Akcja Czytamy: Książkowe Wyzwanie Blogowe!

Oto trzy książki, które po przeczytaniu zastały Nam w pamięci i chcielibyśmy je polecić innym blogerom.

1. Jarosław Grzędowicz „Księga jesiennych demonów”
Uzasadnienie (Martyna): Jest to wyjątkowa książka, która w przedziwny sposób wyjaśnia przyczyny ludzkich problemów. Dzięki takiemu ukazaniu pewnych zdarzeń (czyli magicznemu), można je nawet w pewnym stopniu zaakceptować i zacząć traktować jako coś, co zdarza się tylko wybranym. Absurdalne miejscami zdarzenia pozwalają wierzyć, że wypadki losowe są nie tylko winą człowieka, ale przede wszystkim demonów, sił pozaludzkich, listopadowych mocy. Światu, w którym wiele rzeczy zostało już ostatecznie wyjaśnione, brakuje zagadek, sekretów, pozwalających snuć marzenia i inspirujących do poszukiwania własnych, niekonwencjonalnych rozwiązań. Książka Grzędowicza sprawia, że listopad przestaje być najbardziej ponurym ze wszystkich miesięcy w roku.
YouTube Preview Image

2. Maja Lidia Kossakowska „Zbieracz burz”
pizap.com14190705635461Uzasadnienie (Asia): Czy bunt jest sposobem na wyrażenie siebie? Moim przykładem obalającym to stwierdzenie niech będzie Archanioł Michał, jeden z głównych bohaterów najsłynniejszej polskiej powieści angel-fantasy. Mam konkretnie na myśli ostatnią część serii, w której wymieniony wyżej przeze mnie bohater buntuje się przeciwko władzy Gabriela (w tej powieści przedstawionego jako regenta Królestwa). W tym wypadku moim argumentem nie będzie sam bunt, a jego konsekwencje – tutaj jest to pewien rozpad tak bardzo kochanego przez Michała Królestwa, nadchodząca apokalipsa, mająca przynieść zagładę również uwielbianej przez niego Ziemi  oraz utrata zaufania przyjaciół. Bohater na skutek tych zdarzeń oraz poniesionych na duszy ran, popada w obłęd i praktycznie pogrąża się w rozpaczy. Buntując się, rani sam siebie, traci nad sobą kontrolę. Polecam tę książkę, gdyż pozwala dostrzec granicę, po przekroczeniu której złość przekształca się w szaleństwo.
Chcesz poczytać więcej? Kliknij >>TUTAJ<<

3. Andrzej Sapkowski „Krew Elfów”
Uzasadnienie (Jakub, Marcin): Przede wszystkim świat – to nie jest przestrzeń podzielona wyraźnymi granicami, gdzie po jednej stronie stoją dobrzy i walczą przeciwko złym. W powieści Sapkowskiego wszystkie postacie mają w sobie odcienie szarości, podobnie jest też z przestrzenią, którą zamieszkują. Ten brak idealności sprawia, że stają się bliżsi czytelnikowi. Łatwo jest zrozumieć pragnienie Geralta do zapewnienia bezpieczeństwa Ciri – paradoksalnie czytelnik rozumie to szybciej, niż zdąży to pojąć sam Geralt. Poza tym CIri – buntownicza, niepokorna nastolatka, ukazuje emocje, które targają każdym gimnazjalistą. Czytając książkę, chciałoby się krzyczeć do niej: „Nie rób tego! Ja wiem, że to się skończy źle!”, ale ona i tak popełnia błędy, a czytelnik musi starać się wytrzymać nerwowo jej napady złości, bunt, poczucie izolacji, odrzucenia, frustrację. Po trzecie świat – poprzez opis ludzi, krain, królestw, władców, czytelnik dostrzega podteksty, ukryte przez Sapkowskiego, a odnoszące się do prawdziwego świata. Ludzie są zachłanni, o życiu i śmierci decyduje przypadek, silni manipulują słabszymi, zdrada jest na porządku dziennym. Po co czytać taką książkę? By zrozumieć lepiej własną codzienność, rozszyfrować ją. Poza tym, czytelnik ciągle ma nadzieję, że Geraltowi się uda i znajdzie dla siebie spokojny kąt, w którym będzie mógł po prostu żyć.
YouTube Preview Image

Forma realizacji zadania: rozprawka, dyskusja