Rozpoczynamy projekt – dlaczego warto?

DLACZEGO ROBIMY PROJEKT?
Projekt to metoda zdobywania (samodzielnego lub przez współpracę) wiedzy i umiejętności, która pozwala kształtować aktywne postawy wśród młodych ludzi. Projekt tworzymy wszyscy, każdy bierze udział w jego planowaniu i realizacji. Poprzez działanie uczniowie uczestniczą w praktycznym społecznym tworzeniu rzeczywistości, kształtują różnorodne kompetencje, podejmują aktywność społeczną i obywatelską, wspólne podejmują wyzwania, rozwiązują problemy. Praca metodą projektu, w której odpowiedzialność i samodzielność uczniów odgrywa szczególną rolę kształtuje inicjatywność i przedsiębiorczość, odpowiedzialność za proces i efekty, postawę zaangażowania, nie tylko w proces uczenia się, zdobywania wiedzy i umiejętności, ale też w życie szkoły, społeczności lokalnej, pomoc kolegom i koleżankom, tworzenie wspólnych miejsc nauki, działalności społecznej czy rozrywki. Projekt pomaga uczniom realizować ich potencjał w ramach grupy poprzez podział obowiązków zgodnie z predyspozycjami, zdolnościami i zainteresowaniami poszczególnych członków.

CO TO JEST PROJEKT?
Projekt edukacyjny, rozumiany jako metoda nauczania, to zaplanowane i koordynowane przez nauczyciela, a realizowane samodzielnie przez uczniów zadanie albo cykl zadań powiązanych celem i treścią programu nauczania. Może wspierać realizację programu jednego lub wielu przedmiotów, może też wykraczać poza program. Projekty powinny odpowiadać zainteresowaniom uczniów, wiązać działalność
praktyczną z pracą umysłową oraz rozwijać samodzielność w wykonywaniu zadań. W ramach projektu edukacyjnego uczniowie zbierają potrzebne
do wykonania zadania informacje, opracowują je (nie tylko w formie pisemnej), a następnie prezentują innym. Sami podejmują decyzje o wyborze źródeł informacji i sposobie prezentacji. Uczniowie samodzielnie (korzystając jedynie z pomocy nauczyciela) formułuję tematy i problemy do rozwiązania.

Nauczanie projektowe wprowadzono w szkołach amerykańskich w początkach XX w. i spopularyzowano w innych krajach, zwłaszcza w Anglii i Danii, gdzie w miejsce tradycyjnego systemu klasowo-lekcyjnego wprowadza się tzw. projekty jako metody nauki i formy pracy dzieci. W Polsce pierwsze próby pracy metodą projektu sięgają 1928 r. Dzięki reformie programowej z 2010 r. projekt pojawił się jako obowiązkowa metoda realizacji części treści nauczania w wybranych przedmiotach (np. wiedza o społeczeństwie w gimnazjum – 20 %, w szkole ponadgimnazjalnej – 10 %). W 2010 roku została wprowadzona jako obowiązkowa w gimnazjum Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 sierpnia 2010 roku, zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych.

PROJEKT, CZYLI WSZYSTKIE RĘCE NA POKŁAD
Projekt jest doskonałym sposobem zwiększenia motywacji uczniów. Samodzielność w podejmowaniu decyzji, świadomość szczególnej roli i wagi zadań do wykonania, możliwość decydowania o sposobie realizacji zadań powodują, że właściwie nie trzeba dodatkowo zachęcać ich do pracy. Jeśli zaakceptują projekt i poważnie potraktują zaproponowany im kontrakt realizacyjny, mają poczucie podmiotowego traktowania i autorstwa. Jeśli dobrze zrozumieją cele i będą, choćby po części, uważać je za własne, jeśli przewidziane rezultaty i kryteria są jasne i realistyczne, to czują się odpowiedzialni za efekt, a po udanej prezentacji mają prawdziwą satysfakcję. Najlepsze rezultaty osiąga się wówczas, gdy zarówno nauczyciel, jak i uczniowie są przekonani o wartości i użyteczności gromadzonej wiedzy i nabywanych umiejętności.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge
css.php