę A4, każdy próbuje narysować tę sytuację.
Jeśli już każdy uczeń przeformułuje fragment tekstu na prosty obrazek, wspólnie oglądamy rysunki i patrzymy, czy są osoby, które wybrały ten sam fragment. Jeśli tak, to łączymy te osoby w grupę. Prowadzący notuje kto z kim jest w grupie.
Teraz wspólnie ustalamy – odwołując się do rysunków uczniów, a tym samym do konkretnych fragmentów z tekstów – kolejność zdarzeń.
2. Kolejne zadanie polega na dźwiękowym przedstawieniu sceny.
Uczniowie pracują dalej w tych samych grupach. Każda grupa próbuje skrupulatnie opracować dany fragment/ konkretną sytuację za pomocą dźwięków.
Prezentacja kolejnych grup przebiega w kolejności zgodnie z biegiem wydarzeń. Podczas prezentacji reszta grupy ma zamknięte oczy. Każdy występ nagradzamy brawami.
3. zostajemy w danych grupach – dalej zajmujemy się swoją sceną. Tym razem próbujemy opracować ją w swoim zespole w konwencji radiowej. Każdy uczeń zamienia się w obserwatora-dziennikarza radiowego, który transmituje przebieg danej sceny. Prezentacja.
4. Kolejnym etapem jest zbudowanie etiudy teatralnej. Każda grupa samodzielnie opracowuje konkretną scenę. Dopiero po pierwszej prezentacji, po otrzymaniu informacji zwrotnej od prowadzącego i uczniów, zaczynamy pomagać uczniom, udzielając konkretnych wskazówek, zadając pytania itp.
Prezentacja kolejnych etiud odbywa się zawsze w kolejności zgodnej z biegiem wydarzeń. W ten sposób zmierzamy do prezentacji scenicznej, która powstaje na zasadzie montażu scen. Prowadzący patrzy, czy sceny, które uczniowie wybrali, wystarczają, czy należałoby dodać jakieś sceny przejściowe. W grupie zastanawiamy się nad scenografią, nad prostymi kostiumami i nad tym co, pokazując kolejne sceny opowiadamy jako cała grupa. Ambicją może być jedynie sceniczne przełożenie tekstu, ale też możemy iść dalej, tzn. możemy wspólnie odnaleźć powód, dla którego ten tekst jest dla uczniów ważny, a tym samym, dlaczego chcemy ten tekst pokazać na scenie. Tekst ma stać się pretekstem do powiedzenia czegoś ważnego.
Więcej propozycji znajdziecie na stronie Kulthurry.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge
css.php