Recenzja Radka

Film rozpoczyna się ukazaniem pewnego pomieszczenia bez jednej ściany, przez co widz obserwuje wszystko wewnątrz. Cały czas akcja rozgrywa się właśnie tam.
Animacja pozbawiona jest fabuły, pokazuję, co chwilkę pojawiającą się nową postać. Wszystkie wykonują ściśle określone czynności i wychodzą, aby natychmiast pojawić się ponownie i powtórzyć dokładnie to samo. W pewnym momencie obserwujemy ponad 20 osób w jednym pokoju. Każdy z bohaterów pochłonięty swoimi czynnościami, ignoruje wszystkich pozostałych, nie widzą się. Chłopiec wyciąga piłkę, matka karmi dziecko, ktoś wymienia żarówkę itd.. jakby każdy znajdował się tam sam. Ich drogi ułożone są w taki sposób, że dziwnym cudem nigdy nie dochodzi do kolizji.
Ten ośmiominutowy film, można interpretować bardzo różnie. Kolega, z którym go oglądałem, w ogóle nie zrozumiał przekazu. Widział tylko dziwnie poruszających się „ludków”.
Ja interpretuję ten przekaz jako zilustrowanie codziennej monotonności naszego życia. Osoby tam przedstawione prezentują pełny zakres zsynchronizowanych funkcji życiowych wykonywanych w kółko. Wszystko wydaje się w takim ujęciu nie mieć żadnego celu.

Powtarzalność ukazuje nasze życie jako uwarunkowane genetycznie przez stałe

następstwo faz. Nieustannie całemu seansowi towarzyszy muzyka której rytm składa się na całość akcji.
Interpretuję ten film, również jako prezentację wspomnień z miejscem, z którym wiążemy pamięć  po dziejących się tam niegdyś wydarzeniach. Od zabawy, przez przyjmowanie gości, pierwszą miłość aż do wyprowadzki… Każde miejsce skrywa jakąś cząstkę nas.

Podczas oglądania filmu ciężko było mi się nad nim skupić. Po chwili muzyka zaczęła mnie denerwować, a na ekranie nie mogłem zwrócić uwagi na jedną postać, bo przewijało się ich ponad 20. Gdy zdaje się, że coraz bardziej irytujący gwar będzie trwał do końca, nagle robi się go coraz mniej. Wkrótce zostaje tylko starsza pani, która wstaje z łóżka bierze piłkę i też wychodzi.

Polecam ten film, ponieważ zrobił na mnie pozytywne wrażenie. Nie tylko ze wzglądu na fakt czasu jego powstania, lecz również za kreatywny pomysł autora, który odstąpił od standardów kinematograficznych. Film można symbolicznie odebrać, jako ciąg życia ludzkiego, w którym występują dynamiczne jak i statyczne momenty.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge